De hoge kwaliteitsnormen voor water in Vlaanderen hebben niet alleen een effect op de factuur, ze werken ook een consolidatie in de sector in de hand. Sommige kleinere waterbedrijven, zoals Knokke-Heist of de Vlaams-Brabantse intercommunale IWVB, houden zich onafhankelijk staande, maar veel andere hebben het afgelopen decennium gekozen voor aansluiting bij een andere groep. "De prijs van het water is binnen de index van de consumptieprijzen gebleven, maar de kosten voor lonen en materialen zijn veel sneller gestegen", duidt Ludy Modderie, ...

De hoge kwaliteitsnormen voor water in Vlaanderen hebben niet alleen een effect op de factuur, ze werken ook een consolidatie in de sector in de hand. Sommige kleinere waterbedrijven, zoals Knokke-Heist of de Vlaams-Brabantse intercommunale IWVB, houden zich onafhankelijk staande, maar veel andere hebben het afgelopen decennium gekozen voor aansluiting bij een andere groep. "De prijs van het water is binnen de index van de consumptieprijzen gebleven, maar de kosten voor lonen en materialen zijn veel sneller gestegen", duidt Ludy Modderie, de algemeen directeur van TMVW. Het gevolg is dat het waterlandschap almaar meer wordt gedomineerd door enkele spelers. De jongste jaren profiteert vooral De Watergroep -- tot 2012 bekend als de Vlaamse Maatschappij voor Watervoorziening (VMW) -- van de consolidatiebeweging. In volume is het bedrijf, dat voor 25 procent in handen van het Vlaams Gewest is, ontegensprekelijk de grootste speler. Het levert drinkwater in 171 van de 308 Vlaamse gemeenten. Voorts is er Pidpa, dat in handen is van 65 Antwerpse gemeenten, de provincie Antwerpen en concullega AWW (die 23,12 % van het kapitaal bezit). Het haalt zijn productie vooral uit grondwater, en zuivert zo 175 miljoen liter water per dag. Ten slotte is er de tandem TMVW en AWW. Rond de eeuwwisseling sloten enkele kleinere spelers zich aan bij TMVW, dat nu in 85 gemeenten en steden in Oost- en West-Vlaanderen, Vlaams-Brabant en Henegouwen actief is. AWW ontplooide zich van waterbedrijf voor de stad Antwerpen tot een van de grootste industriële waterproducenten van de Benelux. "In een aantal gemeenten in de Antwerpse rand, waar we ook rioleringsdiensten leveren, bieden we aan ook de watervoorziening te regelen", schetst Johan Cornelis, verkoop- en marketingdirecteur van AWW. "Maar verder gaat dat niet. Particulieren vormen amper een kwart van ons volume, wij verkopen vooral aan de industrie en aan andere waterbedrijven." Hoewel het aparte bedrijven blijven, opereren TMVW en AWW samen onder de noemer water-link. "We zijn vrij complementair. We zijn vooral inkopers van water, maar hebben flink wat kennis opgebouwd in riolering. AWW heeft dan weer veel eigen productie, en staat sterk bij de industrie", legt Modderie uit. De water-link-bedrijven zijn ook de enige die een dividend uitkeren aan hun aandeelhouders, al blijft dat relatief beperkt. De 85 TMVW-gemeenten mochten iets meer dan 4,9 miljoen euro verdelen; AWW stortte bijna 3 miljoen aan vooral de stad Antwerpen, die 98 procent van de aandelen bezit. Modderie: "Dat is historisch gegroeid. Bij onze bedrijven blijven de gemeenten eigenaar van de netten, en ze worden daarvoor vergoed." De Watergroep daarentegen neemt de netten van de gemeenten over.