Begin december probeert Lara Tadiotto een grote stap vooruit te zetten in haar carrière. De 33-jarige profspeelster van l'Empereur vindt dat ze in het Europese vrouwencircuit niet snel genoeg progressie kan maken. Omdat er te weinig toernooien zijn, maar ook omdat de prijzengelden niet hoog genoeg zijn voor iemand die echt ambitieus is.
...

Begin december probeert Lara Tadiotto een grote stap vooruit te zetten in haar carrière. De 33-jarige profspeelster van l'Empereur vindt dat ze in het Europese vrouwencircuit niet snel genoeg progressie kan maken. Omdat er te weinig toernooien zijn, maar ook omdat de prijzengelden niet hoog genoeg zijn voor iemand die echt ambitieus is. Daarom waagt Tadiotto haar kans in de kwalificaties voor het Amerikaanse profcircuit, de LPGA Tour. Terecht, want met uitzondering van de kosten voor verplaatsing en verblijf in de States kan ze niets verliezen. Dankzij haar prestaties in 2004 in het Europese circuit behoudt ze sowieso haar kaart voor volgend jaar. Twee weken geleden werd Lara in Mission Hills, California, 25ste in de eerste prekwalificatie voor de LPGA Tour. Ze sloeg daar onder andere een schitterende 70, waarmee ze een plaats afdwong in de topdertig en daarmee het recht op deelname aan de finale in Florida. Die wordt begin december gespeeld, in vijf dagen over negentig holes. Daar komt Lara Tadiotto van GC de l'Empereur in Waals-Brabant met een duidelijke missie aan de afslag: opnieuw in de topdertig finishen, zodat ze een kaart krijgt om in 2005 deel te nemen aan het rijkste vrouwencircuit van de wereld. Een makkelijke opdracht wordt dat in geen geval: in de finales komen niet alleen de gekwalificeerde dames van Mission Hills, maar ook dertig speelsters van de tweede prekwalificatie en de dertig minst gunstig geklasseerde dames van de Tour. Met andere woorden: negentig speelsters voor dertig plaatsjes. Maar Lara is strijdlustig. "In Californië speelde ik zeer goed, zoals blijkt uit mijn scores: 73 74 72 en 70. Die laatste kaart was trouwens de beste van de laatste dag," zegt ze. "Natuurlijk was het niet makkelijk, temeer omdat ik voor die vier kwalificatieronden nog maar vier keer het parcours had afgewerkt. En altijd bij 35 °C. Maar ik hou van de zon. Bovendien ben ik ervan overtuigd dat ik nog beter kan als ik sommige beginnersfoutjes uit mijn spel kan wissen. Die maakte ik in de kwalificaties wel, maar ik kon ze telkens rechtzetten. Ik had het vaak moeilijk om de green te bereiken, en daardoor was ik een beetje uit mijn lood geslagen, maar de laatste dag speelde ik op niveau." Die laatste dag moest Lara minstens -2 spelen om zich te kwalificeren. "Ik zette een tandje bij, sloeg een reeks birdies en stond -3 op de 16. Ik was zeer gespannen, besefte dat ik ieder moment tegen een bogey kon aankijken. Maar op de 17 tikte ik een putt van twee meter binnen en finishte met een chip-putt van 25 meter op de rough van de 18, en bleef op -2. Mijn supporters begonnen meteen de Brabançonne te zingen. Twee dagen lang was ik doodmoe, fysiek gesloopt. Ik raakte er bovenop met tennis en zwemmen. Toen ik me weer helemaal fit voelde, haastte ik me naar de practice."