Mode, hightech en 'design & interieur' zijn de drie thema's van deze nieuwe Comfort-rubriek. Na mode deze week zoomen we volgende week in op hightech. Op 10 april bekijken we de wereld van design & interieur. Op 17 april vindt u hier een nieuw modeverhaal.
...

Mode, hightech en 'design & interieur' zijn de drie thema's van deze nieuwe Comfort-rubriek. Na mode deze week zoomen we volgende week in op hightech. Op 10 april bekijken we de wereld van design & interieur. Op 17 april vindt u hier een nieuw modeverhaal. Dit is uw rubriek. Hebt u vragen in verband met mode, kledingcodes op het werk, tijdens een receptie, een zakenreis of klantenbezoek. Mail ons op dresscode@trends.be. "Waarom we terug naar Mi-laan zijn gekomen?" Fréderic kijkt Camilla liefdevol aan. Ik heb er even het raden naar. Domme vraag misschien, als je weet dat ze hier tijdens hun modestudie voor elkaar vielen. Toch komt er een heel ander antwoord. "We kunnen van hieruit veel beter onze productie opvolgen," zegt Fréderic Mariën. "Je hoort hier meer dan in Brussel. Informatie die via via doorgegeven wordt. Nu we hier wonen, krijgen we ook iets makkelijker toegang tot de kleinere, heel gespecialiseerde ateliers. We hebben nu een aantal handtassen in de collectie. Die zijn gemaakt in een klein atelier hier in de buurt dat trouwens ook voor Chanel werkt. Aan die mensen kan je nog vragen of ze de stof die je gebruikt in je kledinglijn kunnen integreren in de handtassen. Daardoor wordt zo'n tas een echt accessoire." Zomer 2000 was de vuurdoop. Ze zijn inmiddels aan hun zevende collectie toe. Camilla Perez en Fréderic Mariën gaan er prat op dingen te maken die ze leuk vinden. In dit geval is dat damesmode die zweeft tussen elegant en avant-garde. Detail is voor hen geen loos woord. Afwerking evenmin. "Het is geen lachertje om je vandaag als nieuw modelabel te lanceren," vertelt Fréderic. We kennen allemaal wel mensen die beginnen en het al na enkele seizoenen voor bekeken houden. Multimerkenzaken zijn niet gauw geneigd te investeren in een nieuwe naam. Maar je moet ervoor gaan. Wat betekent: continuïteit leveren. Wij willen best experimenteren, maar we proberen over alle stappen controle te houden en het juiste evenwicht te zoeken tussen creativiteit en het gedaan krijgen." Camilla vult aan: "Je moet van veel mensen het vertrouwen krijgen: van stoffenleveranciers, winkeliers, bankiers... Wij hebben het geluk gehad een fantastische producent te vinden: Ensa. Ze heeft een fabuleuze knowhow. Soms staat ze nog zelf achter de stikmachine. En ze weet perfect hoe een stof moet vallen. Die vrouw doet haar werk met liefde." Fréderic pikt in: "Je hoort ons niet zeggen dat fabrikanten in België niet goed zijn. Maar hier zijn ze flexibeler. Er loopt iets mis met je stof? Een uur later ligt er een nieuwe stof. Bepaalde stuks uit onze collectie, zoals de smoking, zijn met de hand gemonteerd. Dan spreek je van semi-couture. Dat kan hier nog. De service is hier ook een pak beter. En... kwantiteit speelt niet zo'n rol." Fréderic leerde Camilla kennen in Milaan, tijdens een cursus aan Marangoni, de bekende modeschool waar bijvoorbeeld ook MaurizioPecoraro afstudeerde. Zij had toen al kunstgeschiedenis gestudeerd in Boston en een cursus patronen maken in Parijs aan de AcadémieInternationaldeCoupedeParis. Hij had een diploma interieurarchitectuur op zak van het Brusselse CentredesArtsDécoratifs. Mode werd een soort ontmoeting tussen gelijkgestemde zielen. "We bleken dezelfde interesses te hebben," zegt Camilla. "We kozen dezelfde kleuren, gingen op dezelfde stoffen af. We deelden een zelfde visie, ook op het leven." Ze beslisten een kleine collectie uit te brengen, verhuisden naar Brussel en openden een eigen winkel in de Vaartstraat, vlakbij de KVS. Het pand valt op door de grote ruimte en de hoge plafonds. Het is een ruimte waar ook kunst getoond wordt. "Dat maakt het zo leuk, die mix van mode met andere disciplines," zegt Fréderic. "Vandaag zit mode niet meer in een vakje. Mode wordt beïnvloed door design, architectuur, door kunst toutcourt. Bekijk de topwinkels van vandaag. Ook daar vind je die mix, die beweeglijkheid. Omdat ontwerpen helemaal ons ding is, hebben we ook de meubelen zelf ontworpen. Tegenwoordig moet alles kloppen. Dus ook de look van die toonbank of dat pashok. Nadien hebben we die denkoefening overgedaan voor onze winkel in Antwerpen. Wat je er ziet, is van onze hand. Nu zouden we het ook in Milaan willen proberen." Camilla groeide op in Sao Paula. Haar moeder werkte thuis en leefde zich uit in keramiek en stoffen. Camilla keek toe en kreeg de elegantie en de schoonheid van vaak eenvoudige dingen met de paplepel binnen. Fréderic werd geboren in Gent maar pendelde al snel naar de hoofdstad, waar zijn moeder een kunstgalerie heeft. Sinds zijn twaalfde leerde hij van dichtbij kunstenaars kennen. "Artiesten inspireerden me. Als interieurarchitect wou ik eigenlijk net doen wat zij deden: een idee overbrengen, maar dan wel driedimensionaal. Niet in een beeldhouwwerk of een installatie, maar in een constructie van een heel andere orde. Want hoe je het ook bekijkt: een jurk ontwerpen heeft veel gemeen met architectuur."Zij liep stage bij de flamboyante Italiaanse ontwerpster LauraBiagiotti, hij bij de minimalistische architect JohnPawson. Camilla: "Samen ontwerpen is zalig. Niet alleen omdat we verliefd zijn, ook omdat we elkaar perfect aanvullen. Een vrouw denkt anders over kleren dan een man. Fréderic zal bijvoorbeeld knopen op de rug voorstellen, terwijl ik dat geen goed idee vind vanwege onpraktisch. Eigenlijk sta je als twee verschillende seksen lijnrecht tegenover elkaar. Al moet ik er meteen aan toevoegen dat we elkaar vinden in wat deze collectie tekent. Woorden als sensueel, aanraken of delicaat vinden we allebei erg belangrijk." Of ze anders nadachten over mode in Brussel, wil ik nog weten. "Elke stad heeft iets interessants," aldus Fréderic. "Aan Parijs als uitvalsbasis hebben we eigenlijk nooit gedacht, al zijn we er wel voor onze coupes geweest. Italië speelde al langer mee, vanwege onze productie, maar ook wegens die grote liefde voor mode." Camilla: "Het zijn de kleine dingen die me hier blijven verbazen. Het onthaal bij de slager. Het koekje bij de koffie. We dromen niet van een villa in Como. We willen in het centrum van Milaan blijven wonen. De cappuccino is nergens beter. En weet je wel hoe rustig het hier op zondag is?"Veerle WindelsWij willen best experimen-teren, maar we proberen over alle stappen controle te houden.