Gevels kunnen verhalen en verhullen. In het geval van Woning Den Anker is het vooral verhullen. De straatzijde laat een oude, statige woning zien, voor de achteloze voorbijganger een van de vele mooie panden die een stad als Leuven rijk is. De verhalen en verrassingen bevinden zich binnen.
...

Gevels kunnen verhalen en verhullen. In het geval van Woning Den Anker is het vooral verhullen. De straatzijde laat een oude, statige woning zien, voor de achteloze voorbijganger een van de vele mooie panden die een stad als Leuven rijk is. De verhalen en verrassingen bevinden zich binnen. Want het gebouw heeft een lange en rijke geschiedenis. De eerste beschrijvingen gaan terug tot de zestiende eeuw toen het nog een brouwerij was. Speuren naar een unieke of eenvormige stijl, heeft geen zin. Kamer na kamer ontdek je een nieuwe tijdsperiode. Dit pand is door de eeuwen heen gegroeid en geëvolueerd. In de jaren tachtig van de vorige eeuw volgde een laatste renovatie. "Naar onze mening heeft die een groot deel van de oorspronkelijke logica en opbouw aangetast", zegt architect Jan Mannaerts. "Er is onnodige complexiteit toegevoegd, waardoor de oorspronkelijke structuren minder begrijpbaar waren. De originele helderheid terugbrengen, is eigenlijk de basis geweest van ons ontwerp." Op de plannen markeerden de 360-architecten de originele ruimtes als 'te bewaren' of in 'ere te herstellen'. "Niet alleen door te restaureren, maar ook door ze in een logica op te nemen waardoor ze weer waarde en betekenis krijgen", verduidelijkt Jan Man-naerts. De opeenvolging van kamers noemt hij dankbaar om in te werken. "Het grote voordeel van die kamers is dat je volop kunt inzetten op die ene functie, je moet geen compromissen maken." Dat compromisloze komt duidelijk tot uiting in de leefkeuken, een centrale plaats zowel in de woning als in het masterplan. De grote rechthoekige ruimte is via een brede glazen wand sterk verbonden met de belendende binnentuin. "Eigenlijk hebben we voor een stuk heropgebouwd wat in de jaren tachtig is afgebroken", legt Mannaerts uit. "Belangrijk is ook dat we met die nieuwe binnenruimte structuur hebben kunnen aanbrengen in de tuin. Voordien had die een heel grillige vorm waardoor ze moeilijk begrijpbaar was. Door het nieuwe volume ontstaat er opnieuw een rechttoe rechtaan stadstuin. Op die manier wordt de tuin - we noemen ze eigenlijk graag een buitenkamer - een schakelruimte tussen de zithoek, de leefkeuken en de bibliotheek die losstaat van de andere ruimtes." Witte materialen en strakke lijnen domineren de leefkeuken. Was het de bedoeling om een eigen stijl toe te voegen? "We bouwen vandaag, onze ingrepen zijn dus sowieso hedendaags, met de technieken, kennis, mogelijkheden die we nu ter beschikking hebben", antwoordt Mannaerts. "We gaan zeker geen poging doen om de stijlen van gisteren te kopiëren. Door van de leefkeuken een heel hedendaagse ruimte te maken, schakelen we ons trouwens in in de traditie van de woning, waarbij de tijdsgeest is af te lezen uit de ruimte." Naast prioriteit nummer een, het structureel verhelderen van de woning, voegde 360 nog een tweede ambitie toe aan de opdracht: het pand de kans bieden om te evolueren. Jan Mannaerts: "Dit pand is voor een eengezinswoning eigenlijk al zeer ruim. Met de nieuwe ingrepen kan het pand op termijn eenvoudig opgesplitst worden in drie volwaardige appartementen." Zo verwijderden de architecten de trap die naar de zolderverdieping leidt en plaatsten ze een nieuwe trap buiten de originele structuur. "Meegroeiwoning is misschien niet de juiste term, maar het is via die ingrepen ook mogelijk dat de bewoners op latere leeftijd inwonende hulp kunnen huisvesten." Door het orkestreren van de zichten en verschillende soorten lichtinval slagen de architecten erin om in een omsloten, bijna ingesloten omgeving heel veel teweeg te brengen. "We spelen in op de binnenstedelijke conditie van deze woning", zegt Jan Man-naerts. "We geloven heel sterk dat stedelijk wonen boeiend is. Het biedt andere kwaliteiten dan het vergezicht op een landschap. Door het zicht te openen op de tuin, of op de achtergevels van de buren of de typische binnenkant van een bouwblok, krijg je een heel interessant scala van indrukken." Een voorbeeld zien we in de keuken: heel de structuur is erop gericht om het dwarse zicht op de tuin volledig tot zijn recht te laten komen. Op weg naar de zolderruimte komen we een ander voorbeeld tegen: een raam zorgt voor een soort gekaderd zicht over de daken. Dat beeld contrasteert dan weer met de zolderruimte, waar de kleine dakraampjes behouden zijn. Het levert een erg naar binnen gerichte ruimte op met een heel beperkte lichtinval en geen uitzicht. "Het zorgt voor verschillende sferen en kwaliteiten in de woning", zegt Jan Mannaerts. "Of beter: de afwisseling zorgt voor de kwaliteit. Want een woning met alleen maar naar binnen gerichte ruimtes is niet prettig. Maar in een volledig panoramische woning wonen, met zoveel zichten en voordurende indrukken, dat is ook geen pretje." LAURENZ VERLEDENS"Met de nieuwe ingrepen kan het pand op termijn eenvoudig opgesplitst worden in drie volwaardige appartementen"