Internationale investeerders hebben hun geloof in de Amerikaanse economie nog niet verloren. Het beleid van president Donald Trump mag dan alles behalve stabiliteit en vertrouwen uitstralen, de rest van de wereld belegt zijn internationale reserves nog altijd voor 60 procent in Amerikaanse dollar. Dat zal nog jaren zo blijven, ook als Trump wordt ...

Internationale investeerders hebben hun geloof in de Amerikaanse economie nog niet verloren. Het beleid van president Donald Trump mag dan alles behalve stabiliteit en vertrouwen uitstralen, de rest van de wereld belegt zijn internationale reserves nog altijd voor 60 procent in Amerikaanse dollar. Dat zal nog jaren zo blijven, ook als Trump wordt herverkozen. Maar wie voorbij de retoriek van Trump kijkt, moet vaststellen dat er weinig is veranderd. De Amerikaanse economie groeide tot voor de uitbraak van de coronacrisis met 2,5 procent per jaar, ongeveer evenveel als onder president Obama. In de eerste drie jaar onder president Trump kwamen er 6,3 miljoen banen bij, iets minder dan onder Obama in dezelfde periode. Trump snoeft graag met de recordrace op Wall Street, maar de hoge aandelenkoersen zijn vooral te danken aan het expansieve geldbeleid van de Amerikaanse centrale bank, de inkoop van eigen aandelen door Amerikaanse bedrijven, een belastingverlaging en de cashflows van big tech. Trumps belastingverlaging heeft de economie geen zweepslag gegeven, maar zette de federale begroting op een pad van oplopende tekorten en schulden. Ook het handelstekort met China is niet gedicht en de Amerikaanse rust belt kwam niet tot leven. De hele wereld betaalt wel de prijs voor de verstoorde handelsrelaties en aanvoerketens. Dat zal de doorsnee-Amerikaan worst wezen, maar mogelijk vergeeft die minder makkelijk Trumps lakse houding in de coronacrisis. Ook in de Verenigde Staten treft het virus de kwetsbaarste groepen het hardst. Het wordt voor de volgende president lastig om economische voorspoed te bouwen op een sociaal kerkhof.