TE KIJK
...

TE KIJK"Guns aren't lawful, nooses give, gas smells awful, you might as well live. " Het is één van de beroemde super-cynische gedichten van de Amerikaanse journaliste, humoriste, critica, en scenariste Dorothy Parker. Alan Rudolph (Equinox, The Moderns...) maakt met een verbluffende Jennifer Jason Leigh een bewogen tragikomisch portret van deze eerste Amerikaanse vrouwelijke intellektueel die op alle vlakken haar mannetje stond. Ondertussen tekent de film ook een boeiende tijd- en milieuschets van de Newyorkse kulturele elite die in de jaren '20 verzamelde in het legendarische Hotel Algonquin aan de fameuze ronde tafel, de "vicious circle".Welbespraakte, gekultiveerde mensen die hun scherpe sarkastische tongen kruisen, tijdens intellektuele teekransjes. Een vrouw die even briljant was in haar werk als ze een ramp was in haar leven.Het geeft een vreemde mengeling van nostalgie en melancholie. Een onevenwichtige maar best intrigerende film.PRIEST. Hoe sterker sommige religieuze leiders zich verzetten tegen het (volgens hen) immorele karakter van dit verhaal waarin priesters worstelen met het kerkelijk gezag, hoe belangrijker het wordt om zichzelf te gaan vergewissen van de ware toedracht van de zaak.BULLETS OVER BROADWAY. Woody Allen op kruissnelheid op de planken van Broadway in de jaren '20. De lotgevallen van een artiest die vaststelt dat hij er misschien geen is. SHALLOW GRAVE. Vermakelijke Britse comedy-thriller waarin drie boezemvrienden merken dat het makkelijker is om een lijk te laten verdwijnen dan daarna het geld te verdelen dat is achtergebleven.SOLEIL TROMPEUR. Meesterlijk opgebouwd drama rond de politieke zuiveringen in het Stalin-tijdperk. Nikita Mikhalkov is even indrukwekken voor als achter de camera.LITTLE ODESSA. Een huurmoordenaar komt een opdracht uitvoeren in de Russisch-joodse wijk in New York waar zijn familie nog altijd woont. Een splijtend debuut van de jonge James Gray.LITTLE WOMEN"Little Women", de verfilming van de gelijknamige best-seller van Louisa May Alcott, mag dan nog pure stroop zijn, men heeft er toch weer flink wat bijen mee gevangen.Louisa May Alcott publiceerde haar "Little Women" reeds in 1868, maar de roman weet vandaag nog menige Amerikaanse bakvis aan het snotteren te brengen. Het stichtende verhaal over de vier dochters van dokter March, met zijn licht feminisme en zwaar humanisme, is verplichte lektuur op vele Angelsaksische schoolbanken. Maar ook de cinema heeft in niet geringe mate zijn steentje bijgedragen tot de immense populariteit van dit damesdrama. In 1933 bracht George Cukor het, met behulp van onder andere Katharine Hepburn een eerste keer naar het scherm. In 1949 deed Mervyn LeRoy het werk nog eens over met Liz Taylor, met nog grotere emoties, en dit keer in Technicolor ! En alsof het om de partituur van een grote opera ging, was het nú blijkbaar dringend tijd om hetzelfde verhaal nog maar eens te vertellen.Zo mogelijk nog meer gesuikerd, een ietsje moderner, ook al begint het natuurlijk meer en meer te lijken op een historisch drama. Het verhaal van "Little Women" speelt zich immers af tijdens de barensweeën van de Verenigde Staten, tijdens de Secessie-oorlog.Vader March wordt opgeroepen voor de dienst, en zijn vijf vrouwen blijven achter. Eén sterke, verstandige, begaafde moeder (in de film Susan Sarandon) en vier dochters voor wie ze een soort verlichte emancipatie predikt, en die ze ondanks de krappe financiële situatie toch een degelijke opvoeding probeert te geven. Er is het ziekelijke zustertje, de kokette schoonheid, het verlegen muurbloempje, en natuurlijk het alter ego van de schrijfster zelf : de verstandige sterkbegaafde Jo, die kost wat kost schrijfster wil worden. Dit is de glansrol van het verhaal, en het leverde de keihard opkomende jonge ster Winona Ryder alvast een oscar-nominatie op, om hier in de dramatische voetsporen van Hepburn en Taylor te treden. Voor het eerst werd dit vrouwenepos ook door een vrouw verfilmd. Te weten door Gillian Armstrong, een Australische die echter verrassend ongegeneerd alle sluispoorten van het puur Amerikaanse sentiment opengooide. Binnen vloeiden de onvermijdelijke violen, die een kleine twee uur elke opgeklopte hik en snik onderlijnen, een flinke portie trillende lippen en tranende ogen, en een dikke stroom lekker ouwerwetse meligheid. "Little Women" is schaamteloos sentiment, in overdosis. In Amerika, waar de film een groot sukses werd, ging het er alvast in als zoete koek. Of dit soort geëxalteerde bakvissenromantiek met een snuifje pseudo-intellektuele didatiek het even goed zal doen, is nog maar de vraag.NIC BALTHAZARLITTLE WOMEN Schaamteloos sentiment, in overdosis.TELEXBij ons mag het bioskoopbezoek in de zomer dan meestal ernstig terugvallen, in de VS is de zomer het absolute topseizoen, en alle Hollywood-kapers verdringen zich dus nu al om de meest gunstige landingsplaats te veroveren op deze goudkust. Het goede nieuws : het vakblad Variety voorspelt dat het absolute rekord van vorige zomer (een goede 2,12 miljard dollar globale inkomsten) dit jaar nog eens zou kunnen verbeterd worden met 4 tot 6 %.Titels als "Batman Forever", de nieuwe Disney "Pocahontas", of het nieuwe Tom Hanks-vehikel "Apollo 13" lijken immers nu al zekere winnaars. Het mindere nieuws : er zal geknokt moeten worden.Tussen half mei en eind augustus staan zo'n 56 nieuwe films klaar om naar de gunst van het zomerpubliek te dingen (tegenover slechts 47 nieuwe titels vorig jaar). Om de gemiddelde ontvangst per film gelijk te houden, zouden alle Amerikaanse bioskopen samen op één zomer 2,5 miljard dollar moeten binnenhalen. Wordt vervolgd.