1 JAAR GELEDEN. Europa wordt geconfronteerd met een vluchtelingencrisis zonder voorgaande. In de eerste helft van 2015 komen zo'n 350.000 vluchtelingen Europa binnen. De maanden erop wordt dat een veelvoud. Duitsland alleen al vangt 1 miljoen vluchtelingen op. Bondskanselier Angela Merkel kiest voor een beleid van Willkommenskultur. De vluchtelingen moeten niet alleen om ethische redenen worden opgevangen, ze zijn ook nodig voor de arbeidsmarkt. Bovendien zouden jonge migrantenpopulaties de pensioenkosten op termijn betaalbaar houden. Al stellen experts daar van bij het begin vragen bij.
...

1 JAAR GELEDEN. Europa wordt geconfronteerd met een vluchtelingencrisis zonder voorgaande. In de eerste helft van 2015 komen zo'n 350.000 vluchtelingen Europa binnen. De maanden erop wordt dat een veelvoud. Duitsland alleen al vangt 1 miljoen vluchtelingen op. Bondskanselier Angela Merkel kiest voor een beleid van Willkommenskultur. De vluchtelingen moeten niet alleen om ethische redenen worden opgevangen, ze zijn ook nodig voor de arbeidsmarkt. Bovendien zouden jonge migrantenpopulaties de pensioenkosten op termijn betaalbaar houden. Al stellen experts daar van bij het begin vragen bij. NU. Het Europese migratiebeleid is een chaos. Oost-Europese landen willen geen vluchtelingen meer opvangen, de Balkanstaten sluiten hun grenzen. Verhalen over aanrandingen en een mogelijk verband tussen vluchtelingen en terroristische aanslagen doen de kritiek op het migratiebeleid van Merkel toenemen. Zij moet bovendien met het mes op de keel een vluchtelingendeal sluiten met Turkije. Intussen vragen de bedrijven zich af of de vluchtelingen wel gepaste arbeidskrachten zijn. Kenners van de arbeidsmarkt voorspellen dat de integratie van asielzoekers op de jobmarkt jaren kan duren. 10 JAAR GELEDEN. Een nieuwe generatie multinationale ondernemingen ontwaakt in de groeilanden. Ze beperken zich niet tot hun thuismarkten China, Brazilië of India, maar doen de westerse bedrijven overal concurrentie aan. Voorbeelden zijn energiespelers als Gazprom (Rusland) en Petrobras (Brazilië), en ICT-bedrijven als Huawei (China) of Infosys (India). Zij profiteren van de lage loonkosten in eigen land en kopen technologie op een mondiale markt. Vaak zijn ze gesteund door de overheid, maar tegelijk kampen ze met corruptie, te veel regulering en een zwakke lokale koopkracht. NU. De ontluikende markten hebben het niet makkelijk door kelderende grondstoffenprijzen, zwakke lokale munten, grotere geopolitieke risico's en een forse correctie op de beurzen. Een voorbeeld van een gevallen engel is Petrobras. zijn beurswaarde is gedecimeerd door de gedaalde olieprijs en corruptieschandalen. Dat belet de topbedrijven uit de groeilanden echter niet sterke resultaten neer te zetten. Van de 193 veelbelovende bedrijven die Boston Consulting Group de voorbije jaren identificeerde, schopte 10 procent het tot wereldleider in zijn sector. 20 JAAR GELEDEN. De graanprijzen pieken, de wereld vraagt zich af of de landbouw nog de exploderende wereldbevolking kan voeden. Trends vraagt een antwoord aan een topman van de Amerikaanse multinational Cargill. In het hoofdkantoor in Minneapolis huist de Kempenaar Guillaume Bastiaens. Hij leidt sinds 1993 de voedingsafdeling: Cargill is toeleveraar van voedingsstoffen voor bedrijven als Nestlé of Unilever. Guillaume Bastiaens, Bassi voor de vrienden, werkt sinds 1967 voor de onderneming en opereert sinds 1981 vanuit het Amerikaanse hoofdkantoor. NU. Guillaume Bastiaens vertrekt in september 2008 bij Cargill. Cargill groeit van een omzet van 54 miljard dollar in 1995-1996, naar 107 miljard in boekjaar 2015-2016. Dat laatste is wel een daling met ruim een tiende in een jaar, want ook Cargill voelt de lage prijzen in de landbouw. De vrees voor voedselschaarste is eventjes weg. Bastiaens woont nog altijd in de VS, maar trekt geregeld naar zijn heimat Westerlo. Hij is ook bestuurder van de afdeling van de Koning Boudewijnstichting in de VS. De Vlaamse opvolging bij Cargill is al in 2008 verzekerd. De divisie voeding is sindsdien in handen van Frank Van Lierde. In Bredero blikt de redactie terug op de Trends van één, tien en twintig jaar geleden.