Wanneer de federale ministers volgende week aanschuiven voor het begrotingsconclaaf komen de ambtenarenpensioenen zeker ter sprake. Minister van Begroting Yves Leterme (CD&V) wil - daarin gesteund door het IMF - dat de deelstaten bijdragen in de betaling van de pensioenen van hun eigen ambtenaren. En daar zijn, in tegenstelling tot wat vooral op Vlaams niveau wordt beweerd, wel argumenten voor te vinden. Afgezien van een responsabiliseringsbijdrage van de regio's, moet de federale overheid de ambtenare...

Wanneer de federale ministers volgende week aanschuiven voor het begrotingsconclaaf komen de ambtenarenpensioenen zeker ter sprake. Minister van Begroting Yves Leterme (CD&V) wil - daarin gesteund door het IMF - dat de deelstaten bijdragen in de betaling van de pensioenen van hun eigen ambtenaren. En daar zijn, in tegenstelling tot wat vooral op Vlaams niveau wordt beweerd, wel argumenten voor te vinden. Afgezien van een responsabiliseringsbijdrage van de regio's, moet de federale overheid de ambtenarenpensioenen uit eigen zak betalen. 92 % van die vergrijzingskosten worden federaal gedragen. Jaarlijks kosten de Vlaamse ambtenarenpensioenen meer dan 1,3 miljard euro aan de federale schatkist. Het zou dus niet meer dan normaal zijn dat ook de deelstaten een deel van de rekening betalen. De gemeenten en provincies leveren trouwens al een bijdrage voor de pensioenen van hun ambtenaren. Op regionaal en lokaal niveau is het aantal ambtenaren de voorbije jaren sterk gestegen, en dat is niet alleen te wijten aan de overdracht van nieuwe bevoegdheden. Al langer dan vandaag wordt geklaagd over een te zwaar Vlaams ambtenarenapparaat. Het aantal Vlaamse ambtenaren steeg volgens de Oeso tussen 2000 en 2005 van 131.000 naar 142.000. Het personeelsbeleid dat de Vlaamse regering ten opzichte van haar ambtenaren voert, heeft ook nu al een effect op de federale schatkist. Als de Vlaamse regering bijvoorbeeld beslist om haar ambtenaren een loonsverhoging toe te kennen, heeft dat door het systeem van perequatie gevolgen voor de al gepensioneerde ambtenaren. De ambtenarenpensioenen volgen zo de loonstijgingen van de nog werkende groep. Een extra loon van 1 % voor ambtenaren in één regio kost de schatkist 30 miljoen euro extra. De Vlaamse regering kan dus royaal zijn ten opzichte van haar ambtenaren zonder daar de lasten voor te moeten betalen. Het enthousiasme om bij te springen in de betaling van de vergrijzingskosten is aan Vlaamse kant beperkt. In de hypothese dat Vlaanderen vanaf 2010 werkt met een evenwichtsbegroting en de kosten van de vergrijzing stijgen zoals geraamd, is er volgens de Serv nog beleidsruimte over, gelijk aan de groei van de economie. Maar als zou worden beslist dat Vlaanderen zélf de kosten van de pensioenen van zijn ambtenaren en onderwijzend personeel zou dragen en indien men voor de resterende beleidsruimte met 0,25 procentpunt onder de groei blijft, is er onvoldoende marge voor extra beleid. De Serv berekende dat Vlaanderen 9 % van de totale vergrijzingskosten zou kunnen dragen. A.M.