VAN DE SCHOOLBANKEN NAAR DE DIRECTIESTOEL

Charline Leroi volgde na haar studie toegepaste economische wetenschappen in Leuven in 2006 nog een MBA algemeen management aan de Vlerick Management School. Ze was niet van plan daarna meteen haar vader op te volgen bij de autoruitspecialist Autoglass Clinic. "Maar mijn vader wilde het dagelijkse management niet meer doen en zat te wachten tot een van zijn kinderen in het bedrijf stapte. Mijn drie oudere broers wilden dat niet, dus werd ik in 2007 operationeel manager. Mijn vader liet meteen alles los en daardoor kwam niet alleen de operationele leiding, maar ook het commerciële beleid op mijn bureau terecht -- een overrompelende ervaring."
...

Charline Leroi volgde na haar studie toegepaste economische wetenschappen in Leuven in 2006 nog een MBA algemeen management aan de Vlerick Management School. Ze was niet van plan daarna meteen haar vader op te volgen bij de autoruitspecialist Autoglass Clinic. "Maar mijn vader wilde het dagelijkse management niet meer doen en zat te wachten tot een van zijn kinderen in het bedrijf stapte. Mijn drie oudere broers wilden dat niet, dus werd ik in 2007 operationeel manager. Mijn vader liet meteen alles los en daardoor kwam niet alleen de operationele leiding, maar ook het commerciële beleid op mijn bureau terecht -- een overrompelende ervaring." Zo overrompelend, dat de jonge manager zes maanden in een ander bedrijf ging werken om alles goed op een rij te zetten. Daarna nam ze de functie van bedrijfsleider weer op. "Ik wilde begeleid worden in de zaken waarin ik minder goed was en heb daarvoor enkele mensen aangetrokken, bijvoorbeeld een commercieel manager. Er is nu ook een raad van advies met externen en ik heb een mentor bij wie ik terechtkan." Ondertussen heeft Leroi haar draai gevonden en is het overnameproces bezig, waardoor ze eigenaar wordt. Ze doet aan pilates of joggen om stoom af te blazen. De Hasseltse Autoglass Clinic is met zijn twee vestigingen en achttien franchises een kleine speler op een markt die wordt gedomineerd door het grotere Carglass, maar onder de jonge manager doet het familiebedrijf het goed. "Van 2007 tot nu zijn de omzet en het marktaandeel gestaag gegroeid", zegt de Limburgse. "We zetten ons in de markt als het alternatief voor Carglass, waarbij we met ons aanbod voor lease- en verzekeringsmaatschappijen 15 tot 20 procent goedkoper zijn met dezelfde service." Autoglass Clinic wil commercieel harder groeien, meer vestigingen openen en zet sterk in op mobiele units. Jong maar geloofwaardig. "Als jonge vrouw in de automobielsector ben je bij sommige mensen minder geloofwaardig, maar ik heb me daar niets van aangetrokken en ben de confrontatie aangegaan. In het bedrijf heb ik veel hulp gekregen, omdat ik met iedereen transparant en eerlijk omga. Ook het voorbeeld geven door hard te werken helpt je om geloofwaardigheid op te bouwen."Bijna anderhalf jaar staat Sofie Verhalle aan het hoofd van het Gentse socialmediabureau Talking Heads. Ze is sinds kort vennoot. "Mensen vragen steeds naar vrijheid, maar op het moment dat je een enorme vrijheid krijgt door bedrijfsleider te worden, kan dat ook beklemmend werken. Ik moest denken aan wat Uncle Ben zei in de Spider Man-reeks: 'With great power comes great responsibility.' Je verantwoordelijkheid neemt toe. Ik heb gemerkt hoe belangrijk het is goed te delegeren en keuzes te maken. Soms is het erger geen keuze te maken dan slecht te kiezen." De Brugse is in Gent blijven hangen en werd in 2008 de eerste werkneemster van Talking Heads, dat inspeelde op de behoefte bij bedrijven aan advies over hoe ze sociale media kunnen gebruiken. Daarvoor had ze sinds 2005 een baan bij digital agency The Reference, dat haar uitstuurde naar Telenet. Ze klom er op van webredacteur tot hoofd webmaster en ging daarna onlinemarketing doen. "Bij Telenet en bij Talking Heads heb ik altijd mijn eigen baan gemaakt. Ook in eerdere functies was dat al zo. Ik ben goed in binnenkomen in een situatie waar er chaos heerst. Ik selecteer enkele elementen uit die chaos en bouw daar structuren mee. Maar vraag me niet om me bezig te houden met de details en de uitvoering." Ondertussen werken er bij Talking Heads zeven mensen en haalde de kmo in 2012 een brutomarge van 456.468 euro. Als bedrijfsleider let Verhalle sterk op een goed evenwicht tussen de cijfers, de organisatie en de mensen. Daarbij laat ze zich goed omringen door haar medevennoten, Unizo, Voka en Vlerick Business School, waar ze op dit moment de opleiding kmo challenge volgt. De drang om snel bij te leren zit er sterk in bij de socialmediaspecialiste. Toen een kookcursus -- een van haar hobby's -- niet snel genoeg vooruitging, vroeg ze vrienden met een restaurant of ze niet geregeld kon komen meehelpen in de keuken. Haar andere hobby is sterk verbonden met haar werk: ze is gauw een avond kwijt aan websites als Next Web, Techcrunch of Forbes om bij te leren over haar vak. Die passie voor haar werk verwacht ze ook van haar medewerkers. "Tijdens sollicitatiegesprekken ben ik altijd heel open. Mensen zeggen dat ik kandidaten nogal streng durf aan te pakken om te zien of ze passen in het bedrijf. Dat komt omdat bedrijfscultuur hier zo belangrijk is: je moet houden van je werk. De sociale media veranderen zo snel dat je er ook buiten je werk mee bezig moet zijn om te kunnen volgen." Van opleiding is Verhalle vertaler, ze is sinds anderhalf jaar getrouwd. "Het heeft ervoor gezorgd dat ik sterk gevoelig ben voor taal en communicatie. Dat is heel belangrijk wanneer je de juiste boodschap wil brengen aan een bepaald publiek en wanneer je medewerkers aanstuurt." Wees vriendelijk tegen iedereen. "Of het nu een student of de poetsvrouw is die ik tegenkom, ik ben altijd vriendelijk. Ik steek ook energie in zaken waar ik niet meteen iets voor terug verwacht, zoals het lokale buurtcomité. Dat komt omdat ik geloof in een vorm van karma, waarbij je mensen die je ontmoet later misschien nog een keer tegenkomt, misschien wel in je professionele omgeving." Bij Bain & Company zou hij dat jaar tot partner benoemd worden, maar toch gaf Eduard Bauwens zijn carrière in het Brusselse kantoor voor strategisch advies op. Hij was er analist, daarna consultant, casting leader en directeur. Met ommetjes via Chicago en Sydney vond hij het tijd om andere horizonten te verkennen. "Ik ben na mijn studie meteen bij dat bedrijf aan de slag gegaan. Ik ben er tien jaar gebleven zonder me daar veel over af te vragen." Bauwens heeft een diploma van Solvay en groeide op in een familie van ondernemers. Zijn grootvader richtte een metaalgieterij op, zijn vader nam later de fakkel over. Die drang naar zelfstandigheid kriebelde bij hem al een hele tijd. "Toen ik de businessschool achter de rug had, voelde ik me daar nog niet klaar voor." Hij had ook geen zin om een start-up uit de grond te stampen. Wat hem wel interesseerde, was een bestaande structuur optimaliseren. Zo ging hij op zoek naar een bedrijf dat te koop stond. Zijn werkgever toonde daarbij "veel begrip", zodat hij zijn werkdruk gedeeltelijk kon verlichten met het oog op die speurtocht. In 2011 ontdekte hij Engepar, een algemeen afwerkingsbedrijf in Zaventem. Hij kocht het samen met twee vennoten. Geen bouwspecialist? So what? "Dankzij mijn carrière in de consultancy ben ik het gewend me steeds weer in te werken in nieuwe sectoren." Vandaag zou geen haar op zijn hoofd eraan denken weer in de rol van werknemer te glijden. Hij voelt zich als een vis in het water in zijn zelfstandig bestaan. "Werken volgens je eigen ritme en goed weten waar elke druppel zweet voor dient. Dat ligt me uitstekend. De wereld van de bouw, dat is bovendien een beetje als de Far West: zo veel spelers en concurrenten dat profilering een must is." Zijn toekomst zal dus meer dan waarschijnlijk in het ondernemerschap blijven liggen, ongetwijfeld gekoppeld aan enkele investeringen in andere bedrijven om zijn activiteiten te consolideren. Momenteel staat nog niets helemaal vast. "We zijn erin geslaagd de omzet in anderhalf jaar te verdubbelen tot 6 à 7 miljoen." Wacht geduldig op je kans. "De juiste kansen vinden, is het moeilijkste aspect. Dat vraagt tijd, maar je mag niet wanhopen. Je moet je netwerk laten functioneren en geloven in je goede gesternte. " Julien Compère herinnert zich nog goed zijn eerste dossier: de vestiging van Johnson & Johnson in Courcelles. Een succesverhaal, maar in zijn acht jaar als kabinetschef van de Waalse minister Jean-Claude Marcourt (PS) beleefde hij niet alleen verhalen met een happy-end. De opeenvolgende herstructureringsgolven in de staalindustrie hebben Julien Compère, die geboren en getogen is in Seraing, "zwaar getekend". Toch is dat niet de reden waarom hij de politiek achter zich liet. Deels heeft het te maken met het meer dan hectische leven dat hij sinds 2004 leidde. "Dolgedraaid, dat is het minste wat je kunt zeggen. We zijn de jongste jaren met de Waalse economie niet gespaard gebleven van problemen." Sinds februari werkt hij als gedelegeerd bestuurder van het Centre Hospitalier Universitaire (CHU) van Luik, een van de grootste werkgevers van de hele streek, met 5000 personeelsleden. "Mijn professionele parcours is niet gepland. De richting werd bepaald door eerder toevallige ontmoetingen. Ik had zin om een andere sector te ontdekken. Met de overstap naar het CHU werd dat mogelijk. Ik beland nu in een iets operationelere omgeving, maar het werk blijft gekoppeld aan het openbare beheer." Zijn mandaat bij het CHU loopt voor vijf jaar. Voorlopig kijkt hij niet verder. Een terugkeer in de politiek? "Ik denk het niet." Geen mens is een eiland. "Een mens heeft soms het gevoel dat hij er in een bepaalde situatie alleen voor staat. Toch mag je nooit vergeten je team te raadplegen voordat je een beslissing neemt." BENNY DEBRUYNE & MÉLANIE GEELKENS