De diagnose is juist, maar de voorgeschreven remedie (een genegotieerde schuldherschikking) heeft mogelijk levensbedreigende bijwerkingen. Dat is samengevat de reactie van een aantal Belgische economen op het standpunt van Mario Blejer. Peter Vanden Houte, hoofdeconoom van ING België: "Een schuldherschikking blijft een moeilijk proces. Een 'propere' schuldherschikking moet nog worden uitgevonden. Bovendien is er altijd het gevaar van besmetting. Lehman Brothers heeft men ook over de kop laten gaan, omdat men dacht dat het wel kon....

De diagnose is juist, maar de voorgeschreven remedie (een genegotieerde schuldherschikking) heeft mogelijk levensbedreigende bijwerkingen. Dat is samengevat de reactie van een aantal Belgische economen op het standpunt van Mario Blejer. Peter Vanden Houte, hoofdeconoom van ING België: "Een schuldherschikking blijft een moeilijk proces. Een 'propere' schuldherschikking moet nog worden uitgevonden. Bovendien is er altijd het gevaar van besmetting. Lehman Brothers heeft men ook over de kop laten gaan, omdat men dacht dat het wel kon. Helaas is de reactie van de financiële markten op voorhand zeer moeilijk in te schatten. Anders gesteld, op papier lijkt het mogelijk, in de praktijk aartsmoeilijk." Ook professor Jef Vuchelen (VUB) vindt dat Europa zich vandaag geen schuldherschikking kan veroorloven. "Want dan zou er gigantisch gespeculeerd worden tegen euroleden zodra er een klein probleem ontstaat met de overheidsfinanciën. Het blijft finaal een strijd tussen overheden en speculanten. Meestal hebben de speculanten gelijk, maar de overheden laten hen liefst zo lang mogelijk wachten, kwestie van hun winst te beperken. Blejer vergeet ook dat Griekenland in de eurozone zit en dus schade zal toebrengen aan andere landen als het de handdoek werpt." Zomaar geld blijven pompen in Griekenland zet natuurlijk ook geen zoden aan de dijk. Vroeg of laat moet er een duurzame oplossing komen. Peter Vanden Houte: "Door Griekenland te herfinancieren, komen we uiteindelijk toch tot een transferunie. Want het zullen uiteindelijk de belastingbetalers in de rijke landen zijn, die voor de zwakke landen betalen. Geleidelijk aan zal alle Griekse schuld immers in 'officiële handen' komen. En bij elke nieuwe heronderhandeling met Griekenland, zijn de politici in de sterke landen bereid om op te schuiven. Uiteindelijk gaan we toch nog in een meer gefedereerd Europa terechtkomen. Wie weet gaan binnen zes maanden de Europese politici akkoord met de uitgifte van een euro-obligatie?" De liefde moet natuurlijk van twee kanten komen, in die zin dat de Grieken hun stinkende best moeten doen om zoveel mogelijk schulden terug te betalen. Jef Vuchelen: "De eigenlijke sanctie voor Griekenland vandaag is onbestaande: de maatregelen die ze nemen, moesten ze toch nemen. Waar blijft de sanctie om een stormloop op het IMF te vermijden. De spiraal van landen die budgettair blijven ontgoochelen en zo mondjesmaat altijd maar meer hulp moeten krijgen, die moet doorbroken worden. Blejer vreest dat het IMF, ECB en de EU gevangen zitten in deze draaikolk. Dat is inderdaad een gevaar, het dit betekent niet dat een schuldherschikking beter is. De ideale oplossing ligt ergens tussenin."