Marina begon 71 jaar terug als een ijswinkel, frituur en restaurant aan de Quai des Pêcheurs in Oostende. 43 jaar geleden deed Domenico Acquaro zijn intrede. Hij maakte de zaak bekend door zijn persoonlijke onthaal, zijn Italiaanse tongval (hij is geboren in Puglia), zijn truffelshow en zijn optreden met animatie als hij in de eetzaal zabaglione begint te slaan. Via verzorgde klassieke Italiaans-Franse gerechten en specialiteiten als carpaccio van rund, zeebras...

Marina begon 71 jaar terug als een ijswinkel, frituur en restaurant aan de Quai des Pêcheurs in Oostende. 43 jaar geleden deed Domenico Acquaro zijn intrede. Hij maakte de zaak bekend door zijn persoonlijke onthaal, zijn Italiaanse tongval (hij is geboren in Puglia), zijn truffelshow en zijn optreden met animatie als hij in de eetzaal zabaglione begint te slaan. Via verzorgde klassieke Italiaans-Franse gerechten en specialiteiten als carpaccio van rund, zeebrasem in zoutkorst (volgens Acquaro de beste van de Noordzee) en tiramisu wist hij een trouwe schare volgelingen te kweken. In 2003 verwierf Marina de titel ristorante italiano, een label dat de Italiaanse overheid uitreikte aan restaurants die de Italiaanse tradities in het buitenland in eer houden. Domenico Acquaro is intussen 69 jaar. Hij doet het wat rustiger aan, maar denkt nog niet aan stoppen. Wel nam zijn dochter Vida Acquaro sinds 1 maart de zaak over. Zij is uit het goede hout gesneden. Ze volgde hogere studies fiscaliteit, voordat ze zich inschreef aan de beroepsschool Ter Duinen. Aan haar zijde staat de kok en Oostendenaar Randy Degroote. Sinds haar komst delen vader en dochter de eetzaal: Domenico de linkerhelft en Vida de rechterhelft. De twee weten dat alles begint bij service en kwaliteit, want daar komen generaties klanten voor. Wij nipten van een glaasje Spumante Berlucchi/Franciacorta als ideaal aperitief (9,5 euro) en er kwam een lekker soepje met saffraan, mosseltjes, linzen en boter als appetizer. Carpaccio van wilde tonijn (20 euro) was vers en dun gesneden en kwam met vlokken kaas en weinig sprekende zomertruffel (+10 euro). Daarbij schonk Vida een correct glaasje Soave, Torre del Falasco (6,50 euro). Al dente gekookte trofiette (korte deegwaren) verschenen met een smakelijke ragout van vlees van worst, spinazie, venkelzaad en oude pecorinokaas (18 euro). Saltimbocca alla romana of kalfslapjes met San Daniele-ham, salie, gegrilde zuiderse groenten en tagliolini was subliem in zijn eenvoud (27 euro). Als vino al bicchiere kwam een mondvullende Montefalco Rosso, Bocale, als aangenaam ronde rode wijn (7,50 euro). We sloten af met vanille-ijs en lauwe amarena-kersen (12 euro). Wij aten smakelijk, maar zonder verrassingen, wat overigens het bewijs leverde dat wat echt goed is, altijd goed blijft. Pieter Van Doveren