" Onze strategie bestaat erin dat we vooral beslissen wat we niet doen", poneert Geert Gekiere, sinds maart managing director van de Antwerpse goederenbehandelaar Euroports Belgium. "We wierpen ons in België bijvoorbeeld ooit op containertrafieken in Gent, Meerhout en activiteiten in Luik (Trilogiport). Het was te veel. Alles wat buiten de maritieme distributieketen van de klanten valt, laten we los."
...

" Onze strategie bestaat erin dat we vooral beslissen wat we niet doen", poneert Geert Gekiere, sinds maart managing director van de Antwerpse goederenbehandelaar Euroports Belgium. "We wierpen ons in België bijvoorbeeld ooit op containertrafieken in Gent, Meerhout en activiteiten in Luik (Trilogiport). Het was te veel. Alles wat buiten de maritieme distributieketen van de klanten valt, laten we los." Euroports heeft een turbulente geschiedenis. Aan de oorsprong van de groep ligt de overname in 2007 van Manuport Group (ex-Manufert), de Antwerpse logistiekedienstenverlener, goederenbehandelaar van droge bulk en marktleider in suikerbehandeling en -opslag. De investeerder was het Australische fonds Babcock & Brown Infrastructure, dat inspeelde op de hausse in logistiek en haveninfrastructuur. In mei 2008 volgde de overname van de Antwerpse stukgoedbehandelaar Westerlund, de Europese marktleider in woudproducten. Als Benelux Port Holdings (BPH) werd de groep via overnames in heel Europa een van de grootste havenoperatoren van het continent, met bovendien allerhande landinwaartse activiteiten. En toen sloeg de crisis toe. Babcock & Brown ging in vereffening. BPH werd Euroports. De aandeelhouders zijn nu het Canadese Brookfield Asset Management (40%), het Frans-Engelse infrastructuurfonds Antin (ooit BNP Paribas, 39%) en het Engelse Arcus European Infrastructure-fonds (ooit Babcock, 21% ). In 2012 verhuisde de internationale hoofdzetel van Antwerpen naar het Nederlandse Hoofddorp, dat "een betere toegang tot de maritieme experts van de logistieke keten biedt", zegt Charles Menkhorst, de groeps-CEO van Euroports. "Te dicht op elkaar zitten was niet wenselijk", vervolgt Gekiere, die in 2009 als CFO van de Belgische poot instapte en ook Frankrijk leidt. "Euroports wil zich ontwikkelen tot een internationale holding met autonome dochters. Daarvoor is een zekere afstand nodig. Als management gaan we toch ook niet op de kaai zitten om het laden en lossen te sturen." In 2013 realiseerde Euroports met de steun van zijn aandeelhouders een herfinanciering van 450 miljoen euro kredieten. Na zeven jaar kijken twee private-equityaandeelhouders normaal gezien stilaan uit naar een exit. Gekiere: "Er is geen druk. Onze grootste aandeelhouder is onder meer in handen van pensioenfondsen, die op lange termijn in haveninfrastructuur participeren. Die sector garandeert een stabiele inkomstenstroom met schommelingen van maximaal 2 procent als antwoord op de inflatie. In hoogconjunctuur is onze rendabiliteit nooit sky high, maar in mindere tijden ook niet negatief." De 2800 werknemers van de Euroports-groep zijn goed voor een omzet van 600 miljoen euro of 50 miljoen ton goederen. Dat gebeurt voor acht industriële sectoren: kunstmeststoffen, woudproducten, suiker, landbouwproducten, kolen, metaal, afval en alternatieve energie. Naast 23 diepzeetermi-nals in Finland, Duitsland, België, Frankrijk, Spanje, Italië en China, heeft Euroports ook logistieke operaties in Bulgarije en de Verenigde Arabische Emiraten. Het onafhankelijk opererende expiditiebedrijf Manuport Logistics (MPL), met hoofdzetel in Antwerpen, behoort ook tot de groep (zie kader Een front van terminals en expeditie). Euroports Belgium heeft een intern gepubliceerde geconsolideerde omzet van 200 miljoen euro met een bedrijfskasstroom van 10 tot 15 procent. De helft van de omzet van Euroports komt binnen via de expeditiezuster Manuport. De groep werd actiever met geïntegreerde oplossingen voor logistieke ketens. Daarom wordt de samenwerking met MPL intensiever. Gekiere: "Klanten vragen bijvoorbeeld om de goederen niet alleen te lossen, maar op een bestemming te brengen. Manuport kan met onze ondersteuning ook goederen van A naar B transporteren, inclusief laden en lossen." Bij Euroports Belgium werken wisselend 600 tot 900 medewerkers, van wie 200 bedienden in vast verband. Antwerpen, waar Euroports terminals uitbaat voor kunstmeststoffen, suiker, woudproducten, gekoeld fruit en metaal, is goed voor driekwart van de omzet van Euroports Belgium. Het behandelt jaarlijks 13 miljoen ton goederen. In Gent (15% van de omzet) worden vooral meststoffen behandeld. In de haven van Luik is het de lokale marktleider in droge bulk en containers. 90 procent van de droge bulk bij Euroports Belgium bestaat uit mineralen, meststoffen en suiker. "In die sectoren positioneren we ons met onze doorgedreven kennis van het product en de markt, minder op de prijs", aldus Gekiere. "We leveren toegevoegde waarde door bijvoorbeeld in het Gentse Sifferdok (een investering van 10 miljoen) mestproducten te selecteren, te zeven, te mixen, te verpakken, klaar voor verzending. Het is eigenlijk geen terminal, maar een fabriek. Ook onze Antwerpse suikerterminal, een investering van 20 miljoen, wordt een pareltje." De terminal (capaciteit: 300.000 ton per jaar) wordt in september 2017 operationeel, omdat dit segment sterk zal evolueren als volgend jaar de prijzen voor suiker worden geliberaliseerd en de productie wordt opgevoerd. Toch dreigt onweer op het suikerfront. De basis in deze niche werd ooit gelegd door medewerkers van Manuport, van wie het niet-concurrentiebeding afloopt. Onder de koepel van Vlaeynatie schuimen gewezen bestuurders van Manuport hun vroegere klanten af. Vlaeynatie bouwt voor de suikertrader ED&F Man en voor de meststoffengroep SQM trouwens twee terminals in Terneuzen. Gekiere: "Die concurrent zal ons scherp houden. Wel bouwt hij een terminal om overtollige suiker op te slaan. Wij daarentegen investeren in de snelle rotatie om de goederen sneller op hun bestemming te krijgen. We blijven in Europa de koploper en we hebben met Tereos, Südzucker en Cristal Union alle grote producenten in huis." In het stukgoed staat Euroports sterk in aluminium, gekoeld fruit, staal en woudproducten. Dat laatste segment stond onder druk, omdat heel wat Westerlund-activiteiten verdwenen naar andere havens, vooral Terneuzen. De operaties zijn er veel goedkoper dan in Antwerpen, waar de dokwerkers werken in het keurslijf van de wet-Major. Gekiere: "Heel wat van die trafieken kwamen de voorbije twee jaar terug uit Terneuzen, omdat het competitieve voordeel van de lagere arbeidskosten ruim werd gecompenseerd door de expertise van de Antwerpse dokwerkers en het management. Die concurrentie moet niet worden overdreven. Het grootste aandeel van onze omzet in droge bulk is nog altijd papier en pulp, waarin we de belangrijkste speler zijn. Wel is het aandeel van andere goederen, zoals bananen, sterk toegenomen." De regering werkte een door de sociale partners goedgekeurd voorstel uit voor de hervorming van de wet-Major, dat kan leiden tot de flexibilisering van de aanwervingspolitiek en de samenstelling van de ploegen. Gekiere: "Het is afwachten of dit onze positie tegenover Terneuzen kan versterken." Er is een bikkelharde prijsconcurrentie in stukgoed. Waarom blijft Euroports er dan nog actief? Gekiere: "Volume maakt het verschil. Op kaai 1207 hebben we een van de grootste stukgoedterminals in de Antwerpse haven, dus spelen we onze schaalgrootte uit. Ook is het Antwerpse hinterland het best uitgebouwd van alle Europese havens, een hoge troef." Het vervoer van heel wat producten, zoals suiker, verschuift naar containers. Die genereren minder banen dan klassieke bulktransporten. Gekiere: "De groei van de Antwerpse haven is mooi, maar komt vooral van tonnage in vloeistoffen en containers. Beide genereren uiteraard trafiek, maar betekenen wel minder jobs. Je kunt dat betreuren. Slimme investeringen in magazijnen en logistiek kunnen dit opvangen. Vechten tegen de bierkaai heeft geen zin." Hans Brockmans, fotografie Franky Verdickt"Onze strategie bestaat erin dat we vooral beslissen wat we niet doen"