Het minst hippe waarmee een topmanager in 2015 kan uitpakken, is wel "druk druk druk". Na twintig jaar pochen over hun overvolle agenda, beginnen topmanagers te zoeken naar andere manieren om indruk te maken. De slopende CEO-dagen die om 4 uur 's morgens beginnen met het versturen van e-mails vanop hun fiets, beginnen er onnozel, inefficiënt en op de rand van het krankzinnige uit te zien.
...

Het minst hippe waarmee een topmanager in 2015 kan uitpakken, is wel "druk druk druk". Na twintig jaar pochen over hun overvolle agenda, beginnen topmanagers te zoeken naar andere manieren om indruk te maken. De slopende CEO-dagen die om 4 uur 's morgens beginnen met het versturen van e-mails vanop hun fiets, beginnen er onnozel, inefficiënt en op de rand van het krankzinnige uit te zien. In het komende jaar begint iedereen na te denken over de lange-urencultuur. De druk voor verandering komt niet alleen van luie Y-generatietypes met een hekel aan gezwoeg, maar van oudere werknemers, afgemat door de tirannie van de technologie. In 2014 begon een aantal visionaire ondernemingen al terug te vechten. In Dublin legde Google beslag op de toestellen van het personeel als ze het kantoor verlieten, en Daimler verwijderde de mails voor werknemers met vakantie. In 2015 volgen andere ondernemingen met soortgelijke initiatieven die het voor iedereen makkelijker maken om de technologie onder controle te houden in plaats van omgekeerd. De wijze waarop wij leven en werken, verandert grondig. Vakantie is vakantie. Afwezigheidsberichten worden niet meer gevolgd door een antwoord vanop de skihelling. Een reservejasje over de rug van de bureaustoel hangen, is niet meer nodig want naar huis gaan, wordt een rage. Uw werk op een redelijk uur klaarkrijgen, is geen teken meer dat u een lijntrekker bent, maar juist dat u doeltreffend werkt. In de beste ondernemingen wordt het werk ingeperkt zodat het past in de beschikbare tijd. De kantoorproductiviteit, die halsstarrig weigerde toe te nemen ondanks alle technologische vooruitgang, veert op. Minder wordt meer. Al jaren beweren ondernemingen dat eenvoud een van hun 'kernwaarden' is, maar in 2015 beginnen ze te doen alsof ze het echt menen. Er komen minder zinloze initiatieven en vergaderingen. De memo's worden korter, prestatierapporten minder log. Minder goede ondernemingen slagen er niet in om van meer minder te maken. Ze worden niet goed genoeg gemanaged om dingen eenvoudiger te maken en werven dus meer mensen aan, met meer bureaucratie en inefficiëntie als gevolg. De nieuwe wijze van werken brengt de balans tussen de Verenigde Staten en Groot-Brittannië weer wat in evenwicht. De Britten, die gematigdheid min of meer uitvonden, komen tot de vaststelling dat ze op eigen sterkte kunnen spelen, terwijl de Verenigde Staten, die de pre-ontbijtvergadering om zes uur 's morgens uitvonden, het veel moeilijker hebben om zich aan het nieuwe regime aan te passen. De achturendag is uitstekend nieuws voor gezinnen. Ouders kunnen zich opnieuw meer bezighouden met hun kinderen. Minder mensen moeten ontslag nemen om meer tijd te kunnen doorbrengen met hun gezin, omdat ze dat hoe dan ook al genoeg doen. Vooral vrouwen worden er beter van. Minder vrouwen geven hun job op of gaan parttime werken omdat werk en gezin combineren hen afmat. Het gevolg is dat meer vrouwen doorsijpelen naar de top. Het einde van het machowerk betekent niet noodzakelijk het einde van de machobaas. Bazen worden macho op een andere manier: ze oefenen macht uit door hun charisma, eerder dan door hun uithoudingsvermogen. Waarover zullen executives zoal opscheppen als ze het niet meer kunnen hebben over hun overladen agenda's? Persoonlijkheden van het A-type (en de meesten blijven van dat type) beginnen dingen te doen naast hun dagtaak en sommigen gaan er prat op dat ze oefenen om vioolvirtuoos te worden. Sommigen storten zich op vrijwilligerswerk en proberen de wereld succesvoller te veranderen dan om het even wie. Omdat ze minder tijd aan het werk besteden, hebben CEO's meer tijd om de deur uit te gaan en mensen te ontmoeten. Dat betekent bekende namen rondstrooien dat de stukken eraf vliegen. Pochen over wie u ontmoet hebt op een of ander gala-evenement wordt meer dan ooit een geplogenheid. Los van dat alles is, voor al wie van harte de nieuwe cultuur van kortere werktijden heeft omarmd, de beste opschepperij misschien nog iets dat decennialang niet meer gehoord werd in de directiekamer: "Ik heb vorig nacht geslapen als een os". De auteur is columnist van de Financial Times.LUCY KELLAWAYDe wijze waarop wij leven en werken verandert grondig. Vakantie is vakantie.