De Amerikaanse regering slaagde er tijdens de kerstperiode in haar plannen ongemerkt door te voeren. Want de wereld moet ervan overtuigd blijven dat het herstel op gang is. Alle instanties beweren immers dat we in 2010 een lichte groei zullen meemaken. In de VS heeft het residentiële vastgoed zijn bodem bereikt. Bedrijfsleiders zien de toekomst minder pessimistisch dan vroeger. Op financieel vlak wacht men de resultaten van het bankwezen af en die zullen meer dan waarschijnlijk geruststellend zijn.
...

De Amerikaanse regering slaagde er tijdens de kerstperiode in haar plannen ongemerkt door te voeren. Want de wereld moet ervan overtuigd blijven dat het herstel op gang is. Alle instanties beweren immers dat we in 2010 een lichte groei zullen meemaken. In de VS heeft het residentiële vastgoed zijn bodem bereikt. Bedrijfsleiders zien de toekomst minder pessimistisch dan vroeger. Op financieel vlak wacht men de resultaten van het bankwezen af en die zullen meer dan waarschijnlijk geruststellend zijn. Toch één kanttekening bij dat rooskleurige tafereel: sinds het losbarsten van de bankencrisis moest de Amerikaanse schatkist de twee parastatale hypotheekmaatschappijen Freddie Mac (FHLM) en Fannie Mae (FNMA) ter hulp snellen. Anders zou er voor meer dan 5000 miljard USD in rook zijn opgegaan en zou China niet langer de Amerikaanse munt ondersteund hebben. Die beslissing heeft uiteindelijk het faillissement van Lehman Brothers ingeluid. De schatkist kon immers niet beide reuzen tegelijk overnemen. Oorspronkelijk stelde de schatkist 200 miljard USD ter beschikking van beide maatschappijen om de verliezen op te vangen en dat tot 31 december 2009. Tot nog toe hebben ze er 111 miljard van gebruikt. Beide instellingen hoeven niet langer boekhoudkundige verliezen aan te geven, alleen de echte verliezen moeten ze zien in te dekken. Ze hebben allebei zowat 40 % van de residentiële hypotheekmarkt in handen en dus zullen hun problemen nog een hele tijd aanslepen. Ondanks de geruststellende berichten die de wereld ingestuurd worden, heeft de Amerikaanse regering haar kredietlijn verlengd. Meer nog, ze dekt ongelimiteerd alle toekomstige verliezen van beide firma's! Waarom zo'n gulle verbintenis als er beterschap op komst zou zijn? Beide instellingen brengen hopen leningen uit. Ze dienen niet om hun kapitaalbasis te vergroten, maar veeleer om het dubieuze papier (gedekt door waardeloze hypotheekcontracten) te vervangen. Een deel van dat waardeloze papier geraakt intussen in handen van de Fed, die het aanvaardt als onderpand voor het verstrekken van kredieten. Kort gezegd: de Fed geeft splinternieuwe dollarbiljetten uit in ruil voor waardeloze onderpanden. Op een jaar tijd heeft de Fed voor meer dan 1000 miljard USD van dergelijk papier in onderpand aanvaard. 90 % ervan bestaat uit Mortgage Backed Securities, met andere woorden herverpakte hypotheken. De Fed heeft ze overgenomen tegen hun oorspronkelijke waarde, alsof ze ooit werkelijk terugbetaald zullen worden! Zo'n ingreep heeft natuurlijk tot een stabilisatie van de vastgoedprijzen geleid, maar geenszins het probleem opgelost. Integendeel! De problemen werden er alleen maar groter door. De Amerikaanse staat neemt dus de verliezen van al die waardeloze producten die arglistige banken uitbrachten, onvoorwaardelijk over. De Amerikaanse belastingbetaler zal dus met echt geld die verliezen moeten aflossen en de interesten erbovenop betalen, zonder compensatie noch verhaal ertegen. De Amerikaanse centrale bank van haar kant brengt dollars uit die door niets gedekt zijn. Het onderpand is waardeloos en zal in de toekomst geen waarde meer krijgen. Het oorspronkelijke probleem (schuldvorderingen op onbestaande activa), verandert dus in een nieuw, veel ernstiger: waardeloos geld in omloop aan de ene kant en een aanzwellende staatsschuld aan de andere kant, die met reëel geld afgelost zal moeten worden. We begrijpen nu beter waarom de Amerikaanse regering stilzwijgend zo'n beslissing genomen heeft. De belastingbetaler moet zo lang mogelijk in het ongewisse blijven. En wij, wij moeten de USD zoveel mogelijk mijden. (C) Door Jean-Pierre AvermaeteDe Amerikaanse staat neemt de verliezen van waardeloze producten over. De belastingbetaler zal daarvoor opdraaien.