Het geloof dat multinationale concerns sterker zijn dan staten is fout. Staten hebben macht. Regeringen vaardigen wetten uit, leggen plichten op en staan in voor rechten. Dat maakt het mogelijk dat er enerzijds een globale economie bestaat en anderzijds een nationaal politiek systeem. Het resultaat kan zijn dat regering en kapitaal samenwerken. Er zijn voldoende voorbeelden waarbij de economie de staat werkelijk beheerst en omgekeerd. In het huidige globale systeem i...

Het geloof dat multinationale concerns sterker zijn dan staten is fout. Staten hebben macht. Regeringen vaardigen wetten uit, leggen plichten op en staan in voor rechten. Dat maakt het mogelijk dat er enerzijds een globale economie bestaat en anderzijds een nationaal politiek systeem. Het resultaat kan zijn dat regering en kapitaal samenwerken. Er zijn voldoende voorbeelden waarbij de economie de staat werkelijk beheerst en omgekeerd. In het huidige globale systeem is dat één van de grote gebreken. ( De Amerikaanse financier George Soros, in gesprek met de voormalige Israëlische premier Simon Peres, over de mogelijkheden van nationale politiek in tijden van globalisering, in Der Spiegel, 6 april 1998) België zit niet aan het stuur van Europa, maar levert wel de olie die Europa laat draaien. Woorden zijn daarbij relatief, want Europese politiek is in de praktijk niet veel anders dan: niet zeggen wat je denkt, niet denken wat je zegt. Voor Nederlanders is dat geïnstitutionaliseerde hypocrisie, maar volgens Belgen de beste werkwijze. De Nederlander gaat immers uit van zijn domineesgelijk; de Belg werkt via kloosterintriges. ( Derk Jan Eppink, waarvan zopas het boek "Vreemde Buren" is verschenen, in NRC Handelsblad, 8 april 1998) We privatiseren winsten, verliezen socialiseren we. In Mexico hebben we het geld gered van de mensen die obligaties van de regering hadden gekocht. Daarop stroomde het geld naar risicovolle investeringen in het Verre Oosten - in de hoop, en terecht, dat het IMF en de industrielanden nogmaals voor de verliezen zouden instaan. Daarbij is het kapitalisme zonder verlies zoals een christendom zonder zonden. (...) Het IMF zou maar eens eindelijk moeten inzien dat het te gek is, mensen te verzekeren die zich vestigen in een aardbevingsgebied. ( De Amerikaanse econoom William Niskanen over het westelijke crisismanagement in Azië en de toekomst van het internationale financiële systeem, in WirtschaftsWoche, 9 april 1998) We zijn allemaal opgegroeid in een beschermde omgeving, net zoals een groepje jonge kinderen. Maar voortaan zullen alleen zij, die zelf kunnen denken en handelen, overleven. Het is de vraag of iedereen die tot deze gemeenschap behoort, kan opgroeien en volwassen worden. ( Nobuyuki Koga, directeur van Nomura Securities Ltd., Japans grootste makelaarskantoor, in Newsweek, 13 april 1998)