Wie op dinsdag 28 september 1999 zijn of haar Vlaamse krant doornam, stuitte op een dubbele pagina met een kleurenadvertentie voor het krantenlezen. "De krant. Wat 'n ver(ha)deming", zo luidde de slogan. "Lust je pap van de geprogrammeerde beeldcultuur? Maar wil je toch controle over de informatie die je slikt? Uit de krant pik je alleen dàt wat je interesseert. Elk dag. Waar en wanneer je wil." Was getekend: Vlaamse Dagbladpers. Het beeld toont een vrouw die de krant leest. Ze zit in een op...

Wie op dinsdag 28 september 1999 zijn of haar Vlaamse krant doornam, stuitte op een dubbele pagina met een kleurenadvertentie voor het krantenlezen. "De krant. Wat 'n ver(ha)deming", zo luidde de slogan. "Lust je pap van de geprogrammeerde beeldcultuur? Maar wil je toch controle over de informatie die je slikt? Uit de krant pik je alleen dàt wat je interesseert. Elk dag. Waar en wanneer je wil." Was getekend: Vlaamse Dagbladpers. Het beeld toont een vrouw die de krant leest. Ze zit in een opening van een muur vol beeldschermen. Het was de eerste uiting van een campagne voor de kranten. "Er is een engagement van de kranten om deze aanpak als een langetermijnstrategie te zien," aldus Koen Clement, directeur van De Morgen en één van de initiatiefnemers van het project. "We willen in die periode het medium krant als boeiend en verdiepend profileren. En ook als plezierig. Dat laatste moet ook blijken uit de radiospots die pretenderen grappig te zijn. We willen de sterke punten van de krant eruit laten springen. Lekker een krantje lezen, dat is een verademing. Maar dat is ook wat kritischer kijken en verder gaan dan het hap-snap van de televisie." Daarmee wil hij niet gezegd hebben dat het een campagne tégen televisie is. "Het is een pro-krantencampagne." De logische vraag is dan ook of het slecht gaat met de kranten. Dat is nu evenwel niet het geval. Koen Clement beklemtoont dat er in binnen- en buitenland nog nooit zoveel geïnvesteerd is in oude technologie (drukpersen). Zelfs De Morgen krijgt binnenkort een eigen pers, na twintig jaar van persen van anderen te zijn gerold. De kranten kennen over het algemeen een gunstige evolutie en Clement is er met zijn collega's van overtuigd dat er binnen de nieuwe media nog altijd zeker een plaats is voor de krant. Maar waarom dan nu een campagne? Clement: "Elk product moet vrijwel permanent ondersteund worden." Dat de advertentie in de kranten verschijnt, lijkt veel op preken voor de eigen parochie. "Is dat niet altijd zo met een campagne?" pareert Clement. "We hebben die gelanceerd in de krant, omdat dit medium ons na aan het hart ligt. Maar er komen ook radio- en tv-spots."Dat er een Vlaamse campagne voor de kranten in het algemeen kwam, was bijna een jaar geleden al bekend. De start is nu pas gegeven omdat men die samen wilde laten vallen met het opzetten van de Vlaamse Dagbladpers op 1 oktober 1999. Binnen de Belgische Vereniging van Dagblad-Uitgevers besloten de uitgevers dat er een meer regionale organisatie moest komen. De BVDU blijft wel als een overkoepelende vereniging optreden.