Na zijn tentoonstelling in Museum Dhondt-Dhaenens is Thomas Lerooy opnieuw klaar voor een museale tentoonstelling. In het Kasteel van Gaasbeek gaat Lerooy met zijn tekening...

Na zijn tentoonstelling in Museum Dhondt-Dhaenens is Thomas Lerooy opnieuw klaar voor een museale tentoonstelling. In het Kasteel van Gaasbeek gaat Lerooy met zijn tekeningen en beelden rechtstreeks in dialoog met het werk van Félicien Rops, een van de favoriete kunstenaars van Lerooy. Beide artiesten zijn opvallend verwant aan elkaar, en niet alleen vanwege hun fenomenale tekentechniek. Ze delen een fascinatie voor morbiditeit, vergankelijkheid en het vanitasmotief, maar ook voor het scabreuze, de provocatie en de satire. Net zoals Rops samplet Lerooy op een iconoclastische manier uit de literaire- en kunstgeschiedenis. Hij deconstrueert die onsterfelijke iconen en puzzelt ze samen tot symbolische composities met figuren die zijn gedoemd om te sterven of te mislukken.