Belaagde Rijnlandmodel
...

Belaagde RijnlandmodelEen interessante en aanbevelenswaardige verrassing, dat is wel het minste dat gezegd mag worden van het beklijvende boek van BRTN-radiojournalist Jos Bouveroux. Om dat toe te geven, hoef je het zelfs niet met al zijn bevindingen eens te zijn. Onder de al te schrale titel Van Zwarte Zondag tot Zwarte Zondag spuit hij niet alleen zijn analytische commentaar op het Belgische politieke landschap tussen de parlementsverkiezingen van 24 november 1991 en 21 mei 1995. De twee data staan geboekstaafd als Zwarte Zondag I en II. Het Vlaams Blok gaf de traditionele partijen een fikse waarschuwing. De gevestigde politieke families dachten er zich vanaf te maken met wat gekakel over het dichten van de kloof tussen burger en politiek. Ondertussen hebben ze ook een Witte Zondag gekregen, die mogelijk een voorafschaduwing is van een volgende donkere verkiezingsuitslag, nu ook in Wallonië. Bouveroux is alvast niet optimistisch en hij kon in zijn boek nog niet eens rekening houden met de bijkomende factor van de witte woede. De verrassing schuilt niet alleen in de heldere analyse en het trekken van de contouren die naar de zondagen leidden, maar vooral in het ruime sociaal-economische panorama voor, tussen én na de twee data die voor politieke deining zorgden. Na een lang intermezzo waarin Bouveroux een eigenzinnige maar boeiende vergelijking maakt tussen enkele Europese politieke partijen en hun Belgische confraters, monden de informatiestromen uit in een kristalheldere focus op het belang van een sociaal billijk Europa. Daarin bekent de auteur kleur. Om een volgende Zwarte Zondag te voorkomen, pleit hij voor een Europa dat "opnieuw een ziel" krijgt in plaats van het gelaat van de kille berekenaar die de belangen van de Europese grootindustrie en machtige concerns behartigt. "Zelfs de kleine en middelgrote ondernemingen bleven vaak in de kou staan", dixit Bouveroux. Het hoge woord moet eruit : hij wil niet dat het Rijnlandmodel overvaren wordt door het Amerikaanse kapitalistische model. Bouveroux staart zich echter niet blind op zijn fors onderstutte voorkeur : "Vooral het onvermogen van Duitsland om zijn begrotingstekort terug te dringen tot de magische drie procent heeft een machine op gang gezet van bezuinigingen en afslanking van het zo geroemde Rijnlandmodel." Hij citeert een snerende kanselier Kohl : "De staat is geen koe die in de hemel gevoederd wordt en op aarde leeggemolken." Zonder een afslanking kan het bejubelde Rijnlandmodel niet meer overleven, beseft ook Bouveroux, maar om meer Zwarte Zondagen te helpen voorkomen, mag het belaagde stelsel niet volledig uitgehold worden. Als er dan al geen Abbau van de sociale zekerheid mag komen, een Umbau is pure noodzaak. In België wordt die dringende hervorming evenwel gedwarsboomd door de Waalse socialistische vakbond en de PS. Weet Bouveroux : "Volgens recente cijfers zou niet minder dan 40 procent van de Waalse bevolking erg afhankelijk zijn van allerhande sociale uitkeringen (vooral werkloosheid, ziekteverzekering en pensioenen). Door flink te snijden in het stelsel, snijden PS en FGTB in eigen vlees." LDD Jos Bouveroux, Van Zwarte Zondag tot Zwarte Zondag. Icarus, 234 blz., 695 fr.