Dit land heeft er alle belang bij om Vlerick- girls en andere getalenteerde vrouwelijke kaderleden te laten doorgroeien tot de bedrijfstop. Net zoals een toegangsexamen, motivatietest of IQ-proef een absurditeit is voor burgerlijk ingenieurs in spe, is een hoge instapdrempel voor vrouwen in het zakenleven een dwaas anachronisme. Waarom?
...

Dit land heeft er alle belang bij om Vlerick- girls en andere getalenteerde vrouwelijke kaderleden te laten doorgroeien tot de bedrijfstop. Net zoals een toegangsexamen, motivatietest of IQ-proef een absurditeit is voor burgerlijk ingenieurs in spe, is een hoge instapdrempel voor vrouwen in het zakenleven een dwaas anachronisme. Waarom? Een sluitend antwoord daarop is niet zo evident. Niemand zal ooit kunnen achterhalen welk onvermoed talent we in de voorbije decennia verkwist hebben door vrouwen uit managementfuncties te weren. Net zoals geen enkele wetenschappelijke enquête of expert ooit zal kunnen becijferen hoeveel vakbekwame ingenieurs we aan de diverse lichtingen van licentiaten in de Economie, Rechten of Filosofie verloren hebben zien gaan. Maar één ding is zeker: vrouwen in de economie worden een concurrentiefactor. China telt nu al meer vrouwelijke dan mannelijke afgestudeerde ingenieurs. Mao predikte er de absolute gelijkheid. Er was - o ironie - een communistisch regime voor nodig om de hardnekkige maatschappelijke verschillen tussen man en vrouw abrupt af te schaffen. In het Westen doen we het (gelukkig) iets anders en doen we er langer over. Maar de cijfers spreken voor zich. Volgens een studie van het onderzoeksbureau Catalyst bezetten vrouwen slechts 7,9 % van de functies executive vice-president en hoger in de Fortune 500-bedrijven. In Europa ligt het cijfer nog lager: 5 % bij de top-200 van Europa's grootste firma's. Tenminste, dat zegt het European Professional Women's Network. De gezaghebbende financiële krant The Wall Street Journal Europe wijdde er begin deze week een bijlage aan. Trends nam - in het kader van 11 november, vrouwendag - de vijf laatste decennia van afgestudeerde Vlerick-alumnae onder de loep (zie blz. 54). Wat blijkt? Volgens het type opleiding is de verhouding man-vrouw aan de Vlerick Leuven Gent Management School er de voorbije veertig jaar op vooruitgegaan: van 97 % mannen tegenover 3 % vrouwen naar 75 tegenover 25 %. We komen dus van ver. In de masterprogramma's bij Vlerick scoren de vrouwen met 35 % van de studentenpopulatie zelfs nog hoger. Maar naarmate de studies zich meer richten op mensen met bedrijfservaring - een serieuze eis voor een MBA - zakt die verhouding terug tot 88 tegenover 12 %. De vrouwen die hun klim op de carrièreladder begonnen in de jaren zestig en zeventig, zijn de wegbereiders geweest, de pioniers. Níét de dolle Mina's die in 1968 op straat kwamen. "We wisten dat we onze strepen zelf moesten verdienen en zetten ons af tegen positieve discriminatie," getuigt Thérèse Deshayes-Van den Abeelen, human resources director bij Unilever en ondervoorzitter van de raad van bestuur bij de VRT. Het zegt veel over het reële effect van feminisme en vrouwenstrijd. "Ik ben geen feministe. De kansen die een vrouw krijgt, hangen van haar zelf af. Het is niet omdat je vrouw bent dat je meer rechten moet gaan claimen dan een man," reageert Helga Platteau, bedrijfsrevisor en handelsrechter. Die dames hebben het gemaakt in hun loopbaan, maar waren absoluut niet te vinden voor de sublimatie van de wezenlijke verschillen tussen man en vrouw. Er zijn wel degelijk verschillen: in leiderschap, in vergadertechnieken, in problem solving, in analyse en synthese, en zo verder. En dat is een troefkaart. Is het bijvoorbeeld gezond dat vrouwen in de banksector zelden of nooit in functies actief zijn waarin ze zelf de thesaurie of het portefeuillebeheer opvolgen of knopen moeten doorhakken in de afdeling corporate finance? "Een goed beleid houdt voor mij voor een stuk een genderbeleid in," vindt Francine Swiggers, die directielid is bij de groep Arco en bestuursmandaten heeft bij Dexia, VDK Spaarbank en Aquafin. België of Vlaanderen is maar een zakdoek groot. Het euvel bij de oude netwerken van de Vlerick-boys was juist dat er niet zoveel ervaren bestuurders of topmanagers beschikbaar zijn om onze bedrijven te leiden of bij te sturen. Zij vielen liever - zo argumenteerde Recticel-topman Luc Vansteenkiste op Trends TV - op elkaar terug, met deals in de vriendenkringen tot gevolg. Kortom, een flinke scheut vrouwelijk Vlerick-talent in deze kleine visvijver kan de zuurstofgraad alleen maar opkrikken. pietdepuydt@trends.beEen flinke scheut vrouwelijk talent in de kleine visvijver van de Vlerick-boys kan de zuurstofgraad alleen maar opkrikken.