Op punt 1 kunnen we antwoorden dat sinds 11 september in deze door multinationals overheerste samenleving _ aldus de mooie en fantasierijke Noreena Hertz _ geen enkele chief executive officer van gelijk welke internationale onderneming ook maar één daad gesteld of één woord gezegd heeft dat relevant is voor de machtsstrijd tussen de islamterroristen en het Westen. De CEO's en hun multinationals doen wat ze in 99% van de gevallen doen; werken en zwijgen en zich conformeren aan de wetten van de landen waar ze vertoeven. Wie handelt en spreekt er al...

Op punt 1 kunnen we antwoorden dat sinds 11 september in deze door multinationals overheerste samenleving _ aldus de mooie en fantasierijke Noreena Hertz _ geen enkele chief executive officer van gelijk welke internationale onderneming ook maar één daad gesteld of één woord gezegd heeft dat relevant is voor de machtsstrijd tussen de islamterroristen en het Westen. De CEO's en hun multinationals doen wat ze in 99% van de gevallen doen; werken en zwijgen en zich conformeren aan de wetten van de landen waar ze vertoeven. Wie handelt en spreekt er als het over leven en dood gaat? De presidenten, de premiers, de parlementairen. Zo hoort het. Voor punt 2 kunnen we verwijzen naar Umicore en Argenta. CEO Thomas Leysen van Umicore (ex- Union Minière) vertelt geamuseerd dat als hij voor zijn onderneming _ omzet: 4 miljard euro (160 miljard frank) _ aanklopt bij Amerikaanse zakenbankiers, hij vriendelijk gevraagd wordt om te wachten tot het hoofd van de small caps-divisie zich kan vrijmaken. Se non è vero, è ben trovato. Onze internationale materials company (zie ook blz. 15) met haar wirwar van wortels in de negentiende eeuw, een small cap? Mijn god, wat is de rest dan? Umicore is door het diepste van het dal, heeft een klare strategie en de mensen en de middelen om internationaal een voortreffelijke small cap tot midcap te zijn en te blijven. Groeien om te groeien, wie is zo onnozel om daarin verder te geloven? Kijk eveneens naar Argenta (blz. 52). Terwijl de fusiebanken van België zuchtend en steunend _ met achter elke bocht de dreiging van een uitschuiver _ hun bedrijfsculturen stroomlijnen, groeide het familiale Argenta (van Karel en zonen Van Rompuy) van een nichebank met een balanstotaal van 2,5 miljard euro (100 miljard frank) in 1990 tot een verwacht balanstotaal van 12,5 miljard euro (500 miljard frank) in 2002. Zonder frullen, interbankkredieten, kostenbewust en productgedreven klimt Argenta in België, Nederland, stilletjesaan in Duitsland en binnenkort in Spanje. Wat leren Umicore en Argenta? Dat onze small caps vol mooie verhalen zitten. Niet alleen de mastodonten van het soort GE, Shell, DuPont, Coca-Cola hebben de toekomst. Verlies uw tijd niet met de zieleroerselen van Hertz, Naomi Klein en hun Vlaamse imitatoren. Lees serieuze teksten. Bijvoorbeeld die van Pankaj Ghemawat en Fariborz Ghadar in Harvard Business Review van zomer 2000. De heren bestudeerden de cijfers van twintig branches en concluderen dat sinds de Tweede Wereldoorlog de concentratiegraad van global or globalizing industries zakt. De oliesector is bijvoorbeeld veel minder overklast door enkele mastodonten dan vijftig jaar geleden. Enzovoort. Klinken dergelijke cijfers door bij de antiglobalisten? Waarschijnlijk niet. Wij wensen hen toch een smakelijke maaltijd na hun jacht in Gent op antiglobalistische mondvoorraad. Frans Crols