Naar aanleiding van het artikel "Sociale Zekerheid" in Trends van 18 januari, graag bijgaande opmerkingen. Dat de Belgische melkkoe door Vlaanderen gevoed wordt en door Wallonië leeggemolken, was al langer bekend. Maar dat de CVP-voorzitter dit verkondigde, wekte meer wrevel dan hoop. Iedereen hield er immers rekening mee dat onder de druk van premier Dehaene de zoveelste terugtocht zou volgen.
...

Naar aanleiding van het artikel "Sociale Zekerheid" in Trends van 18 januari, graag bijgaande opmerkingen. Dat de Belgische melkkoe door Vlaanderen gevoed wordt en door Wallonië leeggemolken, was al langer bekend. Maar dat de CVP-voorzitter dit verkondigde, wekte meer wrevel dan hoop. Iedereen hield er immers rekening mee dat onder de druk van premier Dehaene de zoveelste terugtocht zou volgen.Het Hof, het establishment, het vakbondenpresidium, Louis Tobback, samen met de extreem Waalse PS bezingen nu in koor de communautaire solidariteit. Ze bezegelen hiermee vooral de eigen machtspositie. Dat Vlaanderen hierbij werkgelegenheid en welvaart inlevert, is van ondergeschikt belang. De oppositie houdt zich koest. Het Vlaams Blok zorgt wel voor de nodige inspiratie, zelfs bij de CVP-voorzitter, maar wordt gemuilband. De VU en Agalev blijven in de randproblematiek steken.De Walen doen niet eens de moeite de transfers in de SZ alleen jaarlijks een dikke 100 miljard te ontkennen. Waarom zouden ze ? Ze lanceren een eerste fabeltje dat de melk en honing lang geleden in omgekeerde richting vloeiden, maar de magere melk die naar Vlaanderen vloeide was het afgeroomde loon voor zwaar werk. Het tweede fabeltje is van deze tijd : volgens Trends/Tendances kan de medische overkonsumptie verklaard worden door demografische en socio-ekonomische faktoren. Maar hoe kan de bevolking in Wallonië relatief ouder zijn als uit de statistieken van het Centrum van Bevolkings- en Gezinsstudie blijkt dat in Vlaanderen de mannen gemiddeld 2,5 jaar, de vrouwen 1 jaar langer leven ? En is werken dan zo gezond dat, omdat er in Wallonië tweemaal zoveel werkloosheid is, er daar meer zieken zijn die zoveel meer medische zorgen nodig hebben ? Zo gaf het RIZIV rapport "Jadot" van 20 december 1993 volgende verbijsterende gegevens vrij : als men nationaal voor de gemiddelde kostprijs per inwoner het getal 100 neemt, komt er voor Wallonië tegenover Vlaanderen +62 % bij voor labo-uitgaven, +40 % voor technisch onderzoek (endoscopie enz.), +38 %, voor radiologie, +23 % voor medikatie.Door die oversolidariteit wordt Vlaanderen ekonomisch afgeroomd en met toenemende werkloosheid gekonfronteerd. Zo kan Wallonië aan Aimé Desimpel uit Kortemark 225 miljoen subsidies toekennen om de Briqueterie de Peruwelz over te nemen. Eveneens uit de omgeving zullen straks 110 werknemers bij Zitmeubelen Tremmery in Menen en Wervik hun job verliezen omdat de firma met pak en zak naar Wallonië verhuist waar subsidies en industriegrond mogelijkheid bieden tot uitbreiding. Zo zoekt Spano uit Oostrozebeke de bossen van Vielsalm op. En op dankbaarheid of wederdienst in de toekomst moet Vlaanderen best niet rekenen, de prikken in Voeren en in en rond Brussel zeggen voldoende, zonder te vergeten wat er met de Van Hool-bussen gebeurde. De megafusie van banken die nu vanuit Franstalig Brussel wordt bekokstoofd, dient niet zozeer als Belgische verankering (langs Suez en UAP liggen ze al partieel vast aan Parijs) ; men wil vooral dat door die fusie, Vlaanderen ook financieel onder de Belgisch-Franse invloedsfeer blijft.Kardinaal Mercier zegde ooit : "La Belgique sera francophone ou ne sera pas", nu zegt men : de transfers gaan door "ou la Belgique ne sera pas."'t Verschil met Mercier is dat de Vlamingen meer bekommerd zijn om hun job en hun centen dan om hun taal, en dus minder lang het Waalse potverteren zullen slikken, zeker niet als de werkloosheid en de belastingdruk verder toenemen en men er rekening mee houdt dat, zoals Trends aangeeft, de rijksschuld/BBP de grootste van Europa is en België stilaan tot de derde wereld behoort. De communautarizering wordt onvermijdelijk de eerste en voornaamste stap in de sanering van de Sociale Zekerheid. Budgettaire responsabilizering schakelt verkwistende kompensaties en opbod uit. Het wordt ook overbodig verder in elkaars bord te kijken en allerlei tegenstrijdige statistieken te maken. Dat men nu afkomt met x aantal pijlers dient voor afleidingsmaneuver en uitstel. Trouwens kan eenieder achteraf voor zichzelf beslissen over het aantal pijlers.Dr. Julien Deleu, Roeselare.