De positie van Philippe Bodson bij Tractebel in 2000 is de lakmoesproef voor de eerlijkheid en de waardigheid van de Belgo-Franse betrekkingen. Philippe Bodson heeft, na druk van de Vlaamse kranten en politici, stappen gezet naar de opening van zijn industriële groep voor alle geledingen van België. Zijn aanwezigheid op de eerste rang van Tractebel is de waarborg voor de continuïteit van de vernieuwing en de openheid. Wordt hij door de nieuwe Franse geallieerden gedegradeerd of voelt hij zich verplicht om terug te treden als zijn project om van Tractebel een wereldspeler te maken wordt gedwarsboomd , dan is de vertrouwensbreuk tussen Suez des Eaux en de buren onherstelbaar.
...

De positie van Philippe Bodson bij Tractebel in 2000 is de lakmoesproef voor de eerlijkheid en de waardigheid van de Belgo-Franse betrekkingen. Philippe Bodson heeft, na druk van de Vlaamse kranten en politici, stappen gezet naar de opening van zijn industriële groep voor alle geledingen van België. Zijn aanwezigheid op de eerste rang van Tractebel is de waarborg voor de continuïteit van de vernieuwing en de openheid. Wordt hij door de nieuwe Franse geallieerden gedegradeerd of voelt hij zich verplicht om terug te treden als zijn project om van Tractebel een wereldspeler te maken wordt gedwarsboomd , dan is de vertrouwensbreuk tussen Suez des Eaux en de buren onherstelbaar. Gérard Mestrallet van Suez legt morgen, en "waarschijnlijk voorlopig", een zwaardere hand op een strategisch bedrijf en een strategische sector in België. Daarbij horen kanttekeningen. Een. Het Britse GEC legt morgen geen zwaardere hand op een strategisch bedrijf en een strategische sector in Frankrijk. De Franse regering weigert het bod van GEC op het staatsaandeel van 58 % in Thomson-CSF. De Franse elektronica-defensiegroep zou van strategisch belang zijn en om redenen van de "nationale veiligheid" worden de Britten afgewimpeld. Zonder grenzenoverschrijdende clustering bloedt de Europese wapenindustrie dood. De Amerikanen bepalen het mooie en slechte weer in de branche. Tweede kanttekening. Leuke Europeanen zijn de Fransen. Ze bedenken om hun eigen industriële belangen te bolsteren de meest ijdelen redenen. Echter, als hun financiers in een buurland een bolwerk kunnen innemen, slaan ze mekaar in de salons jubelend op de schouders. George Orwell schreef het, all pigs are equal, some pigs are more equal than others, vrij vertaald, alle Europeanen zijn gelijk, sommige Europeanen zijn meer gelijk dan andere. Is dit de voorspiegeling van de machtsspreiding in het zogenaamde federale Europa ? Het grote Frankrijk volgt goedkeurend en sturend de handelingen van zijn ondernemers in binnen- en buitenland, het kleine België blijft veroordeeld tot gekef. Het is politiek weinig correct om zich hieromtrent misselijk te voelen, want voor het grote, goede Europa dient alles opgeofferd worden : ook de internationale kansen van een interessante onderneming die door haar management op een zo zelfstandig mogelijke wijze geleid wordt, en de werk- en carrièremogelijkheden van honderden vernuftige landgenoten. Tractebel-team zal, na een overgangsperiode ( il faut ménager momentanément les susceptibilités belges, is te horen in Parijs), een tweederangsspeler worden binnen de fusiegroep Suez des Eaux. Ondanks de gemeende en soms toucherende vriendelijkheid van bijvoorbeeld een Gérard Mestrallet is het denken en beslissen van het merendeel van de Fransen, en van de andere grotere Europese volkeren, niet gericht op een gelijkekansenbeleid voor Denen, Ieren, Belgen, Nederlanders, Oostenrijkers. Uiteraard is de fusie van Suez en Lyonnaise des Eaux een industrieel dossier. Echter fusies van een dergelijke afmeting in gevoelige sectoren, echoën in de gehele samenleving. Ze tonen de toekomst zonder maskers. Derde kanttekening. Suez en La Lyonnaise huwen op een ogenblik dat de discussie over de zin van conglomeraten niet is uitgewoed. Het nieuwe boek Break-Up ! When Large Companies are Worth More Dead than Alive is trendy. De drie auteurs berekenen dat de waarde van de ondernemingen afgestoten door hun concerns in de VS en Groot-Brittannië tussen '93 en '96 klom van 17,5 miljard dollar naar 100 miljard dollar. Conglomeraten hebben problemen met hun afmeting en hun ingewikkeldheid. De afmeting remt de beslissingssnelheid, de ingewikkeldheid schept verwarring en vervetting. Ook de verdedigers van conglomeraten hebben argumenten en voorbeelden. General Electric, Virgin, VEBA, Samsung zijn kampioenen én conglomeraten. Is dus de kwaliteit van het management de allesbepalende factor voor een succesvolle onderneming en niet de dimensie ? Laat hier de advocaat van de duivel aantreden voor Suez des Eaux. Over de knapheid van Gérard Mestrallet bestaat geen twijfel. Echter, wat is de kwaliteit van de managers die hem omringen als hij in '98 de leiding neemt van het nieuwste Franse conglomeraat ? Is Gérard Mestrallet de uitzondering of de regel ? De jongste geschiedenis van Suez en van Lyonnaise des Eaux levert ammunitie voor de stelling : hij is de uitzondering. Gérard Mestrallet werd het hoofd van Suez in een situatie van paniek en stuurloosheid. Het probleemgeval is na heftig snijden toonbaar. Meer niet. Lyonnaise des Eaux heeft dusdanig geknoeid met zijn overnames ( Dumez) en expansie dat de onderneming behoefte heeft aan veel vers geld. Suez des Eaux is een riskante fusie. Twee emmers besmeurd water samen, vormen geen emmer schoon water. De aanhaling waarschijnlijk voorlopig in de openingszinnen is dus een mogelijkheid. Na de wittebroodsweken breekt de werkelijkheid door van de verborgen gebreken, de veranderende markten en het onbehagen bij de stakeholders van Suez des Eaux. Een waterconcern weet dat alles vloeit. Rendez-vous in 2000. FRANS CROLS