Van 18 tot 21 juli wordt de British Open gespeeld. En het belooft een grootse editie te worden. Voor het eerst in 68 jaar trekt het toptoernooi naar het Noord-Ierse Royal Portrush, een links die bekend staat om zijn drie gevreesde holes: een par 3 van meer dan tweehonderd meter en twee pars 4 die heel smal zijn en afgezoomd met roughs en bunkers.

Noord-Ierland is een paradijs voor golfers. Van de twee miljoen inwoners spelen er niet minder dan driehonderdduizend golf. Drie Noord-Ieren mochten de bekende Claret Jug al in ontvangst nemen: Fred Daly in 1947, Darren Clarke (2011) en Rory McIlroy (2014). Laatstgenoemde is een van de grote favorieten voor deze 148ste editie. Te meer omdat het thuispubliek voltallig achter hem zal staan.

Na een supersonisch carrièrebegin met winst in vier majors (US Open 2011, USPGA 2012 en 2014, British Open 2014), kon McIlroy nooit echt bevestigen. Niet zelden verloor hij belangrijke toernooien op de laatste wedstrijddag. Deze British Open lijkt dan ook een unieke gelegenheid om het tij te keren en zijn carrière opnieuw op de rails te zetten. McIlroy kent het parcours als zijn broekzak, want hij ging er als knaap heel vaak trainen. Het spreekt vanzelf dat hij op de steun van het thuispubliek zal kunnen rekenen.

De vorige twee toernooien van de Grand Slam werden gedomineerd door Amerikanen: Patrick Reed (Masters 2018), Tiger Woods (Masters 2019), Gary Woodland (US Open 2019) en natuurlijk Brooks Koepka (US Open 2018, USPGA 2018 en 2019). Een hegemonie die de voorbije jaren alleen werd doorbroken door de Italiaan Francesco Molinari, die vorig jaar de British Open won.

Ooit was het omgekeerd, want vroeger beten de Amerikanen meestal hun tanden stuk op de Britse links, die niet alleen heel atypisch waren maar vaak ook geteisterd door hevige wind. De grote Bobby Jones bracht er in de jaren twintig niets van terecht op de greens van St. Andrews. Vandaag is het tij gekeerd. Van de voorbije twintig edities van de British Open werden er maar liefst tien gewonnen door een Amerikaan. Tiger Woods won de Britse major zelfs al drie keer: (2000, 2005 en 2006). Straks een vierde keer?