Scherpzinnige thriller
...

Scherpzinnige thrillerIn "Mute Witness" bespeelt scenarist-regisseurAnthony Waller op een vindingrijke en vlotte manierde verschillende genreclichés.Het minste wat men van "Mute Witness", de debuutfilm van Anthony Waller, kan zeggen, is dat hij spannend is. Hoewel de auteur beweert nooit een "Halloween" of een "Friday the 13th" gezien te hebben, begint de prent als een rasechte "slasher"-film. Een Amerikaanse, stomme specialiste in make-upeffekten wordt in een Moskouse opnamestudio toevallig getuige van de opnames van een "snuff"-movie waar in dit geval een pornoaktrice écht wordt afgemaakt. Meteen het startsein voor een nagelbijtend uurtje waarin de jonge vrouw wordt achternagezeten door enkele meedogenloze moordenaars... De voorgeschiedenis van de film zal voor scenarist-regisseur Anthony Waller ongetwijfeld al even spannend zijn geweest : de in Libanon geboren Waller moest tien jaar naar produktiemiddelen zoeken vooraleer hij tenslotte met eigen geld en vooral dat van een Russische tandarts de financiën rond kreeg. Het is ironisch dat de Amerikaanse major Columbia Tri-Star, die drie jaar geleden nog Wallers script radikaal afwees, inmiddels de wereldrechten heeft gekocht en de film internationaal uitbrengt. De "executive" die destijds het scenario als het slechtste van het slechtste afdeed, is nu Wallers agent geworden. "Mute Witness" werd van begin tot einde in Moskou opgenomen, met Russische akteurs en technici. Iets wat het suspenselement zeker ten goede is gekomen : Waller had er niet alleen af te rekenen met het paperassengestoei van de Russische bureaukratie, hij moest ook drie maffiabendes uitkopen om zijn produktie rond te krijgen. Maar eind goed, al goed. "Mute Witness" bundelt de verschillende genreclichés (slasher-film, thriller, maffiaprent, detectiveverhaal) samen tot een schitterende pastiche. De prent is helemaal niet ziek van een blitse montagestruktuur of vergezochte camerastandpunten. Merkwaardig als men weet dat Waller jaren werkte als monteur van muziekvideo's. De debuterende regisseur zei ooit onder de indruk geweest te zijn van "Suspiria" van de Italiaanse "gallio"-specialist Dario Argento. "Mute Witness" heeft niet eenzelfde gevoel voor barokke grand-guignol-effekten, maar het artificiële en stijlvolle van Argento heeft zeker zijn sporen nagelaten. "Mute Witness" verleidt duidelijk door zijn sterke stijl- en opbouwbeheersing. Jammer van het geforceerde happy-end. PIET GOETHALS Mute Witness Spanning verzekerd.MIAMI RHAPSODYHet is vreemd om een Woody Allen-achtige film te bekijken die niet van Woody Allen is. David Frankel, die niet alleen het scenario schreef maar ook regisseerde, gaat van start met dezelfde "jazz-score" en dezelfde babbelzieke hoofdpersonages die voortdurend met eigen en andermans relatieproblemen te kampen hebben. Gwyn Marcus (Sarah Jessica Parker) verklapt aan haar psychoanalist alle details van haar liefdesleven en die van haar familie. Haar broer heeft problemen met zijn zwangere echtgenote en zoekt zijn toevlucht bij Naomi Campbell. Gwyns vader (Paul Mazursky) voelt zich niet meer thuis bij echtgenote Mia Farrow (nog een Allen-element), die op haar beurt een vrijage aangaat met de verpleger Antonio (Antonio Banderas). En haar zus Leslie (Carla Gugino) vat haar kersvers huwelijk niet al te serieus op. Frankel heeft echter niet het kreatieve talent van de neurotische grootstadsfilozoof Allen, noch de Newyorkse lokaties en energie. "Miami Rhapsody" is bij momenten heel grappig, maar het oneindig lijkende drukke gezwets is even verrijkend als een nachtje tooghangen.Miami Rhapsody Oneindig druk gezwets.EL CALLEGON DE LOS MILAGROS"El Callegon de Los Milagros" is een vrije bewerking van de gelijknamige roman van de Egyptische schrijver Naguib Mahfouz. Het Caïro van de jaren veertig wordt door scenarist Vicente Lenero getransponeerd naar een volkswijk van het huidige Mexico City. "El Callegon de Los Milagros" is een onvervalst melodrama, waarin het puur melodramatische pittig overstegen wordt door de afstandelijke en ironische kijk op de kleurrijke personages. Regisseur Jorge Fons koos voor een puzzelstruktuur om zijn verhaal over drie volkstypes een cafébaas die homo wordt, een naïef jong meisje dat in de prostitutie terechtkomt en een rijke oude vrijster die de man van haar leven ontmoet te vertellen. Sentiment en komedie vinden in "El Callegon" een perfekt evenwicht.TIPLAND AND FREEDOM. Aangrijpend relaas van de Britse kineast Ken Loach over de Spaanse burgeroorlog.TELEXGrote prijswinnaar op het 22ste Internationaal Filmfestival van Vlaanderen-Gent werd de al in Venetië met de Gouden Leeuw bekroonde film "Cyclo". Cinélibre, dat als enige Belgische distributeur met een subsidie van ongeveer 11 miljoen frank kan werken, voegt hiermee een nieuw pareltje toe aan zijn indrukwekkende reeks art-et-essai films. Spijtig dat hetzelfde verdeelhuis films zoals "Good Men, Good Women" of "Três Irmaos" niet aankoopt of een produktie zoals "Vive L'amour" uitsluitend op festivals programmeert. Traditiegetrouw kon het festival op een "stijging van het aantal bezoekers" rekenen. Rekening houdend met een jaarlijkse stijging van ongeveer 5000 toeschouwers, bereikt het Festival tegen het jaar 2000 de kaap van 100.000 filmliefhebbers. Het staat buiten kijf dat de gesponsorde voorstellingen en "Het Geheugen van de Film" op volle zalen konden rekenen, Maar de bezoeker van het "Filmspectrum" kon over "eenzelfde volkstoeloop" alleen maar dromen. "Uitverkochte filmzalen" met slechts tien belangstellenden waren echt geen uitzondering. Er kunnen dan ook vragen worden gesteld over het in Gent gebruikte computersysteem.