Before the Rain
...

Before the RainMet zijn in Venetië '94 bekroonde film "Before the Rain" evokeert de Macedonische regisseur Milcho Manchevski de noodlottige kringloop van oorlog, geweld en onverdraagzaamheid."Before the Rain" is opgedeeld in drie hoofdstukken : "Woorden", "Gezichten" en "Beelden". De film begint in een Macedonisch klooster, waar de monnik Kiril zich ontfermt over en verliefd wordt op de Albanese vluchtelinge Zamira. Deze heeft een Macedonische herder vermoord. Samen weten ze te ontsnappen, maar Zamira wordt door haar broer neergeschoten. In "Gezichten" wordt het feeërieke Macedonische landschap ingeruild voor een grimmig Londen. De fotoredaktrice Anne wordt heen en weer geslingerd tussen haar echtgenoot en haar relatie met de topfotograaf Aleksandar, die naar zijn geboorteland Macedonië wil terugkeren. In het derde deel wordt de naar zijn dorp teruggekeerde Aleksandar gekonfronteerd met de vijandschap tussen zijn familie en de verwanten van zijn Albanese jeugdliefde Hana, wier dochter Zamira door Aleksandars neven achternagezeten wordt voor de moord op een familielid. Het sterk allegorisch getinte "Before the Rain" eindigt op dezelfde plek waar het begonnen is. De vernuftige cirkelstruktuur is gesloten. Elk deel handelt over liefde, bloedwraak en onbegrip. Ondanks het fragmentarische karakter schuift alles perfekt in elkaar. Zo gaat de moord op Zamira bijvoorbeeld over in de foto's die Anne bekijkt op het persbureau, een radiobericht over een bomaanslag kondigt de terreuraktie aan in een Londens restaurant of het ortodox-kristelijke Macedonië wordt in kontrast gebracht met de Albanese moslims. De strubbelingen in het politieke kruitvat Macedonië zijn een metafoor voor de wereldwijde terreur en wreedheid. Via zijn hoofdpersoon Aleksandar benadert scenarist-regisseur Milcho Manchevski naast de oorlogsproblematiek ook het verantwoordelijkheidsbesef (of de sensatiezucht) van de media. Zoals in Peckinpahs "The Wild Bunch", waar kinderen schorpioenen door mieren laten opvreten vooraleer ze in brand te steken, laat Manchevski hier schildpadden door spelende kinderen verbranden : het geweld is bij iedereen aangeboren. Ondanks de dreigende sfeer en wreedheid die uit zijn film spreekt, is "Before the Rain" heel poëtisch. Naarmate de innerlijke verscheurdheid van de personages en het geweld vorderen, gaan de sprookjesachtige landschappen en de kleurrijke fresko's uit het begin van de film langzaam over in een kille en donkere sfeer. Manchevski filmt met een direktheid die emotioneel aanslaat. Hij is uitmuntend in zijn huwelijk tussen lyriek en realiteit waardoor hij haarscherp de absurditeit van oorlog en vetes verbeeldt.PIET GOETHALSBefore the Rain Haarscherpe uitbeelding van de absurditeit van oorlog en vetes.CLOCKERSStrike (debutant Mekhi Phifer) is een clocker ; een kleine drugsdealer die in opdracht van de lokale drugskoning Rodney Little (Delroy Lindo) dag en nacht in zijn wijk in Brooklyn rondloopt om zijn klanten van drugs te voorzien. Als hij met een moord wordt opgezadeld, wordt Strike heen en weer geslingerd tussen zijn mentor Rodney en de politieman Rocco Klein (Harvey Keitel). De whodunnit-plot, die overgenomen werd uit de best-seller van auteur en scenarioschrijver Richard Price, dient slechts als skelet voor Spike Lee's harde en meedogenloze kijk op het geweld tussen Afro-Amerikanen in de hoofdsteden. Het pakkende "Clockers" is evenwel niet de zoveelste pamflettaire film geworden (zoals "Boys 'n the Hood" of "Menace II Society") over racisme, doodslag en drugsverslaving in de zwarte gemeenschap. Spike Lee laat tijdens zijn openingsbeelden nochtans geen twijfel bestaan over de inhoud. De gruwelijke politiefoto's van vermoorde Afro-Amerikanen uit de begingeneriek grijpen meteen naar de keel en zetten de toon voor de rest van de film. In "Clockers" is het geweld echter nooit glamoureus, sensationeel of bevrijdend. Ondanks de uitzichtloosheid van de leefgemeenschap in de sociale wijk, biedt Lee hoop en een uitweg uit het verstikkende door drugs en agressie gedikteerde milieu. In de lijn van zijn producent Martin Scorsese, staat hij open voor experiment. Het dynamische camerawerk lijkt op vluchtige penseelstreken en reveleert de onzekerheden en woelige, toch wrede, levenswijze van de protagonisten in een dokumentaristisch aandoende stijl. Spike Lee heeft zich gedurende de voorbije tien jaar een bewonderingswaardige reputatie opgebouwd als inventief en gedreven filmmaker. "Clockers" is ongetwijfeld één van zijn briljantste en meest gave films.Clockers Briljant werkstuk.TIPSLIVING IN OBLIVION. Grappige en ontluisterende blik achter de schermen van een low-budgetproduktie.LAND AND FREEDOM. Beklijvende kijk van de Brit Ken Loach op de Spaanse burgeroorlog en ideologie in het algemeen. UNDERGROUND. Meesterlijke allegorie op de oorlog door Emir Kusturica.Om de twee jaar brengt het Amerikaanse blad "Forbes" een lijst met veertig showbizzlui uit die gedurende de voorbije 24 maanden het meest verdiend hebben. De eerste plaats wordt ingenomen door Steven Spielberg. Hij inkasseerde de voorbije twee jaar 285 miljoen dollar.Opvallend in de lijst is dat de filmsterren moeten onderdoen voor hun kollega's uit de muziekindustrie. Zo neemt aktrice en zangeres Barbra Streisand de negende plaats in met 63 miljoen dollar. Op de tiende plaats staat de eerste filmakteur : Sylvester Stallone met 58 miljoen dollar. Gevolgd door : Tom Hanks (11de, 52 miljoen), Harrison Ford (14de, 46 miljoen), Jim Carrey (21ste, 39 miljoen), Robert Zemeckis (22ste, 37 miljoen), Bruce Willis (25ste, 35 miljoen), Arnold Schwarzenegger (27ste, 33 miljoen), Clint Eastwood (28ste, 32 miljoen), Michael Douglas (30ste, 31 miljoen), Robin Williams (37ste, 25 miljoen) en Kevin Costner (39ste, 24 miljoen). De enige aktrice (Streisand buiten beschouwing gelaten) in die top-40, Demi Moore, sluit de rij op de 40ste plaats met 21 miljoen dollar.