De golven rollen over de Houhai-baai van het eiland Hainan, het hoofdeiland van China's meest zuidelijke provincie. Ik dobber in het water langs de lokale surfboys die hun welgestelde Sjanghainese klanten onderrichten. Het water is aangenaam warm, de golven zijn krachtig maar slechts een kop hoog en je kunt er met je voeten aan de grond. Hier kan zelfs het kleinste kind leren surfen.
...

De golven rollen over de Houhai-baai van het eiland Hainan, het hoofdeiland van China's meest zuidelijke provincie. Ik dobber in het water langs de lokale surfboys die hun welgestelde Sjanghainese klanten onderrichten. Het water is aangenaam warm, de golven zijn krachtig maar slechts een kop hoog en je kunt er met je voeten aan de grond. Hier kan zelfs het kleinste kind leren surfen. Om de hoek, in de volgende baai, liggen de nucleaire onderzeeboten van de Chinese marine. China wil vanuit die marinebasis zijn macht projecteren over de Zuid-Chinese Zee en zijn controle behouden over de regionale handelsroutes, waar een derde van de wereldwijde zeevaart passeert. Het strategische belang van Hainan is moeilijk te overschatten. Tot midden jaren negentig was Hainan een achtergesteld gebied met de nare reputatie van een verbanningsoord voor in ongenade gevallen ambtenaren van het keizerlijke China. De belangrijke geostrategische locatie en het toeristische potentieel dreven echter de ontwikkeling van het eiland. De brede boulevards met palmbomen, beachresorts en golfbanen waar Jack Ma met zijn medemiljardairs een balletje slaat, werden gemodelleerd naar Hawaïaans voorbeeld. Met succes: elk jaar vinden 65 miljoen toeristen hun weg naar het tropische eiland. Dit is het tweede jaar op rij dat ik er mijn eindejaarsvakantie houd. Het covid-zerobeleid, dat steunt op hermetisch afgesloten grenzen en verplichte hotelquarantaines, maakt van een trip naar Bali, Thailand of het thuisfront een dure en moeilijke onderneming. Het voordeel aan vakantie nemen op Hainan is dat je de mondmaskers thuis mag laten en er van een anderhalvemetermaatschappij geen sprake is. Het laatste covid-geval is er al maanden geleden genoteerd. De westerse eindejaarsperiode is voor de hotelindustrie slechts proefdraaien. De ware toeristische golf komt eraan met Chinees Nieuwjaar, wanneer de hotels hun echte centen verdienen. Er zijn twee grote groepen toeristen die het Chinese toerisme aandrijven. De eerste zijn de gepensioneerden die in de lente en de zomer van hun leven enkel hebben gewerkt. Het was een tijd van niet klagen en keihard werken. Bijkomend geld diende gespaard of geïnvesteerd te worden, het liefst in bakstenen. Wanneer ze met pensioen zijn, gaan ze voor het eerst op reis en krijgen ze de smaak te pakken. De tweede groep is de generatie van de jaren tachtig. Zij groeiden op in een periode van onafgebroken economische groei. Er moet hard gewerkt worden, maar er mag geleefd worden. Ze kenden geen grote tegenslagen en vertrouwen erop dat morgen beter zal zijn dan gisteren. Verzekerd van een toekomstig inkomen, mag er al stevig worden geconsumeerd. De prijzen in het dorpje hebben al lang hun coole surfkarakter verloren. De surflessen kosten 100 euro om een uurtje in water te dobberen, waarbij de instructeur ook als fotograaf fungeert. Yuppies uit Sjanghai en Peking betalen die prijzen graag. Een mooi staaltje van herverdeling. De buitenlanders bakken ondertussen op het strand in de middagzon onder het goedkeurende oog van de camera's die er om de 500 meter staan. Het blijft tenslotte China.