Risky business
...

Risky businessHedendaagse economen en analisten die de wereldwijde handelsstromen door een vergrootglas bekijken, schrijven de patronen van de internationale vraag en het internationaal aanbod in niet geringe mate toe aan de technologische verschillen tussen landen en regio's. Algemeen wordt technologie erkend als een doorslaggevende factor in de competitiviteit. Innoveer en neem voorsprong. Zo luidt het echoënde advies, dat zowel bedrijven als politici ontvangen van de theoretici. In vervlogen tijden werd er veeleer gefocust op de wisselwerking tussen de grondstoffen, de verwerking ervan en de handel. Waarom, wanneer en hoe de technolgische impact dan wel een steeds grotere rol ging spelen in de bestudering van de economie ? Die complexe vragen vinden we al even gecompliceerd weergegeven in het Handbook of the Economics of Innovation and Technological Change. Samensteller Paul Stoneman ( Warwick Business School) deed een beroep op een brede schare auteurs, onder wie renommees als Paul Krugman ( Massachusetts Institute of Technology). Krugman neemt het hoofdstuk over de link tussen technologische verandering en internationale handel voor zijn rekening. Die studie onderneemt hij in drie stappen. Primo : hij peilt naar de rol van de technologie in het totstandkomen van economische voordelen en de verdeling van welvaart. Secundo : de rol van de innovatie en verspreiding ervan in de wereldhandel. Tertio : de invloed van handel en handelspolitiek op technologische verandering. Samensteller Stoneman zelf pakte in de jaren tachtig uit met enkele handboeken over de economische analyse van de technologische evolutie. Voor deze uitgave zocht hij naar een zo breed mogelijk spectrum om zijn stokpaardje te berijden. Dat ruime kader klinkt echter misleidend. Alle mooie intenties in de introductie ten spijt, blijft het een academisch onderonsje. Het blijft een handboek door en jammer genoeg ook bijna exclusief voor economen.Enkele hoofdstukken vormen daarop enigszins een uitzondering, niet in het minst de verhandeling omtrent de financiering van de vroege stadia van technologische veranderingsprocessen. Alan Goodrace ( University of Stirling) en Ian Tonks ( London School of Economics) wijzen op de hoge risicograad en de zware investeringen van Onderzoek & Ontwikkeling. Onderzoek is een risky business. Het aanspreken van de kapitaalmarkt zou de hoge nood kunnen lenigen, maar dat is vaak buiten de waard gerekend. Een scheiding tussen kapitaal en eigenaarschap mag dan al algemeen bepleit worden, Goodrace en Tonks tonen aan dat die operatie evengoed de prikkel tot O&O kan wegnemen. Dat marktfalen lijkt opgelost te kunnen worden door de fiscale politiek. Maar ook dit mechanisme blijkt vaak niet opgewassen tegen het kortetermijndenken. De vraag naar de optimale financieringsmethode wordt weliswaar voluit gesteld, maar tot een bevredigende oplossing komen de auteurs niet. Finaal schuiven ze de opdracht door naar banken en risicokapitalisten, die een gunstige constructie moeten uitkienen. Het refrein klinkt bekend : kortetermijngewin verzoenen met langetermijnstrategie. LDD Paul Stoneman (red), Handbook of the Economics of Innovation and Technological Change. Blackwell Publishers, 583 blz.