Tokio
...

Tokio Op de langeafstandsvluchten van All Nippon Airways vanuit Parijs naar het land van de Rijzende Zon is de West-Vlaamse luxeconfituur Belberry nog niet verkrijgbaar, maar CEO Thierry Vandererfven sluit niet uit dat dit mogelijk wordt. "Luchtvaartmaatschappijen zijn absoluut een doelgroep." Hartje Tokio heeft de Kortrijkzaanse selfmade ondernemer al wél zijn stek veroverd. "Ze staan al urenlang in lange rijen aan te schuiven, het houdt maar niet op," jubelt Vandererfven bij de opening van zijn luxewinkel in Tokio. Niet alleen de Vlaamse confituur is vers, ook de locatie zelf is dat. Tokio's nieuwste hit, het zessterrenshoppingcentrum Tokyo Midtown, ademt luxe in de overtreffende trap. Hier hebben zelfs de rijkere Japanners lang op gewacht: een hof van Eden voor al wie kickt op textiel, luxegoederen of voeding mét strik. Westerse luxe opgefleurd met een Frans of Engels etiket doet wonderen. Thierry Vandererfven (38) kiest als onderschrift voor Maître Confiturier. Een Vlaams potje originele Belberryconfituur voor het ronde bedrag van omgerekend 14 euro? De Japanse portemonnees gaan er zo voor open. "Maar noem onze confituur nooit gewone confituur," zegt Vandererfven. Hij weet zijn lekkers al jaren te slijten in het chique Londense Harrods, het paleis in Laken of de betere Europese luxestores. Vandererfven wrijft zich de ogen uit als hij in Tokio het terrein en de taferelen bekijkt. Achttien maanden geleden zette hij op de luchthaven Narita voor het eerst voet aan de grond. In het gevolg van een handelsmissie met prins Filip. Met een koffer vol goede bedoelingen en bergen confituur, maar zonder al te hoge verwachtingen. Maar een vogel die op een dak blijft zitten, vangt niets, is zijn filosofie. Thierry Vandererfven: "De behulpzame lokale antenne van Flanders Investement & Trade had een marktstudie voor me klaargestoomd en me met een reeks geïnteresseerde Japanse investeerders in contact gebracht. Tien mensen passeerden de revue, maar het leek op niets uit te draaien. Tot ik de hand schudde van de laatste Japanner. Toen sloeg aan beide kanten de commerciële vonk over. Hij wilde investeren in een toplocatie als hij het recht kon verwerven op de import van mijn confituur. Een betere formule kon ik me moeilijk indenken."De Japanner Shigy Ishida is een diamantair met heel diepe zakken. Hij haalde het broodnodige kleine miljoen euro boven om een luxueuze winkelruimte van zeventig vierkante meter te verwerven in de Tokyo Midtown Galleria, de nieuwste hotspot die vanop de tweeënvijftigste verdieping zicht biedt op de heilige Mount Fuji. Hier rollen de yens even snel als de wielen van de Shinkansen, de Japanse hogesnelheidstrein. Thierry Vandererfven moet nog altijd bekomen van het onmiddellijke succes. Op twee dagen tijd gingen meteen 7000 potjes confituur de deur uit. Buiten alle verwachtingen en de vraag blijft aanhouden. Voor de gloednieuwe productiesite van Belberry in Kortrijk betekent het permanent overuren kloppen en confituur maken in overdrive. De e-mails met bijkomende bestellingen uit Tokio volgen elkaar in snel tempo op. Vandererfven weet dat hij straks niet anders kan dan in Kortrijk nieuwe medewerkers aan te werven. Belberry spiegelt zich aan Belgische chocolatiers zoals Del Rey die in Japan ook van nul zijn gestart, en al jarenlang blijven groeien op de Japanse markt. Het lokale brein achter Del Rey heet ook Shigy Ishida. De combinatie Ishida-Vandererfven rekent op een inktvlekstrategie. De flagshipstore hartje Tokio moet ook andere Japanse luxevoedingszaken op ideeën brengen. Amper enkele dagen na de opening kwamen de eerste aanvragen vanuit die hoek al in Kortrijk binnen. Tokio lijkt ook een springplank te worden naar andere Aziatische markten. Zopas vond Vandererfven een exclusieve distributeur die de confituur zal verdelen naar gourmetshops en winkelcentra in Hongkong, en naar luxehotels in Macao en Sjanghai. De Chinese deur staat open. Karel Cambien