H et succes van de vele trendy eethuizen, waar het decor en de ontspannen sfeer op de eerste plaats komen en de kwaliteit van het eten op de laatste plaats, toont dat een groot deel van de tafelaars zich onverschillig opstelt tegenover kwaliteit.
...

H et succes van de vele trendy eethuizen, waar het decor en de ontspannen sfeer op de eerste plaats komen en de kwaliteit van het eten op de laatste plaats, toont dat een groot deel van de tafelaars zich onverschillig opstelt tegenover kwaliteit. Een van deze nieuwe haltes is Tribeca Kitchen & Bar, het laatste megaproject van Virginie en Christian Vanhée. De twee stonden aan de basis van succesvolle Brusselse wijnrestaurants als Soho en Chelsea. Tribeca heeft zijn onderkomen in een monumentaal, negentiende-eeuws pand aan de Brusselse Louizalaan. Je komt binnen via een koetspoort in smeedijzer. Achter een glazen deur wachten een voorname, door smeedijzer afgezette trap, die naar de loungesalons op de eerste verdieping leidt. Op het gelijkvloers zijn twee eetzalen, die overdonderen door de weelderige decoratie: marmeren schouwen en pilaren, met goud bewerkte plafonds, oosterse tapijten op parketvloeren en muren met kopieën van beroemde schilderijen. Eten doe je aan kleine, wankele tafels, gezeten op sofa's en lage fauteuils die het gevoel van knusheid accentueren, maar in comfort tekortschieten. Op de eerste verdieping wachten de mooiste loungesalons van Brussel. In opulent versierde en schemerig verlichte vertrekken kan je, in de buurt van de bar of de gevulde bibliotheek, lui onderuit in een fauteuil genieten van een cocktail, een glas brandewijn, een glas wijn of champagne met een sigaar. De Spanjaard Francisco Riestra heeft de leiding over de keuken en heeft volgens zijn CV gewerkt bij beroemdheden als Joël Robuchon, Guy Savoy en Michel Rostang. Wij vroegen ons af wat hij daar precies had gedaan, want de stijl van zijn leermeesters konden wij niet herkennen in de gerechten die wij voorgeschoteld kregen. Wij kozen twee voorgerechten: millefeuille of in ring opgebouwde, ijskastkoude lagen krab, gekonfijte tomaten, appel met een vinaigrette met mangoparfum (12 euro) en in een soort groentesoep opgediende grove, grote ravioli gevuld met het draadjesvlees van rundstaart (11 euro). Hoofdgerechten waren: twee hompen aangekorste tonijn, flauw gekruid en opgediend met slappe wokgroenten en saus met satékruiden (22 euro) en drie sint-jakobsschelpdieren aan spies met slappe Chinese wokgroenten, waarbij in smaak overheersende bamboe uit blik en een soja-achtige saus (23 euro). In het glas kwam een Californische Kendall Jackson CS/Shiraz 1998, een commerciële rode wijn zonder veel karakter (30 euro). Als afsluiter was er chocoladegebak met zachte kern, ijs en vanillesaus (8 euro). De kok werkt met correcte producten, maar behandelt ze niet altijd met het respect dat ze verdienen. In Tribeca kom je vooral om te kijken en om bekeken te worden. Pieter van Doveren