De Duitse choreografe Sasha Waltz ruilde met haar spraakmakende en fascinerende dansvoorstelling 'Körper' (2000) het narratieve van haar vroegere werk in voor een meer abstracte beeldentaal. 'S' en 'noBody' zijn het respectieve tweede en derde luik van Waltz' trilogie over het lichaam. 'S' legt de focus op geboorte, seksualiteit en zonde. 'NoBody' is een ingetogen mijmering over de dood en de vergankelijkheid van het lichaam.
...

De Duitse choreografe Sasha Waltz ruilde met haar spraakmakende en fascinerende dansvoorstelling 'Körper' (2000) het narratieve van haar vroegere werk in voor een meer abstracte beeldentaal. 'S' en 'noBody' zijn het respectieve tweede en derde luik van Waltz' trilogie over het lichaam. 'S' legt de focus op geboorte, seksualiteit en zonde. 'NoBody' is een ingetogen mijmering over de dood en de vergankelijkheid van het lichaam. 'Körper' was een anatomische deconstructie van het lichaam. Meer intimistische momenten wisselden af met acrobatische contactimprovisaties tussen nagenoeg naakte dansers. In 'S' - in alle opzichten een sequel in de ware zin van het woord - komen de dansers op in kubistisch uitziende pakjes die een gefragmenteerde kijk op het lichaam geven. 'Körper' handelde over de schaamteloze exploitatie van het lichaam door de cosmetica-industrie en de plastische chirurgie. Ook in 'S' slaan schokkerige en ongecoördineerde bewegingen een brug tussen het niet 'geculturaliseerde' (zuivere) lichaam en het door de maatschappij 'maakbare' lichaam. Maar terwijl 'Körper' vragen stelde bij het lichaam in relatie tot architectuur, wetenschap en geschiedenis, legt 'S' de nadruk op het 'vlees worden' van het lichaam. Terwijl 'Körper' rationeel en anatomisch was, is 'S' romantisch en intuïtief. De scenografie is indrukwekkend: twee videoschermen - een scherm op de achterwand en een rollend videotapijt op de grond - worden met elkaar verbonden door een diepe put, waarin lichamen verdwijnen en weer tevoorschijn komen. Het seksuele paradijs van Sasha Waltz is niet pervers of obsceen, maar vol van een teder, fijngevoelig omgaan met gemis en vurig verlangen. 'noBody' gaat over de paradox om het immateriële met bewegende lichamen vorm te geven. De voorstelling exploreert en bezweert het lichaam dan ook in een spirituele dimensie. Vertolkt door 26 dansers en acteurs, stelt deze tot nu toe meest omvangrijke choreografie van Sasha Waltz vragen bij de materiële en spirituele condities van het lichaam, bij het lichaam als energetische massa en bij de transformatie van materie in energie. Piet Goethals [{ssquf}]'S' op zondag 5/1/2003 en maandag 6/1/2003, noBody op donderdag 9/1/2003 en vrijdag 10/1/2003, telkens om 20.00 uur in deSingel, Desguinlei 25, Antwerpen.Info: 03 - 248 28 28. www.desingel.be