In het grijze boekenlandschap is Tony Le Duc een durver. Zijn uitgeverij Minestrone specialiseerde zich in culinaire publicaties, die in tijden waar alles commercieel en risicoloos moet zijn, opvallen door hun verzorgde uitvoeringen. Kostbaar papier, goud op snee, zilver als vijfde kleur, zeefdruk met cementkorrelstructuur, opdruk van doorzichtige lakinkt... Het zijn keuzes die bij de doorsnee-uitgever niet meteen aan bod komen. Zeker niet in tijden van crisis. Le Duc kan dit soort folietjes alleen aanbieden door zijn bedrijf kleinschalig te houden.
...

In het grijze boekenlandschap is Tony Le Duc een durver. Zijn uitgeverij Minestrone specialiseerde zich in culinaire publicaties, die in tijden waar alles commercieel en risicoloos moet zijn, opvallen door hun verzorgde uitvoeringen. Kostbaar papier, goud op snee, zilver als vijfde kleur, zeefdruk met cementkorrelstructuur, opdruk van doorzichtige lakinkt... Het zijn keuzes die bij de doorsnee-uitgever niet meteen aan bod komen. Zeker niet in tijden van crisis. Le Duc kan dit soort folietjes alleen aanbieden door zijn bedrijf kleinschalig te houden. Tony Le Duc volgde fotografie aan Sint-Lucas en begon onmiddellijk na zijn afstuderen met een eigen fotostudio. Als culinair fotograaf verwierf hij internationale naam en faam met een superieure belichting en eigenzinnige aanpak. Hij durfde het aan om voeding te presenteren op houtstructuren of op een ondergrond van cement. Met diezelfde eigenzinnigheid stapte hij zes jaar geleden in het uitgeversvak. Na achttien jaar fotografie vond hij dat het tijd was voor iets nieuws: tot zijn pensioen asperges fotograferen was voor Le Duc geen vrolijk vooruitzicht. Als perfectionist ergerde hij zich bovendien aan de slordige manier waarop uitgevers met zijn foto's omsprongen: ze knipten er de hoekjes af of plaatsten de beelden slecht. Bij het maken van kookboeken is er qua vorm en inhoud zoveel méér mogelijk, vond hij. Omdat de Antwerpenaar zijn verhaal niet kwijt kon bij de grote uitgevers, startte hij samen met zakenpartner Filip Verheyden de uitgeverij Homarus. Van die periode dateren internationale culinaire bestsellers als Trilogie ( De Basis, Het Product en Het Gerecht), een etui rond wijlen Willy Slawinski en een witte box over de Nederlandse sterrenchef Sergio Herman. Sinds februari 2008 gaat Le Duc solo, via de uitgeverij Minestrone. De koppige fotograaf publiceert titels als Kook Ze Snel, Kook Ze Chic en Kook Ze Vreemd. In deze bookazines vormen gerechten samen met culinaire journalistiek, videoclips en kookevenementen een totaalproject. En onlangs verscheen de reeks Denk Groenten, met Frank Fol. Onder fotografen staat Tony Le Duc bekend voor zijn maniakale aanpak. Als uitgever is hij dezelfde reputatie aan het opbouwen. Hij legt de lat telkens hoger en begeleidt de projecten eigenhandig tot bij de drukpers. Is er nog ergens verbetering mogelijk, dan duwt hij zelf op de knoppen. De Vlaming Dirk Vermeiren, general manager van KitchenAid Europe, volgt het fotowerk van Le Duc al jaren, ook toen hij in het buitenland actief was. Toen het bedrijf plannen smeedde om de negentigste verjaardag van de Artisan Stand Mixer met luister in te zetten en de uitgave van een kookboek ter sprake kwam, dacht Vermeiren onmiddellijk aan de Antwerpse uitgeverij. Het moest een kijk- en kookboek worden, met enerzijds de geschiedenis van de keukenrobot en anderzijds 130 recepten waarbij het toestel kan worden gebruikt. De omvang van het project was enorm: een 248 pagina's tellend kookboek op groot formaat, uitgegeven in zestien taalversies (onder meer Grieks, Turks, Russisch en IJslands) en met een oplage van 112.000 exemplaren. Toen de persen begonnen te rollen, werd er in één keer 100.000 kilo papier doorgejaagd. 90 JAAR KITCHENAID - HET KOOKBOEK, UITGEVERIJ MINESTRONE, 248 BLZ., 35 EURO, ISBN 978-94-900028-04-6 Door Pieter van Doveren