De Europese, Amerikaanse en Aziatische beurzen vertonen al enkele weken tekenen van nervositeit. Maar de afgelopen week kende die nervositeit een hoogtepunt in de vorm van een aantal bloedrode sessies, die de beleggers eraan herinnerden dat de beurs zonder verpinken durft terugnemen wat ze heeft gegeven.
...

De Europese, Amerikaanse en Aziatische beurzen vertonen al enkele weken tekenen van nervositeit. Maar de afgelopen week kende die nervositeit een hoogtepunt in de vorm van een aantal bloedrode sessies, die de beleggers eraan herinnerden dat de beurs zonder verpinken durft terugnemen wat ze heeft gegeven. Bevinden we ons aan de vooravond van een nieuwe beurscrisis? Is de stijging van te lange duur geweest? Het is een feit dat de crisis de beursindexen totaal heeft doen kelderen en dat het niet meer dan logisch was dat de indexen opnieuw zouden stijgen. Maar de stijging ging wel heel snel. Misschien te snel? Wij scharen ons niet achter de onheilsprofeten die in deze correctie een nieuwe beurscash ontwaren. Het beursherstel is volgens ons nog niet afgelopen en correcties van deze aard zijn niet meer dan normaal. Aangezien de haussemarathon al in maart van vorig jaar is begonnen, is het best gezond om even een pauze in te lassen en op adem te komen. Wij zijn er dus van overtuigd dat de haussetrend nog niet voorbij is. Wij maken momenteel een periode van sterke turbulentie door, maar die zal de aandelenmarkten niet tot een noodlanding dwingen! De huidige pauze is echter geen toeval. Een reeks negatieve factoren in Azië, de Verenigde Staten en Europa kunnen de terugval op de beurs verklaren. De bedrijfsresultaten zijn niet slecht, maar ze zijn over het algemeen ook niet uitzonderlijk goed. China, de kampioen van de economische groei, heeft besloten om het debiet van de kredietkraan te beperken om te voorkomen dat de economie te snel gaat. Het hoge overheidstekort van Griekenland, Spanje, Portugal en bijna alle Europese landen boezemt de markten angst in. Ten slotte staan ook de conjunctuurindicatoren nog steeds niet in het groen. Integendeel zelfs. De Amerikaanse werkloosheidscijfers blijven teleurstellen, wat twijfels doet rijzen over het economische herstel dat al zo vaak is aangekondigd. De druppel die de emmer vorige week deed overlopen, is echter de waarschijnlijke ratingverlaging voor het Spaanse en Portugese schuldpapier, evenals de tegenvallende Amerikaanse werkloosheidscijfers. Naast Griekenland maken ook Spanje en Portugal deel uit van de paar landen uit de eurozone die onder enorme druk staan van de markten om orde te scheppen in hun overheidsfinanciën. De kostprijs van een verzekering tegen wanbetaling (CDS, credit default swap) van de Griekse, Spaanse en Portugese overheidsschuld heeft een recordniveau bereikt en het verschil tussen het rendement van de staatsleningen van die drie landen en dat van de Duitse referentieobligaties is enorm toegenomen, twee evoluties die wijzen op een toenemende ongerustheid bij beleggers. In die context doen niet alleen de aandelenmarkten het slecht. Ook de euro is ten opzichte van de dollar gezakt tot zijn laagste niveau in acht maanden. De euro is voor het eerst sinds mei 2009 weer eventjes onder de grens van 1,37 dollar gedoken. De dollar wordt nog steeds gezien als vluchtwaarde, net als de yen en staatsobligaties. (C)Door Karine Huet