Onderzoek, onderwijs en maatschappelijke dienstverlening. Daarmee kan een hoogleraar zich het best nuttig maken. Dat is althans de mening van Eddy Decuypere (60), professor in de fysiologie van huisdieren. Dat het luik maatschappelijke dienstverlening zelden echt door hoogleraren wordt ingevuld, vindt hij spijtig. Daarom gooit hij zich sinds kort onbetaald op de nieuwe leerstoel Landbouw en Samenleving die ontstond dankzij een krachtenbundeling van d...

Onderzoek, onderwijs en maatschappelijke dienstverlening. Daarmee kan een hoogleraar zich het best nuttig maken. Dat is althans de mening van Eddy Decuypere (60), professor in de fysiologie van huisdieren. Dat het luik maatschappelijke dienstverlening zelden echt door hoogleraren wordt ingevuld, vindt hij spijtig. Daarom gooit hij zich sinds kort onbetaald op de nieuwe leerstoel Landbouw en Samenleving die ontstond dankzij een krachtenbundeling van de KU Leuven (meer bepaald het Centrum Wetenschap, Techniek en Ethiek) en de Boerenbond. Eddy Decuypere zat de voorbije weken alvast niet stil om zijn pasgeboren baby op de goede weg te zetten. Na de oprichting van de leerstoel ging Decuypere deze zomer naar Togo. Hij bezocht er een oud-student die professor is aan de plaatselijke universiteit, gaf er gastseminaries en diende er een project in om steun te krijgen voor zowel zijn nieuwe Belgische project als voor de verdere uitbouw van de universiteit van Togo. "Eigenlijk is wat we doen een soort van ontwikkelingshulp," zegt Decuypere. "Dat mensen vooral kijken naar hoeveel je publiceert of hoeveel citaties je achter je naam hebt staan, is belangrijk maar zegt niet alles. Ook hoeveel centen je de universiteit oplevert, wordt wel eens in de weegschaal gelegd, maar er is meer. Deelnemen aan dit soort ontwikkelingsprojecten vind ik minstens even belangrijk."Eddy Decuypere komt op het vlak van ontwikkelingshulp beslagen ten ijs. Als ontwikkelingswerker leerde hij in Rwanda de geheimen kennen van landbouw in de tropen. "Dat was een jeugddroom. Dat ik voor bioloog en landbouwingenieur studeerde, was precies om die droom te laten uitkomen. Ik ben blij met die ervaring, want zo leerde ik mijn oogkleppen af te zetten. In onderzoek ben je meestal met een beperkt thema bezig, maar nu probeer ik toch over de grenzen te kijken. Over de grenzen van faculteiten dan."Decuypere noemt zijn baan dan wel zijn hobby, hij heeft ook een zwak voor geschiedenis. In zijn vrije tijd leest hij vooral over hoe het leven in onze streken er in de middeleeuwen aan toe ging. Vooral een band zoeken tussen de historische en de huidige veehouderij is volgens Decuypere bijzonder boeiend. IS: hoogleraar in fysiologie van huisdieren. VRIJE TIJD: geschiedenis bestuderen. Sj. S.