In zijn laatste jaar op de middelbare school gaf Tom Vroemans er de brui aan. Hij behaalde een paar maand later toch zijn diploma voor de examencommissie en was drie maanden TEW aan het studeren, tot hij ook daarmee stopte. "Ik wil wel, maar jij mag mijn moeder overtuigen", antwoordde Tom Vroemans aan de vriend die hem vroeg zijn universiteitsstudie op te geven om zijn rechterhand te worden in het familiebedrijf Alpagro (nu Ace Packaging). De vader van Vroemans' kameraad, de CEO van het verpakkingsbedrijf, was net onverwacht overleden en Vroemans draaide al sinds zijn twaalfde mee in de onderneming tijdens zijn vakanties. "Ik werkte op een project waarvoor ik carte blanche had", herinnert de Antwerpenaar zich de jaren tussen 2004 en 2006. Na drie jaar verliet hij de onderneming omdat hij als jonge snaak met veel verantwoordelijkheid niet door iedereen eve...

In zijn laatste jaar op de middelbare school gaf Tom Vroemans er de brui aan. Hij behaalde een paar maand later toch zijn diploma voor de examencommissie en was drie maanden TEW aan het studeren, tot hij ook daarmee stopte. "Ik wil wel, maar jij mag mijn moeder overtuigen", antwoordde Tom Vroemans aan de vriend die hem vroeg zijn universiteitsstudie op te geven om zijn rechterhand te worden in het familiebedrijf Alpagro (nu Ace Packaging). De vader van Vroemans' kameraad, de CEO van het verpakkingsbedrijf, was net onverwacht overleden en Vroemans draaide al sinds zijn twaalfde mee in de onderneming tijdens zijn vakanties. "Ik werkte op een project waarvoor ik carte blanche had", herinnert de Antwerpenaar zich de jaren tussen 2004 en 2006. Na drie jaar verliet hij de onderneming omdat hij als jonge snaak met veel verantwoordelijkheid niet door iedereen even makkelijk werd aanvaard en omdat de doorgroeimogelijkheden in het familiebedrijf beperkt waren. Met de vrienden met wie hij een appartement deelde in het centrum van Antwerpen, was de jonge ondernemer na zijn uren ondertussen een digitaal platform aan het ontwerpen voor de verpakkingsindustrie. Dat platform is er nooit gekomen, maar toen familie en vrienden over hun bezigheden hoorden, begon het drietal opdrachten te krijgen om websites en applicaties te maken voor merken. Vroemans richtte daarom met zijn twee vrienden-vennoten in oktober 2008 het digital agency Cowboys & Indians op. Toen het mobiele besturingssysteem iOS van het Amerikaanse elektronicabedrijf Apple doorbrak, richtten de ondernemers samen met een informaticus als vierde vennoot eind 2009 het technologiebedrijf Appstrakt op. Het maakt applicaties voor mobiele telefoons, websites en tablets. "Drie maanden na de oprichting zaten we al bij grote technologiebedrijven, die dringend op zoek waren naar de competenties waar wij over beschikten." Om hun twee bedrijven zo efficiënt mogelijk te laten samenwerken, hielden de ondernemers in 2012 de bvba Common boven de doopvont. Ze plaatsen Common als holding boven hun twee bvba's. "Alles wat niet operationeel is, haalden we uit de bedrijven en brachten we onder in Common: rekrutering, huisvesting, logistiek, utilities, financiën, enzovoort. Je kunt Common zien als een incubator die zijn eigen dochterondernemingen incubeert", zegt Vroemans. De eerste twee jaar werkte Appstrakt vooral in onderaanneming om bij te leren en kapitaal op te bouwen. De vennoten lieten geen externe investeerders toe; ze wilden op eigen kracht groeien. De opdrachten bij Cowboys & Indians en Appstrakt liepen goed binnen, maar de oprichters waren niet tevreden. "Wij zijn geen reclamejongens, we hebben een voorliefde voor technologie", zegt Vroemans, die nog net geen dertig is. "Met de digitale campagnes en websites die we maakten voor entertainmentbedrijven zoals Live Nation en merken als Colgate Palmolive voelden we ons te veel naar de advertisingkant overhellen." De ondernemers wilden zelf technologische producten ontwikkelen en in de markt zetten. De opdracht om een applicatie te maken voor de zomerfestivals leidde uiteindelijk tot het eerste product waar ze een nieuw bedrijf rond bouwden. "We ontwikkelden een framework voor mobiele telefoons dat alle festivalorganisatoren en eigenlijk alle evenementenorganisatoren konden gebruiken. De festival- of evenementenorganisatoren betalen niets voor de applicatie, dat doen de merken die de events sponsoren. Niet enkel festivals maken nu gebruik van dit framework, maar ook het Autosalon, Batibouw of de Vlaamse Wielerklassiekers." Rond deze applicatie richtte Appstrakt in 2011 een nieuw bedrijfje op: Appmiral. Voor dit bedrijf werd wel een externe investeerder gezocht. Appmiral is een joint venture met de eventorganisator Zanzibar, die de commercialisering van het platform voor zijn rekening neemt. In de labs van Appstrakt, waar medewerkers kunnen experimenteren met technologie en nieuwe rekruten opleiding krijgen, ontsproot het idee voor het tweede product, het eerste dat rechtstreeks aan de eindgebruiker wordt verkocht: met Geaver richtten ze een bedrijf op voor elektronische wenskaarten waarin de sociale media worden geïntegreerd (zie kader De wedergeboorte van de e-kaart). BENNY DEBRUYNE"Onze koepel Common kun je zien als een incubator die zijn eigen dochterondernemingen incubeert"