Vandaag, donderdag 8 april, begint het Masters-toernooi van Augusta National. Het toernooi wordt gespeeld op een supersnel terrein, dat veel vergt van de golfers. Vooral ook omdat dit jaar werd besloten om de roughs te laten groeien en de breedte van sommige fairways in te krimpen. Long drivers, gecombineerd met een beperkte nauwkeurigheid, zullen dus worden afgestraft. In principe althans, want omdat het terrein er zo verzorgd bij ligt...

Vandaag, donderdag 8 april, begint het Masters-toernooi van Augusta National. Het toernooi wordt gespeeld op een supersnel terrein, dat veel vergt van de golfers. Vooral ook omdat dit jaar werd besloten om de roughs te laten groeien en de breedte van sommige fairways in te krimpen. Long drivers, gecombineerd met een beperkte nauwkeurigheid, zullen dus worden afgestraft. In principe althans, want omdat het terrein er zo verzorgd bij ligt, kan een rough hier worden gelijkgesteld met een fairway op een ander parcours. Vorig jaar werd in Augusta eens te meer een legendarisch toernooi gespeeld. De Amerikanen waren alomtegenwoordig. De Britten Darren Clarke en Colin Montgomerie eindigden op de achtste plaats, ex aequo met Justin Leonard en Tiger Woods, winnaar in 1997. Mark O'Meara won zijn eerste grote titel. Hij ging David Duval en Fred Couples vooraf, gevolgd door Jim Furyk, Paul Azinger, David Toms en Jack Nicklaus. Favoriet dit jaar is David Duval. Al weet nog niemand precies hoe het met Woods staat. Wel dat hij van caddie veranderd is, wat grote gevolgen kan hebben voor zijn prestaties. In elk geval zijn de beste spelers ter wereld weer present, Amerikanen en anderen. Met 95 spelers krijgen we bovendien het belangrijkste deelnemersveld sinds de 103 van 1966.Begin maart was Mark O'Meara in Augusta voor een training met zijn vader en zijn agent. Hij scoorde een vlotte 72 (3 boven par heen en 3 onder terug) en zette zijn balletje op de plaats waar hij vorig jaar op de green van hole 18 met een putt Duval en Couples de doodsteek gaf. In 1998 zagen we daar een heruitgave van een birdie die hij ook al op de 17 realiseerde en trok hij er de zo symbolische groene blazer aan.1998 was overigens een magisch jaar voor deze veertiger. Bij het begin van de zomer schreef hij de British Open in Royal Birkdale op zijn naam en versloeg hij zijn landgenoot Brian Watts in de playoff. Terugdenkend aan Augusta 1998 herinnert O'Meara zich: "Mijn prioriteit was bij de kopspelers te blijven, omdat ik voelde dat ik wel wat kon laten zien op de laatste holes. Na al die jaren ken ik mezelf en heb ik een evenwicht gevonden. Ik weet waartoe ik in staat ben, maar besef toch dat een ongeluk gauw gebeurd is. In Augusta zijn er plaatsen waar een slag makkelijker de mist in gaat en andere waar je je wel voor je kop kunt slaan als het misloopt. Dat inzicht had ik vorig jaar en ik heb de schade weten te beperken. Mijn putting heeft het verschil gemaakt."JOHN BAETE