Azzedine Alaïa in het Groninger Museum, Martin Margiela in het Boijmans Van Beuningen in Rotterdam, Kunst en Mode in het Brusselse PSK, Art & Fashion in Firenze: het is alsof mode eindelijk uit het vergeethoekje is geraakt, en met die ruimte in musea plots bestaansrecht heeft verworven buiten catwalks, boetieks, stijlbladen en kleerkasten. Voorspelbaar hoeft zo'n mode-expo niet te zijn, allerminst wanneer je Walter Van Beirendonck heet. De Antwerpse designer heeft niet voor niks de voorbije jaren het patent verworven op wat je steevast 'het meest waanzinnige defi...

Azzedine Alaïa in het Groninger Museum, Martin Margiela in het Boijmans Van Beuningen in Rotterdam, Kunst en Mode in het Brusselse PSK, Art & Fashion in Firenze: het is alsof mode eindelijk uit het vergeethoekje is geraakt, en met die ruimte in musea plots bestaansrecht heeft verworven buiten catwalks, boetieks, stijlbladen en kleerkasten. Voorspelbaar hoeft zo'n mode-expo niet te zijn, allerminst wanneer je Walter Van Beirendonck heet. De Antwerpse designer heeft niet voor niks de voorbije jaren het patent verworven op wat je steevast 'het meest waanzinnige defilé' van de Parijse modeweek zou kunnen noemen. Want hoe anders kan je een show omschrijven waarin draken door de lucht vliegen en Lido-danseressen probleemloos de show delen met uit de kluiten gewassen modellen? Walter doet graag gek, ook al vindt hij dat die omschrijving te vaak de aandacht van zijn ontwerpen zelf wegneemt. Hij heeft dat dit keer niet te vrezen, daar in het Boijmans Van Beuningen in Rotterdam. Zelfs Walters fans stonden er even verwonderd naar te kijken, tijdens de vernissage, midden september. Want een grote vitrine als een venster op een kijkkast waarin een heuse shop was ondergebracht: wie had dat verwacht? Op de plek waar het vroegere prentenkabinet van het museum was ondergebracht, staat nu een grote glazen doos. Met een volgnummertje in de hand raak je binnen, om er vervolgens kennis te maken met W<herfst/winter 1998-1999, de collectie die Walter sinds enkele jaren ontwikkelt voor jeansgigant Mustang. De winkel heeft échte verkopers in dienst, een échte toog, een écht Visa-apparaat, échte pashokjes, en natuurlijk: een échte collectie. "Ik wou gewoon tonen dat ik met mijn mode nog steeds dicht bij de mensen sta", vertelde Walter tijdens de vernissage. "Kleren zijn er nog altijd om gedragen te worden." En hij voegde eraan toe: "Maar alleen in het Boijmans Van Beuningen kan dit." Misschien moeten we er een en ander bijdenken. Dat mode inderdaad commerce is en voor velen draait rond veel geld verdienen, weten we al langer. Het gekke is: steeds meer modewinkels worden luxueuze paleizen waar een haast museale stilte hangt en de dingen amper aangeraakt kunnen worden. Kleren op hun piëdestal zeg maar, en laat dat truitje vooral netjes opgeplooid liggen! Walter zet de wereld dus weer eens op zijn kop. Want in zijn winkel kan je dingen aantrekken en diverse combinaties uitproberen. Dat het systeem werkte, was meteen na de opening van de shop duidelijk. Even na de opening kocht een Nederlandse dame al een t-shirt. Nadat ze betaald had, stapte ze op Walter af, en schudde hem lachend de hand. De insiders zullen hebben opgemerkt dat er één duidelijk verschil was tussen de museumshop en de gewone W<-shop: de trendy fluo-kleuren die doorgaans op de kasten zitten, zijn in het museum herleid tot vlekkeloos wit. Ten teken van onschuld?De expo "Kiss the Future!, Walter Van Beirendonck + W<" loopt nog tot 15 november in het Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam. Tel. 0031-10-213.21.93.Veerle Windels