Net nu de wijntechnologie spectaculaire vooruitgang boekt, grijpen veel wijnbouwers terug naar een eeuwenoud recipiënt voor wijn: amforen van gebakken aarde.
...

Net nu de wijntechnologie spectaculaire vooruitgang boekt, grijpen veel wijnbouwers terug naar een eeuwenoud recipiënt voor wijn: amforen van gebakken aarde. Al voor onze jaartelling werden die gebruikt in Griekenland, zowel voor de gisting, de rijping als het vervoer en de bewaring van wijn. Pas in de eerste eeuw na Christus introduceerden Romeinse wijnhandelaren houten vaten. De meeste amforen hadden een inhoud van 25 tot 30 liter. Ze waren onderaan puntig en liepen naar boven toe breder uit. Daardoor konden ze niet rechtop blijven staan. In wijnkelders werden ze tegen elkaar gezet, zodat ze elkaar in evenwicht hielden. Er werden twee handvatten aan bevestigd, zodat ze aan twee zijden gedragen konden worden. Zelfs een lege amfoor was te zwaar voor een persoon. De meeste wijn werd over zee vervoerd, een gevaarlijk avontuur. Duizenden amforen liggen op de zeebodem. Maar ook op het Europese vasteland werden resten van vele duizenden amforen teruggevonden, vooral in Italië. Dat is wellicht de reden waarom in dat land de trend is begonnen opnieuw amforen te gebruiken. Een aantal wijnbouwers vond dat de technologie de uniformisering en de vervlakking van wijnen in de hand werkt. Zij wilden terug naar het verleden om de pure smaak van wijn te herontdekken. Gebakken aarde maakt een gedoseerde zuurstofuitwisseling mogelijk zodat de wijn versoepelt en homogener wordt, maar zonder smaak af te geven. Amforenwijn is doorgaans fijner en puurder, terwijl wijn op eikenhout voller en romiger is. Ambachtslui die amforen vervaardigen vind je in Georgië, waar de oudste bewijzen van onze wijncultuur werden gevonden. De rijke Georgische wijncultuur raakte in verval toen het land honderd jaar geleden werd ingelijfd door de Sovjet-Unie. Maar sinds het land na de val van de Muur onafhankelijk werd, kwam die weer tot leven. Samen met de traditie om wijnen in amforen te laten rijpen. Al mag je dat woord daar niet gebruiken, omdat die aan Griekenland refereert. Georgiërs spreken van ' qvevri', een term die je ook op westerse wijnetiketten ziet verschijnen. Georgië krijgt sinds kort bestellingen van qvevri uit de hele wereld, zodat dat eeuwenoude ambacht heropleeft.