Het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO) stelde vorige week zijn 'Strategie 2010' voor. Een ambitieus plan dat de Belgische economie een groeiimpuls moet geven. Bij de voorstelling was de nieuwe gedelegeerd bestuurder van het VBO, Rudi Thomaes, opvallend zalvend. Het leek alsof de werkgevers na de gespierde verklaringen die tijdens de zomer werden afgelegd, gas terugnamen (zie blz. 22). Maar een lectuur van 'Strategie 2010' toont dat niets minder waar is.
...

Het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO) stelde vorige week zijn 'Strategie 2010' voor. Een ambitieus plan dat de Belgische economie een groeiimpuls moet geven. Bij de voorstelling was de nieuwe gedelegeerd bestuurder van het VBO, Rudi Thomaes, opvallend zalvend. Het leek alsof de werkgevers na de gespierde verklaringen die tijdens de zomer werden afgelegd, gas terugnamen (zie blz. 22). Maar een lectuur van 'Strategie 2010' toont dat niets minder waar is. Het VBO-plan reikt oplossingen aan voor alle problemen die België momenteel bedreigen: gebrek aan competitiviteit, gebrek aan innovatie, de lage participatiegraad, de vergrijzing enzovoort. Maar het is ook een duur plan: het kost 6,7 % van het bruto binnenlands product (BBP). Het VBO heeft echter een financiering uitgedokterd. Terugverdieneffecten zijn goed voor 2,5 % van het BBP. We zijn altijd wat sceptisch als we dat woord zien verschijnen, maar laten we coulant zijn. Als er 360.000 mensen meer aan de slag kunnen, zoals het VBO-plan ambieert, dan zal dat de staatskas ten goede komen. Dat de dalende rentelasten 1,9 % opleveren, vormt evenmin een probleem. De resterende 2,3 % vormt de achilleshiel. Die moeten komen uit de daling van het overheidsbeslag. Het VBO rekent erop dat er minder ambtenaren zullen zijn (0,7 % per jaar) en dat ze hun lonen zullen matigen. Een twijfelachtige combinatie. Een efficiëntere overheid zal eerder resulteren in een stijgende - en dus duurdere - werkloosheid. 'Strategie 2010' is een geïntegreerd plan. Indien niet alles uitgevoerd wordt (wegens te delicaat bijvoorbeeld), dan zal de financiering uit de hand lopen. En daar schuilt een groot probleem. Want in de huidige regering zijn er nogal wat personen die het status-quo voorstaan. De hoofdvogel werd vorige afgeschoten door Rudy Demotte, PS-minister van Sociale Zaken. In interviews met De Tijd en Le Soir zei hij dat de sociale partners zes maand de tijd krijgen om zonder taboes na te denken over de financiering van de sociale zekerheid. Eigenlijk ligt de weg alleen nog open naar een Algemene Sociale Bijdrage. Demotte echter was niet bereid zijn taboes opzij te zetten. Geen besparingen, geen privatisering en geen regionalisering, liet hij duidelijk weten. Het wordt te weinig beklemtoond dat minister van Werk Freya Van den Bossche ( SP.A) mee de oproep van Demotte onderschreef. Steve Stevaert reikte hiervoor afgelopen maandag in een interview met De Morgen een verklaring aan: "Vergeet dus dat de leegloop van SP.A naar het Blok definitief voorbij is. Als we nu de dans verkeerd inzetten in het sociaal-economisch overleg, dan hebben we het weer zitten." Met andere woorden, de SP.A moet even links zijn als de PS (begrijpt u nu waarom Freya Van den Bossche en Demotte samen de brief hebben ondertekend?) en niet zoals Gerhard Schröder proberen de competitiviteit van het land te herstellen. Sommigen noemen de politiek van Schröder "verstandig links". Stevaert niet: "Wat Schröder doet, is wel het allerdomste wat een socialist kan doen: rechtse praat verkopen." In zo'n constellatie een plan als 'Strategie 2010' aan de man brengen, zal niet makkelijk zijn. Rudi Thomaes zal hiervoor uit een ander vaatje moeten tappen. Guido Muelenaer