De Amerikaanse invoertarieven zullen pas in 2019 echt voelbaar worden voor de Chinese economie. Ergens in dat jaar krikt Amerika de invoertarieven op 175 miljard euro aan Chinese goederen op van 10 tot 25 procent. Sommige adviseurs van Trump denken dat China zal bezwijken onder het gewicht van die heffingen. Dat zal het niet. De groei zal naar de 6 procent duiken na de bijna 7 procent van de afgelopen jaren. Dat is nog altijd niet slecht voor een economie van die omvang.
...

De Amerikaanse invoertarieven zullen pas in 2019 echt voelbaar worden voor de Chinese economie. Ergens in dat jaar krikt Amerika de invoertarieven op 175 miljard euro aan Chinese goederen op van 10 tot 25 procent. Sommige adviseurs van Trump denken dat China zal bezwijken onder het gewicht van die heffingen. Dat zal het niet. De groei zal naar de 6 procent duiken na de bijna 7 procent van de afgelopen jaren. Dat is nog altijd niet slecht voor een economie van die omvang. Toch zal de handelsoorlog China dwingen tot wijzigingen in zijn beleid die het liever niet zou aanbrengen. Allereerst zal het zijn schuldsanering een stille dood laten sterven. China heeft wat vooruitgang geboekt in de stabilisering van de schuld. Maar de regering zal onder druk komen te staan om haar beleid te versoepelen. Ze heeft het al makkelijker gemaakt voor steden om infrastructuurobligaties uit te geven. In 2019 zal het de vennootschapsbelasting verlagen, een groter begrotingstekort hebben en de schaduwbanken minder hard aanpakken. Die maatregelen zullen de economie beschermen tegen een zwakkere export, maar dat zal ten koste gaan van meer schulden. Een andere bron van bezorgdheid zal de yuan zijn. China heeft de afgelopen jaren zijn best gedaan om zijn munt overeind te houden en de kapitaalvlucht te stoppen. Dat wordt in 2019 opnieuw een probleem als het handelsoverschot kleiner wordt. In plaats van de kapitaalbeperkingen te versoepelen, wat nodig is als China van de yuan een internationale munt wil maken, zal het die moeten aanscherpen. De verwachtingen waren het afgelopen jaar toegenomen dat China eindelijk een belasting op onroerend goed zou invoeren. Het gebrek daaraan heeft een bruisende woningmarkt aangevuurd. Maar de angst voor een forse terugval in de vastgoedinvesteringen zal een spoedige invoering tegenhouden. De positieve kant is dat die terugval China zal dwingen tot verdergaande hervormingen om de groei te ondersteunen. De belastingregels moeten worden bijgesteld om de lang achtergestelde provincies en steden meer inkomsten te geven. Het is droevig gesteld met de financiën in het noordoosten. De centrale overheid zal de balans proberen te herstellen. Ten tweede zal China proberen aan te tonen dat de rest van de wereld kan profiteren van zijn groei om te voorkomen dat de buitenlandse tegenstanders samen een front vormen. In 2019 gaan sommige invoerrechten lager. Er zijn ook punten waarop China niet zal toegeven. Amerikaanse onderhandelaars hebben geëist dat het land zijn systeem van industriële subsidies zou afbouwen en zou ophouden buitenlandse bedrijven te dwingen technologie aan zijn bedrijven over te dragen. Voor geen van beide zaken zal het van zijn standpunt afwijken. Daardoor is de kans klein dat China verplichtingen zal aangaan die Trump tevreden zouden stellen en de handelsoorlog zouden beëindigen. China zal zich in plaats daarvan ingraven en hopen dat de Amerikaanse economie ook onder het conflict zal lijden. China gokt erop dat zijn pijngrens hoger ligt dan die van Amerika.