Gewone stervelingen als ik zijn doorgaans niet te gast bij een textielbaron. Gelukkig zijn er ondernemers als Deborah Hellburg en Maurice de Jaeger die een oud kasteel een nieuwe schwung geven door er een eigentijds restaurant, zoals SENSUM, in te vestigen, waardoor ik toch even dat gevoel krijg. Langs de drukke, troosteloze Kortrijksesteenweg, waar je tot voor kort enkel afsloeg om een bezoek te brengen aan het AZ Maria Middelares, bevindt zich het riante kasteel van de voormalige Gentse textielbaron Ha...

Gewone stervelingen als ik zijn doorgaans niet te gast bij een textielbaron. Gelukkig zijn er ondernemers als Deborah Hellburg en Maurice de Jaeger die een oud kasteel een nieuwe schwung geven door er een eigentijds restaurant, zoals SENSUM, in te vestigen, waardoor ik toch even dat gevoel krijg. Langs de drukke, troosteloze Kortrijksesteenweg, waar je tot voor kort enkel afsloeg om een bezoek te brengen aan het AZ Maria Middelares, bevindt zich het riante kasteel van de voormalige Gentse textielbaron Hanet. Het koppel wierp letterlijk en figuurlijk een ander licht op die woning uit 1913. Een statige trap en gevel zorgen voor prestige, maar binnen vervalt elke adellijke status. Daar zorgt het warme, moderne interieur met lichte visgraatparket, afgewisseld met donkere muren, glas en spiegels voor. Daardoor kun je ook subtiel overal even binnengluren, want om intimiteit te creëren, is de grote verdieping opgedeeld in kleinere ruimtes. De bar is het verbindingsstuk, waar dertig prachtige wijnflessen per glas geschonken worden. Vanuit de grote, transparante keuken krijgen we een viergangenmenu geserveerd (69 euro). Wie wil, kiest à la carte. Chef De Jaeger verrast met gepekelde sneetjes holstein-rundsvlees die gedrapeerd liggen over knapperige groene boontjes. Een voorgerecht dat meteen je smaakpapillen wakker schudt dankzij de combinatie van pit met het zachtzoete van hoisinsaus. Als toffe teaser voor het tussengerecht slurp ik, net zoals een oester, een schelpje mossel met granité van lavas, een kruid met het aroma van selder. Dezelfde ingrediënten ontmoet ik weer in het tussengerecht. Daar krijgen ze het gezelschap van pappardelle, niet van pasta maar van aardappel. Die is flinterdun gegaard en ligt in een ongelooflijk lekkere beurre blanc, zacht en zilt van smaak. Dat het niet te serieus moet zijn, merk ik aan de chicken nugget met huisgemaakte barbecuesaus, de teaser voor de kip als hoofdgerecht. De sappige filet contrasteert mooi met kleurrijke, knapperige snijbiet en zachte girolles. De kippenboutjes en -vleugeltjes krijgen een apart podium om elegant van te knabbelen, als fingerfood. De dessertklassieker van Escoffier, pêche melba, schikt De Jaeger als een royaal kroontje van perzik met framboos en een bolletje intens smakend vanille-ijs. Even speels als zijn gerechten bedient Maurice' vrouw, Deborah, en haar team je aan tafel. Professioneel, met veel kennis en vertederend vriendelijk.