Wij zijn altijd fan van de Volvo XC40 geweest, die eind 2017 zijn grote introductie kreeg en prompt werd uitgeroepen tot Auto van het Jaar 2018. Omdat hij knap omspringt met de binnenruimte en kwaliteit biedt, maar ook en vooral omdat we in de compacte SUV een heel fijn rijgevoel vonden, zowel met de diesel- als de benzinemotor.
...

Wij zijn altijd fan van de Volvo XC40 geweest, die eind 2017 zijn grote introductie kreeg en prompt werd uitgeroepen tot Auto van het Jaar 2018. Omdat hij knap omspringt met de binnenruimte en kwaliteit biedt, maar ook en vooral omdat we in de compacte SUV een heel fijn rijgevoel vonden, zowel met de diesel- als de benzinemotor. Deze volledig elektrische versie van de XC40 is andere koek. De wagen kan onderweg niet verstoppen dat hij zonder passagiers of bagage aan boord al een flinke 2188 kilo op de weegschaal zet. Je voelt zo dat je met een zware auto rijdt, en die meer dan twee ton komt het comfort niet ten goede: oneffenheden in het wegdek worden veel minder goed gedempt dan in de klassieke versies. Noem het de prijs van het elektrische rijden. Er zijn batterijen aan boord voor een nettocapaciteit van 75 kilowattuur en een theoretische autonomie van iets meer dan 400 kilometer. Dat dikt snel aan op de schaal. Natuurlijk mag je de elektrische XC40 niet vergelijken met de versies die een verbrandingsmotor hebben. Wel met andere elektrische auto's, en dan moet je toegeven dat het voor het rijgevoel nefaste meergewicht ook bij andere compacte en grote modellen meestal voelbaar is: de ID. 3 van Volkswagen, die kleiner is dan de XC40, en de grotere eTron van Audi zijn de uitzonderingen die de regel bevestigen. We stelden de zogenoemde éénpedaalmodus bijzonder op prijs. Zodra je de voet van het gaspedaal neemt, vertraagt de XC40 vanzelf. Dat fenomeen is bij eigenaars van elektrische auto's bekend en kun je soms in gradaties inschakelen. Hier is er maar één stand, en die is zo goed gedoseerd dat we ruim 20 kilometer van onze testrit bewust konden afwerken zonder ook maar één keer op de rem te duwen ¬ en dat over een parcours met zowel autowegen als stadsverkeer, en uiteraard met een voldoende anticiperende rijstijl. In een land waar je in niet-coronatijden om de 50 meter op een nieuwe file botst, is dat een zegen. En het is goed voor het milieu, want de remmen worden minder gebruikt en produceren dus veel minder fijn stof.