Bij voorspellingen wordt on-vermijdelijk gewonnen en verloren. Het goede nieuws voor De Wereld in 2010 is dat we meer scoorden dan dat we doelpunten binnenkregen. Het slechte nieuws is dat we ook heel domme goals incasseerden. Onze prognoses over de Britse verkiezingen, de Amerikaanse politiek en de wereldeconomie zijn drie treffende voorbeelden.
...

Bij voorspellingen wordt on-vermijdelijk gewonnen en verloren. Het goede nieuws voor De Wereld in 2010 is dat we meer scoorden dan dat we doelpunten binnenkregen. Het slechte nieuws is dat we ook heel domme goals incasseerden. Onze prognoses over de Britse verkiezingen, de Amerikaanse politiek en de wereldeconomie zijn drie treffende voorbeelden. Gordon Brown schreef algemene verkiezingen uit op 6 mei, precies zoals we gedacht hadden. Zoals we voorspelden, verloor hij en de nieuwe Conservatieve regering onder David Cameron begon al snel werk te maken van de gehavende openbare financiën. We verwachtten dat Labour een Miliband zou kiezen als nieuwe leider en dat deed het ook. Allemaal erg vooruitziend, behalve dat we een duidelijke Tory-meerderheid in het parlement voorspelden, niet het spannende spektakel van een coalitie met de liberaaldemocraten van Nick Clegg. Hetzelfde voor de Amerikaanse politiek. We voorspelden zeer terecht een afmattend jaar voor Barack Obama, waarin de kiezers de Republikeinse Partij de controle over het Huis van Afgevaardigden (maar niet over de Senaat) zouden bezorgen. We zegden dat hij de aanslepende oorlog in Afghanistan en onpopulaire hervormingen van de ge-zondheidszorg zou beheersen. Maar we voorzagen niet hoeveel Amerikanen hun woede zouden kanaliseren via de opzienbarende opgang van de tea-partybeweging. Over de wereldeconomie hadden we het in grote lijnen bij het rechte eind. We waarschuwden dat het herstel in de rijke wereld moeizaam zou zijn omdat zoveel landen te maken krijgen met grote tekorten, hoge staatsschulden en hardnekkige werkloosheid. Zoals verwacht stormden de opkomende markten vooruit, waarbij China Japan voorbijstak om 's werelds op een na grootste economie te worden. We misten wel grotendeels de grootste gebeurtenis van 2010: de crisis in de eurozone. U moest er al erg nauwkeurig de Wereld in Cijfers op nalezen om te merken dat het Griekse begrotingstekort wel eens kritiek kon worden of dat Ierland een minieme kans op een staking van betaling maakte. Heel wat andere voorspellingen waren juist, van de stijgende belangstelling voor de potentiële olierijkdom van Groenland tot het akkoord tussen Rusland en Amerika om de nucleaire bewapening af te bouwen. We signaleerden ook de nakende controverse over onlineprivacy waarmee firma's als Facebook en Google zouden te maken krijgen, evenals de spectaculaire opgang van de elektronische leesapparaten en de tablets. We waarschuwden zelfs - u hoorde het hier voor het eerst - de voetbalfans voor de vuvuzela nog voor de plastic trompetjes onophoudelijk begonnen te krijsen op de Wereldbeker in Zuid-Afrika. We zaten er ook verscheidene keren naast. Gelukkig richtte de Mexicaanse griep geen verwoesting aan. We zagen de val van de Australische premier Kevin Rudd niet aankomen en evenmin het politieke geweld in Thailand. We interpreteerden de Poolse politiek compleet verkeerd, nog voor het vliegtuigongeval waarbij de president om het leven kwam. Dat ongeval wijst op de tweede onveranderlijke reden voor bescheidenheid: dingen gebeuren gewoon. Andere donderslagen bij heldere hemel waren de aardbeving in Haïti, de overstromingen in Pakistan, het olielek in de Golf van Mexico en de vulkaanuitbarsting in IJsland die de hele luchtvaart in de war stuurde. Naast winst en verlies zijn er ook altijd de onvermijdelijke missers. Nassim Taleb, die aan de editie van dit jaar een bijdrage levert, verzon een term voor dergelijke gebeurtenissen, die een grote impact hebben en alle voorspellingen tarten: zwarte zwanen. Enkele daarvan komen beslist ook in 2011 aanvliegen.z De auteur is hoofdredacteur van DE WERELD IN 2011 . DANIEL FRANKLIN