Medische behandelingen hebben voor de patiënt niet altijd het verwachte resultaat. Er kunnen bijwerkingen optreden en als een operatie misgaat, kan hij blijvende letsels oplopen of daaraan zelfs overlijden. Dat hoeft niet noodzakelijk het gevolg te zijn van een fout. Er gebeuren ook medische ongevallen, waarbij de arts niets te verwijten valt.
...

Medische behandelingen hebben voor de patiënt niet altijd het verwachte resultaat. Er kunnen bijwerkingen optreden en als een operatie misgaat, kan hij blijvende letsels oplopen of daaraan zelfs overlijden. Dat hoeft niet noodzakelijk het gevolg te zijn van een fout. Er gebeuren ook medische ongevallen, waarbij de arts niets te verwijten valt. Is er iets misgegaan bij een behandeling of een operatie, dan kunt u uw arts of zorgverstrekker daarop aanspreken. Vraag hem of hij bereid is mee te zoeken naar een minnelijke schikking. Komt u er niet uit, dan kunt u contact opnemen met de ombudsdienst van het ziekenhuis waaraan de arts verbonden is. De arts, die zijn verzekeraar over de zaak moet inlichten, zal doorgaans alleen bereid zijn een regeling te treffen als hij het ermee eens is dat hij een fout heeft begaan. De vergoeding die hij voorstelt, zal mogelijk onder het bedrag liggen dat u via een procedure kunt krijgen. Ga enkel akkoord met een regeling als u er zeker van bent dat het aangeboden bedrag voldoende hoog is. Win professioneel advies in om de schade te becijferen. Tot voor kort kon u alleen een schadevergoeding eisen als u kon bewijzen dat de arts of de zorgverstrekker in de fout is gegaan bij de behandeling. Daarbovenop moest u aantonen dat uw letsels een gevolg van die fout waren -- het zogenoemde oorzakelijke verband. Dat leidde vaak tot een lange en dure lijdensweg voor de rechtbank. Slachtoffers moesten een advocaat in de arm nemen en in de meeste gevallen moest er een deskundige worden aangesteld. Bovendien was het vaak moeilijk het medisch dossier in handen te krijgen. Als aan het eind van de procedure bleek dat er geen sprake was van een fout of dat het verband met het letsel niet kon worden aangetoond, bleef de patiënt met lege handen achter, terwijl de procedure handenvol geld had gekost. Sinds 1 september is het gemakkelijker geworden om een vergoeding te krijgen: u kunt voortaan een dossier indienen bij het Fonds voor Medische Ongevallen. Dat is echter alleen mogelijk voor schade die het gevolg is van medische behandelingen die werden uitgevoerd sinds 2 april 2010. De procedure is gratis; u moet alleen uw advocaat betalen als u er een inschakelt. Het volstaat dat u uw schade en het verband met de behandeling aantoont. U hoeft dus geen fout van de arts of de zorgverstrekker te bewijzen. Het fonds onderzoekt de zaak en gaat na of de arts een fout heeft gemaakt. Is dat het geval, dan contacteert het de verzekeraar van de arts. Erkent die de fout, dan stelt hij een schadevergoeding voor. Het slachtoffer kan aan het fonds advies vragen over dat aanbod. Vindt het die vergoeding aanvaardbaar, dan mag de patiënt bepalen of hij ze aanvaardt of niet. Vindt het fonds de vergoeding te laag, dan doet het een tegenvoorstel. Het fonds doet ook een voorstel tot schadevergoeding als de arts niet of onvoldoende is verzekerd. Is het Fonds voor Medische Ongevallen van mening dat er sprake is van een medisch ongeval, waarbij de arts of de zorgverstrekker geen fout heeft gemaakt, dan kunt u toch aanspraak maken op een vergoeding van het fonds. De schade moet wel voldoende erg zijn. Dat is het geval als de patiënt aan de behandeling een blijvende invaliditeit van 25 procent of meer overhoudt, hij over een periode van twaalf maanden minstens zes maanden arbeidsongeschikt is, de schade in zijn dagelijks leven ernstige problemen veroorzaakt -- die problemen kunnen ook van finan-ciële aard zijn -- of als het slachtoffer is overleden aan de gevolgen van het ongeval. Sommige medische ongevallen worden niet vergoed door het fonds. Dat is bijvoorbeeld het geval voor een therapie die de ziekte verergert, esthetische ingrepen -- zoals een borstvergroting -- die misgaan en medische experimenten waaraan het slachtoffer vrijwillig heeft deelgenomen. In principe moet de patiënt een vergoeding krijgen binnen een jaar nadat hij zijn dossier heeft ingediend bij het Fonds voor Medische Ongevallen. Het fonds brengt zijn advies binnen de zes maanden uit. Nadien doet het binnen de drie maanden een aanbod tot schadevergoeding. Het slachtoffer heeft daarna drie maanden de tijd om daarop in te gaan of het af te wijzen. Reageert de patiënt niet binnen die termijn, dan krijgt hij een herinneringsbrief. Reageert hij daar binnen de maand nog niet op, dan gaat het fonds ervan uit dat hij het voorstel weigert. Slachtoffers kunnen tegen de beslissingen van het fonds in beroep gaan bij de rechtbank.JAN ROODHOOFTHet Fonds voor Medische Ongevallen keert ook schadevergoedingen uit voor medische ongevallen waarbij de arts geen fout heeft gemaakt.