D aens, De musical zal in 2007 om het gewin opnieuw de donkerste fase van de modernisering uitvergroten. Toen priester Daens (1839-1907) ruziede met de nijveraars van Aalst en zijn kerk, was de Denderstad geen hellegat. De donkerste bladzijden van het vroege industrialiseren waren omgeslagen, zoals vandaag al in delen van China en India. De kapitalistische kracht die 't land van Aalst optilde uit de nood en de achterlijkheid, was werkzaam in Daens' tijd. Als landen door die economische evolutie rijker worden, verbetert hun gezondheid, welbehagen en milieu.
...

D aens, De musical zal in 2007 om het gewin opnieuw de donkerste fase van de modernisering uitvergroten. Toen priester Daens (1839-1907) ruziede met de nijveraars van Aalst en zijn kerk, was de Denderstad geen hellegat. De donkerste bladzijden van het vroege industrialiseren waren omgeslagen, zoals vandaag al in delen van China en India. De kapitalistische kracht die 't land van Aalst optilde uit de nood en de achterlijkheid, was werkzaam in Daens' tijd. Als landen door die economische evolutie rijker worden, verbetert hun gezondheid, welbehagen en milieu. Meer vrije markt, dus meer welvaart, verfraait de globe. Vera Dua aanroept vijfmaal per dag Moeder Aarde van op haar gebedsmat. Voor de traditionele religiositeit haalt de fundi haar ongepoederde neus op. De verering van Moeder Aarde is een nieuw christendom en om die reden wordt het vlot geslikt door niet-kerkgangers. Groen werd een pseudoreligie en lokt massahysterie uit. Getuige de hype over huisvrouwen, massale conferenties met sloten spraakwater en nepwetenschap per strekkende meter. Ruiters van de Apocalyps. Voor de gelovigen van Moeder Aarde verschijnt er een 'inconvenient book' bij het Cato Institute (www.cato.org). De venters van de doem-en-duisternis-school zullen het niet kopen of lezen. The Improving State of the World is geschreven door de econoom Indur Goklany, een Amerikaanse ex-afgevaardigde van het Intergovernmental Panel on Climate Change. Van Aalst tot Zhengzhou leven de aardbewoners langer, gezonder en comfortabeler dan op gelijk welk ogenblik van de geschiedenis. Pest, hongersnood, dood en zelfs oorlog, de vier ruiters van de Apocalyps, zijn teruggeslagen door het kapitalisme en de technologie die zij baart. Goklany ontkent niet dat armoede, ziekten en ontbering het lot blijven van te veel mensen. Hij bevestigt wel met overvloedige cijfers dat er blijvende vooruitgang is in de strijd tegen die misstanden door de handels- en handelingsvrijheid van steeds meer mensen. Sinds 1960 is de dosis calorieën in de arme landen gestegen met 38 % tot gemiddeld 2666 per persoon per dag. De bevolking van die landen steeg met 83 % over dezelfde periode (Malthus, draai u om in uw tombe). In de tweede helft van de twintigste eeuw daalde de voedselprijs in reële termen met 75 % door de hogere landbouwproductiviteit en de vrijhandel. Het percentage van chronisch ondervoeden in de armoedezone van de wereld halveerde in 45 jaar tot 17 %. Het aantal mensen dat leeft van 1 dollar per dag, is gezakt van 16 % van de wereldbevolking in de late jaren zeventig tot 6 % vandaag. In 1820 wentelde 84 % van de aardbewoners zich in de diepste armoede, vandaag is het 20 %. In China klom de gemiddelde levensduur van 41 jaar in 1950-1960 tot 71 jaar. In 1900 was de gemiddelde levensverwachting op aarde 31 jaar, vandaag 67 jaar en dat cijfer stijgt. Vóór de industrialisering stierven 200 kinderen per 1000 geboorten voor hun eerste levensjaar, dat werd honderd jaar later 57 per 1000. In 1960 was een kwart van alle kinderen tussen tien en veertien aan het werk, nu een tiende. Nog te veel, maar de vooruitgang is markant. Vergeleken met twintig jaar geleden kunnen meer mensen dan ooit hun leiders kiezen, leven onder de rule of law en zeker zijn dat zij hun lichaam, goed en vrijheid niet verliezen door de vingerknip van een politieke schurk. Vlaams gejammer. Om te zingen en te drinken om de vooruitgang hoeven wij niet enkel te kijken naar internationale statistieken. Voor de gemiddelde voltijdse Vlaamse werknemer steeg het brutoloon tussen 1995 en 2004 met 27,5 %. Gespecialiseerde profs als Jan Vrancken van de Universiteit Antwerpen blijven jaarlijks zwaartillende studies publiceren over de armoede met een grote A. Zij vergeten dat hun alarmistische en eenzijdige berekeningswijze automatisch een hoog percentage armen blijft genereren, ook in 2030 en 2060. Koketteren met armen is populair. Het Vlaamse gejammer zou minder zijn met een studie zoals die van het Sociaal en Cultureel Planbureau in Nederland, dat een rapport over positieve ontwikkelingen publiceerde op sinterklaasdag. Geen gezeur, de waarheid, is het devies. Eén voorbeeld. In tien jaar tijd is het aandeel niet-westerse allochtone studenten in het hoger onderwijs meer dan verdubbeld, van 6 % tot ruim 12 %. Voel u dus niet beschaamd als u in 2007 opnieuw en vaak denkt 'foert' en 'verdomd toch' bij de kretologie van de antiglobalisten en de groene droogstoppels. Is de alfabetisering in die kringen slechts mondjesmaat verwezenlijkt? De auteur is directeur van Trends. Reacties: frans.crols@trends.beFrans Crols