Het is een steeds weerkerend tafereel. Als er problemen zijn in de landbouw, is de Boerenbond er als de kippen bij om overheidssubsidies te eisen. Zo ook nu met het fipronilschandaal.

Te lage melkprijzen? De overheid moet bijspringen. Bij hoge melkprijzen zwijgen de melkveehouders als vermoord. Dan verhogen ze maximaal de productie. Met ineenstuikende melkprijzen als gevolg - door een gezonde marktwerking. De overheid, of beter u en ik als belastingbetaler krijgt de rekening voorgeschoteld, als lender of last resort.

Idem dito met aanhoudende droogte, te lage varkensprijzen, overaanbod aan groenten en fruit, enzovoort. De voorbeelden zijn legio. Het tafereel van voorbije donderdag verbaasde dus niet. Alweer schoof de Boerenbond aan bij de diverse regeringen met de eis om subsidies door de eiercrisis. Het blijft verbazingwekkend hoe snel de machtige boeren de agenda van 's lands hoogste gezagsdragers bepalen. Hebt u het de slachtoffers van de recente computerfraude zien doen?

En toch. Voor één keer kunnen we de boeren geen ongelijk geven. In dit geval zijn ze het slachtoffer geworden van fraude. Hadden ze moeten weten van het luizenbestrijdingsmiddel fipronil en zijn schadelijke effecten? Landbouwers zijn geen chemici. Het leed van enkele bedrijven weegt in deze zwaarder dan de vrij geringe kosten voor de overheid.

WOLFGANG RIEPL

Voor één keer kunnen we de boeren geen ongelijk geven.