"Paroles, paroles, paroles. Encore des paroles que tu sèmes au vent..." Toegegeven, het is een beetje overdreven, maar toch denken we spontaan aan het liedje van Dalida als we de prestaties bekijken van de belangrijkste beleggingsfondsen met een long-shortstrategie die in België worden gecommercialiseerd.
...

"Paroles, paroles, paroles. Encore des paroles que tu sèmes au vent..." Toegegeven, het is een beetje overdreven, maar toch denken we spontaan aan het liedje van Dalida als we de prestaties bekijken van de belangrijkste beleggingsfondsen met een long-shortstrategie die in België worden gecommercialiseerd. Als we de vergelijking maken met begin dit jaar, staat meer dan de helft van die fondsen op verlies. Tegenover een jaar geleden is het aantal fondsen dat in het rood staat zelfs enorm: slechts één op de vier long-shortfondsen kan over die termijn positieve resultaten voorleggen. Over een periode van drie jaar bekeken, staan alle fondsen nipt in het groen. Teleurstellend, dat is het minste wat we kunnen zeggen. Toch herinnert het positieve rendement over drie jaar ons eraan dat deze fondsen minder gevoelig zijn voor een verslechtering van de markten dan de klassieke aandelenfondsen. Ter vergelijking: de Europese aandelenfondsen zijn over drie jaar bekeken gemiddeld met 11 % in waarde verminderd. De belangrijkste oorzaak van de teleurstellende resultaten van de long-shortfondsen is het feit dat hun strategie in principe de ambitie heeft om zich niet te laten beïnvloeden door de markttendensen, zodat ze altijd een positief rendement opleveren. Maar de beloofde rendementen zijn zeker niet fenomenaal: ze liggen nauwelijks hoger dan de rendementen op de geldmarkt. Vaak wordt de Europese Eonia-rente als referentie gehanteerd. Dat rentetarief, dat momenteel minder dan 0,5 % bedraagt, is de vergoeding voor eendaagse interbancaire leningen in Europa. Wie in een long-shortfonds belegt, streeft niet naar het hoogst mogelijke rendement, maar naar een stabiel rendement, ongeacht of de aandelenmarkten in een stijgende of een dalende trend zitten. Doordat deze fondsen short kunnen gaan op de markt - dat wil zeggen dat ze inzetten op een daling van een aandeel of een index - is het perfect mogelijk dat ze goed presteren wanneer aandelen het slecht doen. De meeste fondsen met een long-shortstrategie hebben de crisis van 2008 dan ook goed verteerd, aangezien de tendens daar duidelijk dalend was. Op dit moment is er echter veel meer onduidelijkheid over die tendens. De ene week krijgen de in-dexen flinke klappen en de week daarna schieten ze weer de hoogte in. In die omstandigheden is het voor deze fondsen geen sinecure om precies te weten hoe ze zich het best kunnen positioneren. Ook al zijn de huidige prestaties van de long-shortfondsen niet om over naar huis te schrijven, toch blijven we ervan overtuigd dat deze fondsen een plaats verdienen in een evenwichtige beleggingsportefeuille. Ze staan doorgaans los van de traditionele aandelen- en obligatiefondsen. Hun volatiliteit is zeer beperkt, waardoor ze een gelijkmatig rendement kunnen opleveren. Maar het teleurstellende rendement van de long-shortfondsen sinds begin dit jaar toont aan dat ze niet onfeilbaar zijn en dat de goede kwaliteit van de beheerder(s) essentieel is voor hun succes, meer nog dan bij andere fondsen. (C) Door Karine HuetWie in een long-shortfonds belegt, streeft niet naar het hoogst mogelijke rendement, maar naar een stabiel rendement.