De Amerikaan Timothy Ferriss is amper 30 en runt BrainGuicken, een onlinebedrijf in vitamineproducten. Een workaholic is hij niet. Als je hem vraagt wat hij doet, is de kans groot dat je als antwoord 'skiën in de Andes' of 'duiken in Panama' krijgt. Ferriss is er immers van overtuigd dat een leven van weinig werkuren, veel vrije tijd én veel geld verdienen wel degelijk mogelijk is. Hoe je dat kan bereiken, legt Ferris uit in 'Een werkweek van 4 uur' dat de voorbije maanden wereldwijd is uitgegroeid tot een beststeller.
...

De Amerikaan Timothy Ferriss is amper 30 en runt BrainGuicken, een onlinebedrijf in vitamineproducten. Een workaholic is hij niet. Als je hem vraagt wat hij doet, is de kans groot dat je als antwoord 'skiën in de Andes' of 'duiken in Panama' krijgt. Ferriss is er immers van overtuigd dat een leven van weinig werkuren, veel vrije tijd én veel geld verdienen wel degelijk mogelijk is. Hoe je dat kan bereiken, legt Ferris uit in 'Een werkweek van 4 uur' dat de voorbije maanden wereldwijd is uitgegroeid tot een beststeller. De stellling van de jonge Amerikaan is eenvoudig: laat de ratrace voor wat ze is. Mensen werken zich dood om veel geld te verdienen, maar miljonair zullen de meesten nooit worden. Hoogstens zullen ze kunnen genieten van een prettige oude dag. Maar zelfs dat is geen zekerheid. De tip van Ferriss: werk minder maar efficiënter en geniet nu van de vrije tijd en het geld dat je verdient. Want, zo stelt de auteur: je pensioen is een verzekering voor het worstcasescenario. Je kan 'Een werkweek van 4 uur' op twee manieren lezen. Enerzijds lijkt het op een wat hijgerig verhaal van een Amerikaanse ondernemer die mythomane trekjes heeft. Ferriss heeft inderdaad een goedlopend bedrijf in vitaminepreparaten dat hij vrijwel alleen nog op afstand bestuurt, maar zijn stelling dat hij aan het hoofd staat van een multinational is toch een brug te ver. Het is een internetbedrijf zonder meer. Hij beweert ook wereldrecordhouder tangodansen en nationaal kampioen kickboxen te zijn. Of dit klopt, is nog de vraag. Er is ondertussen trouwens een website gelanceerd - Bullshido.net - waar fans van gevechtssporten gevraagd wordt of ze Ferriss wel kennen. Als blijkt dat zijn verhalen over zijn vele nevenprofessionele activiteiten niet kloppen, dan zit hij met een probleem. Maar zelfs een ineengeflanst cv mag een lezer niet beletten het boek op een tweede manier te benaderen: het staat boordevol interessante tips over tijdswinst en gestegen levenskwaliteit. Hij haalt een aantal bekende methodes aan, zoals het Paretoprincipe: 20 % van de tijd produceert 80 % van de resultaten. De nutteloze activiteiten kunnen worden uitbesteed. Hoe doe je dat in de praktijk? Een voorbeeld: als werknemer moet je je baas vragen of je op maandag en vrijdag thuis kan werken: dan moet je geen verplaatsing maken en klimt je productiviteit. Origineler is Ferriss' voorstel om een post-it op je computerscherm te hangen of een Outlookwaarschuwing in te stellen die je drie keer per dag de vraag stelt: ben je dingen aan het bedenken om andere belangrijke dingen te vermijden? Het boek geeft ook een cursus snellezen mee. Ferriss gaat daarnaast in tegen het principe dat je 24 uur op de 24 per gsm of blackberry bereikbaar moet zijn. Af en toe moet je het lef hebben om je mobieltje of smartphone gewoon af te zetten. Zijn tip: lees e-mails twee keer per dag: om 12 uur en om 16 uur. Op die tijdstippen zul je de meeste reacties aantreffen op jouw e-mails. Die kleine tips over timemanagement geven aan het boek de meeste toegevoegde waarde. (T) Alain Mouton