Twee weken geleden moest de Fransman Jean Van de Velde in de top-35 van de Open van Sevilla finishen om zijn kaart voor de Europese Tour te behouden. Hij kreeg het niet voor elkaar. Met povere scores van 72 en 76, vier onder par, was hij niet goed genoeg om voorbij de cut te raken. "Als ik niet in die top-35 raak, kan ik alleen maar hopen dat ik in mijn carrière niet te veel vijanden gemaakt heb. Dan word ik af en toe nog voor een toernooi uitgenodigd," grapte hij nog voor de wedstrijd in Spanje.
...

Twee weken geleden moest de Fransman Jean Van de Velde in de top-35 van de Open van Sevilla finishen om zijn kaart voor de Europese Tour te behouden. Hij kreeg het niet voor elkaar. Met povere scores van 72 en 76, vier onder par, was hij niet goed genoeg om voorbij de cut te raken. "Als ik niet in die top-35 raak, kan ik alleen maar hopen dat ik in mijn carrière niet te veel vijanden gemaakt heb. Dan word ik af en toe nog voor een toernooi uitgenodigd," grapte hij nog voor de wedstrijd in Spanje. Jean Van de Velde werd wereldberoemd in 1999, toen hij de British Open op Carnoustie verloor. Twee weken geleden gebruikte hij zijn zevende en laatste medische vrijstelling op. Een gunst van de Tour die hij kreeg na een knieoperatie. Van de Velde, 37 jaar, miste dus drie cuts en finishte maar één keer in de toptwintig. Resultaat: amper 7300 euro verdiend en 115de in de Orde van Verdienste, na Sevilla. Hij wordt niet langer automatisch ingeschreven voor de toernooien en moet dus rekenen op de welwillendheid van organisatoren. Maar de Fransman die in Zwitserland woont, kan incasseren. Zoals in 1999 dus, op het genadeloze Schotse parcours van Carnoustie. Voor de laatste hole stond hij drie slagen voor en stond de British Open zo goed als op zijn naam. Maar toen sloeg hij een triple bogey en werd hij in de play-off door thuisspeler Paul Lawrie gevloerd. Van de Velde begon op zijn zesde al golf te spelen, tijdens de zomervakantie in Biarritz. Dat deed hij liever dan wat rond te slenteren op het strand. In 1988 kwalificeerde hij zich voor de Europese Tour en in 1993 won hij de Roma Masters, hoewel hij als gevolg van een enkelblessure, opgelopen tijdens het skiën, nog serieus hinkte. In 2001 was hij zo diep in het Europese klassement gezakt, dat hij laat in het seizoen een tweede plaats in de Open van Cannes nodig had om zijn kaart te behouden. Stilaan moest hij in ieder toernooi opnieuw gaan bewijzen dat hij een waardige winnaar van de British Open had kunnen zijn. Dat probeerde hij met zijn sierlijke stijl, typisch voor golfspelers uit de Belle Epoque. Waarom niet, trouwens. Maar in 2002 raakte Van de Velde pas echt in de knel. Hij werd geblesseerd aan de knie en moest onder het mes. In 2003 speelde hij maar vijf toernooien, gevolgd door alweer een operatie. Zijn kaart kon hij dus alleen behouden omdat hij een medische vrijstelling kreeg. Een vrijstelling die in 2004 werd verlengd, tot de nachtmerrie van Sevilla. Het is een schrale troost voor Van de Velde, maar hij bewees tenminste voor een hele generatie Franse golfspelers dat ze niet kansloos zijn aan de top. Zelf raakt hij natuurlijk op een zijspoor, maar dat belet hem niet om een nieuwe internetsite op de starten. Under construction, staat er momenteel te lezen. Zoals zijn knie. John Baete