Veel managers dromen ervan: een maidenjaar waarin de vraag naar het product maar blijft toenemen. Voor Patrick Collignon en de Gentse fabriek van Volvo Trucks was 2005 zelfs het op één na beste jaar uit de geschiedenis. Maar liefst 30.000 vrachtwagens (bijna 120 per dag) rolden er van de band en de aangekondigde afkoeling van de markt kwam er hoegenaamd niet. Die trend zet zich ook dit jaar door en dat noopt Collignon zelfs tot het aanwerven van zo'n 130 nieuwkomers, een uitzondering in deze tijden.
...

Veel managers dromen ervan: een maidenjaar waarin de vraag naar het product maar blijft toenemen. Voor Patrick Collignon en de Gentse fabriek van Volvo Trucks was 2005 zelfs het op één na beste jaar uit de geschiedenis. Maar liefst 30.000 vrachtwagens (bijna 120 per dag) rolden er van de band en de aangekondigde afkoeling van de markt kwam er hoegenaamd niet. Die trend zet zich ook dit jaar door en dat noopt Collignon zelfs tot het aanwerven van zo'n 130 nieuwkomers, een uitzondering in deze tijden. Bij zijn aantreden had Collignon één groot voordeel: hij kende zijn fabriek (waarvan hij in 1997 de re- engineering mee hielp realiseren) door en door. "Toen ik een jaar geleden op de stoel van CEO terechtkwam, wachtten er me dan ook maar weinig verrassingen," zegt de baas van Volvo Trucks in Gent. "Je kent de structuur en je kent ook de sterktes en zwaktes van de medewerkers. In die zin beleefde ik dus eerder een vliegende start. Toch beperkte mijn leefwereld zich ook een beetje tot wat zich binnen de bedrijfsmuren afspeelde. Dat is nu wat veranderd. In die zin ben ik het voorbije jaar geevolueerd van een intra-muros- naar een extra-murosmanager. Het omgaan met nieuwe contactpersonen buiten het bedrijf en het opbouwen van netwerken zijn boeiende leermomenten." Toch heeft de CEO, die door zijn medewerkers steevast met de voornaam wordt aangesproken, zijn oorsprong de voorbije 365 dagen niet verloochend. "Bij ons staat alles in het teken van lean manufacturing en dat vergt flexibiliteit. We streven permanent naar een nieuwe look van het bedrijf en plaatsen de assemblagelijnen in visgraat. Ook de testbanken worden waar nodig aangepast, in functie van de kwaliteit van het eindproduct." Patrick Collignon moet in zijn nieuwe functie meer dan vroeger pendelen tussen Gent en Göteborg. "We kunnen stellen dat onze Vlaamse ideeën over right sourcing en assemblage meer en meer aanslaan in Zweden," zegt de CEO. "Alleen zijn de Scandinaviërs ietwat trager in het nemen van beslissingen." Momenteel streeft de fabriek in Gent er ook naar om de eerste CO2-vrije onderneming van Vlaanderen te worden. Collignon: "Het is een spectaculair concept dat vermoedelijk school zal maken in andere bedrijven. Overal word ik aangesproken over dit initiatief."Of hij het voorbije jaar ook negatieve ervaringen heeft meegemaakt? Patrick Collignon denkt even na: "Echte tegenvallers waren er zeker niet. Wel heb ik de impact onderschat van het reizen tussen Vlaanderen en Zweden. Op het vlak van timemanagement was dat niet evident. Je moet inleveren op het vlak van organisatie en betrokkenheid. Ik mis in die zin ook wel een beetje het contact met de vloer. Ik was altijd de man die de sfeer kwam opsnuiven aan de productieband, waar ik graag met de arbeiders van gedachten wisselde. Dat kan nu, louter als gevolg van tijdsgebrek, wat minder."KCA