1 jaar geleden. Jean-Claude Trichet, voorzitter van de Europese Centrale Bank, geeft in Luik een baanbrekende speech waarin hij uiteenzet hoe de eurozone in stand kan worden gehouden. Alleen door de rigoureuze bewaking van het competitieve vermogen van alle lidstaten kan een collectieve instabiliteit vermeden worden. Hij adviseert om niet alleen de begrotingscijfers in de gaten te houden, maar ook de private schuldratio's, het saldo op de lopende rekening en de inflatie. Landen die daar te ver van afwijken, moeten bijgestuurd worden.
...

1 jaar geleden. Jean-Claude Trichet, voorzitter van de Europese Centrale Bank, geeft in Luik een baanbrekende speech waarin hij uiteenzet hoe de eurozone in stand kan worden gehouden. Alleen door de rigoureuze bewaking van het competitieve vermogen van alle lidstaten kan een collectieve instabiliteit vermeden worden. Hij adviseert om niet alleen de begrotingscijfers in de gaten te houden, maar ook de private schuldratio's, het saldo op de lopende rekening en de inflatie. Landen die daar te ver van afwijken, moeten bijgestuurd worden. Nu. Het besef groeit dat de euro alleen maar kan overleven als de monetaire unie vervolledigd wordt met een politieke unie. Maar tussen droom en daad ligt nog een brede kloof, en de Europese politici durven en kunnen de stap naar een politieke unie nog niet te doen. Intussen is het behelpen met groei- en stabiliteitspacten, die echter alle geloofwaardigheid missen om de financiële markten te kalmeren. Intussen probeert Mario Draghi, Trichets opvolger aan het hoofd van de ECB, met een experimenteel en expansief monetair beleid tijd te kopen. 10 jaar geleden. De Europese socialistische beweging viert 1 mei in mineur. Het klassieke sociaaleconomische model in West-Europa ligt op apegapen. In Frankrijk slaagt de socialist Lionel Jospin er niet in de tweede ronde van de presidentsverkiezingen te halen. Hij moest de duimen leggen voor de extreemrechtse Jean-Marie Le Pen. Maar het failliet van het socialisme wordt het duidelijkst in Groot-Brittannië: het nieuwe socialisme van Tony Blair is bijna een kopie van het door de linkerzijde verafschuwde beleid van Margaret Thatcher. Nu. De Grote Recessie was voor het socialisme een uitgelezen kans om opnieuw de economische teugels in handen te nemen en af te rekenen met wat het de kapitalistische uitwassen noemt. Anno 2012 zitten de sociaaldemocraten in het gros van de EU-landen in de oppositie. België is een zeldzame uitzondering. De linkerzijde kijkt met lede ogen toe hoe Europa een centrumrechts saneringsbeleid voert. Onder impuls van de socialist François Hollande, favoriet voor de Franse presidentsverkiezingen, hoopt links dat de eurolanden straks toch voor een keynesiaans relancebeleid kiezen. 20 jaar geleden. Omdat de privatisering van openbare bedrijven stroef verloopt, lanceert Eric De Keuleneer (Generale Bank) een voorstel om een nieuw vennootschapsmodel te lanceren: de ONV, de onafhankelijke naamloze vennootschap. De leiding van de nieuwe vennootschap zou zelfstandig optreden tegenover om het even welke aandeelhouder (ook de staat), terwijl de bestuurders geen vertegenwoordigers van de hoofdaandeelhouders meer zijn, maar onafhankelijke professionals die het belang van alle aandeelhouders voor ogen houden. Nu. De tijd van de CEO met het grote ego is voorbij. Een manager noemt zichzelf graag een ploegspeler. Schandalen als Enron begin vorig decennium hebben het imago van de almachtige manager een stevige deuk gegeven. In eigen land was de voormalig CEO van Picanol, Jan Coene, het schoolvoorbeeld van de wereldvreemde manager. Helden als Jo Lernout en Pol Hauspie vielen van hun voetstuk. Recenter kreeg Bekaert-topman Bert De Graeve kritiek voor de bonus die hij incasseerde terwijl het bedrijf voor een zware herstructurering staat. In Bredero blikt de redactie terug op de Trends van één, tien en twintig jaar geleden.